منابع پایان نامه ارشد درمورد درجه حرارت، استاندارد

اتصال مزانتر برش طولی داده شدند و در محلول اتانول 50 درصد تا زمان انجام آزمایشات مربوطه نگهداری شدند.
3-9-6-1- محلول ثابت کننده کلارک (Clark’s Fixative)
محلولهای ثابت کننده مختلف مثل فرمالدئید، گلوتارآلدئید و مخلوطی از فرمالدئید و گلوتارآلدئید برای ثابت کردن نمونههای روده باریک مورد استفاده قرار میگیرند. در این آزمایش محلول کلارک که جزء فیکساتیوهای حاوی الکل میباشد برای ثابت کردن نمونهها استفاده شد. برای تهیه این محلول بایستی 75 درصد الکل اتیلیک مطلق و 25 درصد اسیداستیک گلاسیال را با هم مخلوط نمود. نمونههایی که توسط این محلول ثابت شوند کمترین تغییرات بعد از مرگ را نشان میدهند.
3-9-6-2- محلول بافر فسفات سالین (P.B.S)109
برای ساختن این محلول، در دو بالن ژوژه یک لیتری به طور جداگانه، 2/31 گرم سدیم دی هیدروژن فسفات و 7/71 گرم دی سدیم هیدروژن فسفات ریخته و با آب مقطر به حجم یک لیتر میرسانیم. به منظور تهیه دو لیتر بافر با pH هفت، 390 میلی لیتر از محلول اول و 610 میلی لیتر از محلول دوم را با آب مقطر به حجم 2 لیتر میرسانیم.
3-9-7- تزریق گلبول قرمز گوسفند و خونگیری جهت تعیین پاسخ سیستم ایمنی
در روزهای 21 و 35 به دو قطعه پرنده از هر پن مقدار 1/0 میلی لیتر از سوسپانسیون گلبول قرمز گوسفند 5/0 درصد شسته شده در بافر فسفات استریل، از طریق عضله سینه تزریق گردید. 6 روز پس از هر بار تزریق گلبول قرمز (روزهای 27 و 41)، از همان پرندهها از طریق ورید بال حدود یک میلی لیتر خون گرفته شد. نمونههای خون یک شب در دمای اتاق نگهداری شدند تا سرم از لخته خون جدا شود. سرم بدست آمده با سرعت 4000 دور در دقیقه و به مدت 15 دقیقه سانتریفوژ گردید. سرم بلافاصله در دمای 4 درجه‌ سانتیگراد قرار داده شد.
3-9-8- خونگیری جهت تعیین کلسترول، تریگلیسیرید و HDL سرم
در روز 42 پرورش جوجههای گوشتی از هر واحد آزمایشی یک قطعه پرنده انتخاب شده و از آنها جهت اندازه گیری کلسترل سرم از طریق ورید بال، خونگیری به عمل آمد. نمونههای خون پس از مدتی که در دمای اتاق برای جداشدن سرم از لخته نگهداری شد، برای اندازه گیری کلسترول سرم به آزمایشگاه انتقال یافت.
3-9-9- تهیه جیرههای حاوی مارکر به منظور تعیین قابلیت هضم ایلئومی
جهت تعیین قابلیت هضم ظاهری مواد مغذی با استفاده از جیره حاوی مارکر، اکسید کروم (Cr2O3) به عنوان مارکر در جیرههای آغازین و رشد استفاده شد. ابتدا یک دوره سه روزه به منظور عادت دهی جوجهها به این جیرهها، قبل از جمع آوری مدفوع در روزهای 18، 19 و 20 برای دوره آغازین و 39، 40 و 41 برای دوره رشد در نظر گرفته شد. اکسید کروم به میزان 3 گرم در هرکیلوگرم دان(3/0 درصد) با جیره مخلوط گردید و سپس در اختیار جوجهها قرار گرفت.
