پایان نامه حقوق بشر

دانلود پایان نامه

مدفن آلایندهها خصوصا آلایندههای نفتی از سوی انسان به کار رفته است، تقریبا 75 درصد سطح کره زمین را آب پوشانده است و دریا یکی از مهمترین منابع غذایی و پروتئینی انسان میباشد. بهره برداری از دریا و منابع متنوع آن از گذشتههای دور با وسایل ابتدایی صورت میگرفت اما امروزه بشر با استفاده از کشتی و شناورهای مجهز به سیستمهای پیشرفته در تمام نقاط دریاها و تا اعماق بسیار زیاد قادر به تحقیق و بهره گیری از دریا و منابع فراوان دریا گشته است. آغاز بهره برداری از دریاها با صید ماهی و مروارید بود اما امروزه ابعاد این بهره برداری چنان گسترده شده که بشر به جز استحصال مواد پروتئینی و مروارید و نیز سهولت امر نقل و انتقال در ابعاد وسیع به اکتشاف منابع کانی و نفتی و نیز انرژی و نیز نیروهای نهفته دریا دست زده است. هم اکنون استفاده از دریاها به نحو ذیل میباشد: مورد استفاده اول: بسیاری از کشورهای جهان از دریا به عنوان یک منبع غذایی مهم استفاده میکنند، مورد دوم استفاده از دریا استفاده از انرژی و نیروهای نهفته در آن میباشند، یکی از این نمونههای انرژی همان منابع نفتی میباشد که سالهاست کشورهای مختلف جهان آن را مورد استفاده قرار داده و میدهند. نمونه دیگر کسب انرژی از دریا شامل مواردی از قبیل انرژی امواج، نیروی حرارتی و جزر و مد میباشد.