3-9-10- جمع آوری نمونه مدفوع جهت تعیین قابلیت هضم ایلئومی مواد مغذی
پس از سه روز که جیره حاوی مارکر در اختیار جوجهها قرار گرفت، از هر واحد آزمایشی یک پرنده کشتار شده و مدفوع درون ایلئوم آنها از محل فاصله کیسه زرده (مکل) تا انتهای ایلئوم (2 سانتیمتر مانده به تقاطع ایلئوم- سکوم) جمع آوری گشته و درون قوطیهای پلاستیکی شمارهدار قرار داده شدند، و تا زمان انجام آزمایشات هضمی در دمای 20- درجه سلسیوس قرار گرفتند (هانگ و همکاران، 2005).
3-10- متغییرهای اندازه گیری شده در آزمایشگاه
3-10-1- اندازه گیری کلسترول سرم
در سن 42 روزگی از هر واحد آزمایشی یک پرنده انتخاب و از طریق سر بریدن حدود 2 میلی لیتر خون گرفته شد. پس از انعقاد خون، نمونههای سرم جدا شده و به میکروتیوپ منتقل شده و برای اطمینان از عدم باقی ماندن لخته در سرم سانتریفیوژ در دور 4000 به مدت 10 دقیقه انجام و سپس سرم شفاف به لوله دیگری منتقل گردید. کلسترول موجود در نمونههای سرم با استفاده از روش آنزیمی CHOD-PAP و با کیت تجاری110تعیین شد (ریچ موند، 1973).
3-10-2- اندازه گیری تریگلیسیرید
تریگلیسیرید موجود در نمونههای سرم با استفاده از روش آنزیمی GPO/Trinder و با کیت تجاری111تعیین شد (ریچ موند، 1973).
3-10-3- اندازه گیری کلسترول-HDL
HDL- کلسترول موجود در نمونههای سرم با استفاده از روش آنزیمیCHOD-PAP و با کیت تجاری112تعیین شد (ریچ موند، 1973).
3-10-4- تعیین عیار پادتن تولید شده علیه گلبول قرمز گوسفند
برای تعیین عیار آنتی بادی تولید شده علیه گلبول قرمز گوسفند از روش هماگلوتیناسیون میکروتیتر استفاده شد (وگمان و اسمیت، 1966؛ پترسون و همکاران، 1999). به این منظور نمونه های سرم جهت خنثی شدن سیستم کمپلمان و عدم تداخل آن با آنتی بادی ضد گلبول قرمز گوسفند به مدت سی دقیقه در دمای 55 درجه‌ سانتیگراد در گرم خانه گذاشته شد. به کلیه‌ چاهک های میکروپلیت U شکل، مقدار 25 میکرولیتر محلول بافر فسفات افزوده شد. سپس از هر نمونه سرم مقدار 25 میکرولیتر به اولین چاهک هر یک از ردیف های هشت گانه میکروپلیت افزوده شد و با استفاده از میکروپیپت سری رقت با عامل رقت 5/0 تهیه گردید. بدین ترتیب که پس از چند بار مخلوط کردن سرم و بافر در اولین چاهک هر ردیف، مقدار 25 میکرولیتر از مخلوط به چاهک بعدی منتقل و این عمل تا آخرین چاهک ادامه یافت. از آخرین چاهک نیز 25 میکرولیتر از مخلوط بیرون ریخته شد تا کلیه‌ چاهک ها 25 میکرولیتر مخلوط سرم و بافر داشته باشند. در میکروپلیت یک ردیف بعنوان شاهد در نظر گرفته شد و به آن سرم اضافه نشد.
در مرحله آخر به هر یک از چاهک ها 25 میکرولیتر سوسپانسیون 1 درصد گلبول قرمز گوسفند در PBS به عنوان آنتی ژن افزوده شد و پلیت ها به مدت یک ساعت در دمای 37 درجه ‌سانتیگراد گرمخانه گذاری شدند. پس از سپری شدن این مدت لگاریتم در مبنای 2 عکس آخرین رقتی که در آن هماگلوتیناسیون دیده می شد به عنوان عیار آنتی بادی ثبت گردید.
3-10-5- تجزیه شیمیایی نمونهها
3-10-6- ماده خشک
جهت تعیین ماده خشک نمونهها، 20 گرم از نمونهها درون ظروف شیشهای از پیش وزن شده قرار داده شد و سپس به مدت 16 ساعت درون آون ( خشک کن) با درجه حرارت 105 درجه سلسیوس قرار گرفت. پس از آن که نمونهها به وزن ثابت رسیدند،‌ در دسیکاتور خنک شده و پس از توزین،‌ از روی کاهش وزن نمونهها نسبت به وزن اولیه بر حسب درصد، ماده خشک به صورت زیر محاسبه شد (آنونیموس، 1997).
= درصد رطوبت
= a وزن ظرف خالی (گرم)
= b وزن نمونه خوراک قبل از قرار دادن در آون (گرم)
= c وزن نمونه خشک (گرم)
درصد رطوبت – 100 = درصد ماده خشک
3-10-7- انرژی خام
برای اندازه گیری انرژی خام از بمب کالریمتر استفاده شد. روش کار دستگاه : حرارت حاصل از سوختن 1 گرم نمونه غذایی (یا نمونه دفعی) در محفظه دستگاه به آب منتقل میشود و از روی اختلاف درجه حرارت آب، (که ناشی از سوختن ماده مذکور بود) انرژی نمونه غذایی (و یا دفعی) اندازه گیری شد. هر یک درجه افزایش حرارت معادل 028/6631 کیلو کالری انرژی است (آنونیموس، 1997)
3-10-8- پروتئین خام
مقدار 3/0 گرم از هر نمونه به وسیله ترازو ( با دقت 3 رقم اعشار) وزن شده و به لولههای مخصوص هضم منتقل گردید، به هر لوله 5/2 میلی لیتر از مخلوط اسیدها ( محلول شماره 2) اضافه و با احتیاط تکان داده شد تا تمام ذرات خیس گردد. لولهها یک شب به حال خود رها شد و روز بعد ابتدا لولهها به بلوک هضم منتقل گردید و به مدت 2 ساعت در حرارت 100 درجه سلسیوس قرار گرفت. بعد از گذشت این مدت لولهها از بلوک هضم خارج گردید و بعد از سرد شدن لولهها، آب اکسیژنه به مقدار 3 میلی لیتر به نمونهها اضافه شد. به علت واکنش شدید آب اکسیژنه و محلول هضم شده لازم است که آب اکسیژنه را در سه مرحله ( هر مرحله 1 میلی لیتر) درون لولهها بریزیم. لولهها را به بلوک هضم انتقال میدهیم و تا 330 درجه سلسیوس حرارت میدهیم تا عصاره بی رنگ یا زرد کم رنگ گردد ( این مرحله معمولاً 4-3 ساعت طول میکشد). پس از آن لولهها از اجاق هضم خارج شده و بعد از خنک شدن به هریک از آنها در حدود 3/48 میلی لیتر آب مقطر اضافه گردید و محلول یک شب دیگر به حال خود گذاشته شد. برای تعیین درصد نیتروژن از دستگاه کجلدال استفاده شد حاصل ضرب عدد به دست آمده در ضریب 25/6،‌ نشان دهنده درصد پروتئین خام در نمونههای آزمایشی است (آنونیموس، 1997). روش ساخت محلول ذکر شده به صورت زیر است:
محلول شماره 1: 35/0 گرم سلنیوم را به cc100 اسید سولفوریک اضافه کرده و به مدت 4-3 ساعت در حرارت 300 درجه سلسیوس حرارت داده تا به رنگ زرد کم رنگ تبدیل شود.
محلول شماره 2 :2/7 گرم اسید سالیسیلیک را در 100 میلی لیتر محلول شماره 1 حل میشود. این محلول را تا 48 ساعت میتوان نگهداری نمود.
3-10-9- اندازه گیری اکسید کروم در نمونه خوراک و مدفوع
در این آزمایش، اکسید کروم سه ظرفیتی (Cr2O3) به میزان 3/0 درصد به خوراک اضافه گردید. از آنجائیکه اکسید کروم از طریق دستگاه گوارش جذب نمیشود، غلظتش در مدفوع نسبت به غذا افزایش می یابد، که از این ویژگی برای اندازه گیری قابلیت هضم خوراک استفاده میشود. نمونه جهت حذف تمام مواد آلی، به خاکستر تبدیل میشود. در حضور مخلوط هضمی، اکسید کروم به کروم بدون آب محلول (اکسید کرومیک) تبدیل شده، که به آسانی پلیمریزه میشود. جذب نوری محلول در 440 نانومتر اندازه گیری میشود.
3-10-9-1- وسایل لازم
1- اسپکتروفتومترPye-unicam ، SP5-350
2- صفح داغ با قابلیت کنترل درجه حرارت (هیتر)
3- کوره
4- بشر پیرکس
5- توزیع کننده اسید، پیپت 10-5 میلی لیتر Brink man
6- ترازوی آنالیتیک
3-10-9-2- مواد شیمیایی لازم
مخلوط هضمی: 10 گرم از مولیبدات سدیم آبدار (Na2Mo42H2O) در 500 میلی لیتر مخلوط اسیدی محتوی:
1- 150 میلیی لیتر اسید سولفوریک غلیظ
2- 200 میلی لیتر اسید پرکلریک 70 درصد
3- 150 میلی لیتر آب مقطر
3-10-9-3- روش کار
1- در حدود 6 گرم از نمونه غذا وزن شده و در داخل بشر پیرکس ریخته میشود (برای مدفوع در حدود 1 گرم نمونه کافی است).
2- بشر محتوی نمونه در داخل کوره 450 درجه سانتیگراد از قبل تنظیم شده به مدت یک شب قرار داده میشود.
3- نمونهها را از داخل کوره برداشته و اجازه داده میشود در دسیکاتور تا درجه حرارت اتاق سرد گردد.
4- 15میلیلیتر مخلوط هضمی به بشر اضافه شود. سپس بشر بر روی صفحه داغ از قبل تنظیم شده در حدود 300 درجه سانتیگراد قرار داده میشود تا اینکه محتویات زرد یا قرمز رنگ شوند و حرارت دادن برای مدت 15 دقیقه ادامه مییابد.
5- نمونه از روی هیتر برداشته میشود و اجازه داده میشود در درجه اتاق خنک شود.
6- محتویات آن بداخل بالن ژوژه 200 میلی لیتری منتقل و به حجم رسانده و مخلوط میگردد.
7- در حدود 10 میلیلیتر از محلول به لوله 100×16 انتقال داده میشود و محتویات سانتریفیوژ می گردد.
8- میزان جذب با اسپکتروفتومتر در طول موج 440 نانومتر با استفاده از آب به عنوان شاهد اندازه گیری میشود.
9- منحنی استاندارد با وزن کردن اکسید کروم و در دامنه 5 تا 60 میلیگرم و انجام مراحل 1 تا 8 دنبال میشود.
10- معرف بلانک با دنبال کردن مرحله 4 تا 8 آماده میشود.
3-10-9-4- محاسبات
× =درصد اکسید کروم
B= شیب منحنی استاندارد، میزان جذب در هر میلی گرم
نکته: نمونه مدفوع باید حتماً قبل از خواندن جذب نوری سانتریفیوژ شود حتی اگر فکر میکنید که هیچ ماده معلق قابل روئیتی مشاهده نمیگردد.
3-10-10- اندازه گیری قابلیت هضم ظاهری مواد مغذی
بعد از تعیین درصد مواد مغذی و سنجش مارکر در نمونههای خوراک و مدفوع، قابلیت هضم ظاهری مواد مغذی با فرمول زیر محاسبه شد (هانگ و هکاران، 2005).
DD = 1- [ ( ID × AF ) / ( IF × AD ) ] × 100
= DDقابلیت هضم ماده مغذی

مطلب مشابه :  منابع پایان نامه ارشد با موضوع تحلیل عاملی، تحلیل عامل

Author: admin3

دیدگاهتان را بنویسید