علاوه بر موارد فوق استفادههای دیگری که از دریا میشود بدین شرح میباشد: استفاده از آب دریاها با تکنولوژی شیرین کردن آب دریا، استفاده از فیتوپلانگتونها یا گیاهان دریایی، کشاورزی با استفاده از آب دریا، استفاده از جلبکها و خزههای دریایی برای استفاده صنعتی و بهره برداری از آبزیانی که در بستر دریا زندگی میکنند. همچنین دریاها از مهمترین تنظیم کنندههای دی اکسید کربن زمین میباشند و تخمین زده میشود که دریاها 20 برابر جنگلهای دنیا کربن جذب میکنند.
ب: حفاظت از محیط زیست دریایی از لحاظ اصول حقوقی
باید توجه داشت که حفظ محیط زیست دریایی به تنهایی هیچ گاه مدنظر حقوقدانان و نویسندگان حقوقی قرار نگرفته است، اما حفظ محیط زیست به شکل مطلق و کلی مورد توجه دکترین حقوقی بوده است و از آننج که دریا شاخهای از محیط زیست میباشد لذا اصول حقوقی حاکم بر محیط زیست به تبع راجع به محیط زیست دریایی نیز حاکم میباشد. به همین جهت مبادرت به بیان اصول حقوقی حاکم بر حفاظت از محیط زیست مینماییم.
با یک دید کلی به محیط زیست متوجه میشویم که در اکثر فعالیتها و اقدامات موثر بر روی کرهی زمین آثار عام الشمول و فراگیری بر طبیعت وارد میشود و اختصاص به یک نقطه یا کشور خاص ندارد هر چند ممکن است اقدامات جزئی یا منطقهای خاص نیز نمود بیشتری داشته باشد، لیکن در مجموع آثار زیان بار تخریب محیط زیست گریبانگیر کل جامعه بشری اعم از نسل موجود و نسل آینده خواهد بود و به این لحاظ محیط زیست میراث مشترک بشریت است. به همین دلیل بود که پیش نویس طرح جرایم علیه صلح و امنیت بشری مصوب 19 ژانویه 1991 در ماده 36 صدمات شدید و عمدی به محیط زیست را از جمله جرایم علیه صلح و امنیت بشری دانسته است.
امروزه حق بر محیط زیست یکی از توسعه یافته ترین حقوق همبستگی محسوب میشود در واقع حق بر محیط زیست به موجب اصل اولیه اعلامیه استکهلم 1972 مورد تصویب قرار گرفته است رابطه بین حقوق بشر و حمایت از محیط زیست از امور قطعی است که در کنفرانس استکهلم وضع شده است. مطابق با اصل اولیه استکهلم انسان از حقوق بنیادین برای داشتن آزادی، برابری و شرایط مناسب زندگی در محیط زیستی که به او اجازه با حیثیت و سعادتمندانه را بدهد، برخوردار است. پس انسانها بایستی در خلال حمایت از محیط زندگیشان مورد حمایت قرار گیرند. همچنین حق بر محیط زیست سایر حقوق تضمین شده هر شخصی را در رابطه با تساوی بین شهروندان تکمیل میکند.
در متون و اسناد بین المللی تعریفی از حق بر محیط زیست ارائه شده است، اما مواد ١۴ و ١۵پیش طرح سومین میثاق بین المللی حقوق همبستگی در بیان حق بر محیط زیست میگوید: « هر انسان و کلیهی انسانها به صورت گروهی حق دارند از محیط سالم و متعادل از نظر زیست محیطی و مساعد برای توسعه ی اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و حقوقی برخوردار گردند دولتهای عضو متعهد میگردند که شرایط طبیعی حیات را دچار تغییرات نامساعدی ننمایند که به سلامت انسان و بهزیستی جمعی صدمه وارد کند، صدمه هایی که برای توسعه جمع ضرری نداشته باشد و راهی برای اجتناب از آن وجود نداشته باشد.»
از سوی دیگر اصل اول اعلامیه ی استکهلم می گوید: « انسان از حقوقی بنیادین برای داشتن آزادی، برابری و شرایط مناسب زندگی در محیط زیستی که به او اجازهی زندگی با حیثیت و سعادتمندانه را بدهد، برخوردار است. او رسما مسئولیت حفاظت و بهبود محیط زیست برای نسلهای حاضر و آینده را بر عهده دارد. محیط زیست سالم به عنوان یک حق اساسی و بنیادین جای خود را در مجموعه حقوق بشر باز کرده است. توجه ویژه به این حق موجب شناخت ظرفیتهای حقوق مدنی و سیاسی و حقوق اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی شده است. حق بر محیط زیست به عنوان بخشی از حق حیات، حق به زندگی با استاندارد، حق به بهداشت، حق به هوای سالم مورد توجه قرار گرفته و عمدتا در درون نسل اول حقوق بشر توسعه یافته است.
با توجه به آنچه گفته شد، حق بر محیط زیست به عنوان یکی از اصلیترین حقوق بشر شناخته شده و محیط زیست میراث مشترک بشریت شناخته شد. ازین نظر اصولی درباره محیط زیست منتج میشود که ذیلا اشاره میشود:
1ـ توسعه پایدار: توسعه پایدار را در شفافترین تعریف میتوان توسعه بیزیان نامید. منظور از توسعه پایدار، پذیرا شدن تحول در همه ابعاد مادی، حیات اجتماعی و محیط ناظر بر آن در سطح و حدی است که اساس زندگی بشر امروز و فردا دچار بحران کاستی و محدودیت نگردد. اصول زیر از همین اصل توسعه پایدار نشأت میگیرد و در حقیقت توسعه پایدار مبنای اصول زیر میباشد:
2ـ اصل همکاری زیست محیطی: حقوق بین الملل محیط زیست اغلب به تعهد عمومی دولتها در خصوص همکاری در تحقیق، تشخیصها و احتراز از صدمات زیست محیطی مربوط میشود. در چارچوب تعهد به همکاری، وظیفه اصلی مترتب بر آن مبادله اطلاعات، لزوم اخطار و مشورت با دولتهایی که به طور بالقوه در معرض تأثیر هستند و لزوم هماهنگی تحقیقات علمی بین المللی وجود دارد.
3ـ خودداری از ایراد خسارت زیست محیطی: یک اصل عموما پذیرفته شده حقوق بین الملل ( اصل عرفی ) این است که دولتها مکلفند اطمینان حاصل کنند که اقدامات واقع در حوزه صلاحیت یا کنترل آنها به محیط زیست سایر دولتها یا مشترکات جهانی صدمه وارد نمیکند.
4ـ وجود مسؤولیت در قبال ایراد خسارات زیست محیطی: دولتها مسؤول خسارات ناشی از نقض یک قاعده، هنجار یا استاندارد بین المللی متداول، به محیط زیست دولت دیگر یا محیط زیست مناطق مشترک جهانی میباشند.
5ـ اصل پرداخت خسارت آلودگی ت
وسط آلوده کننده بدین معناست که شخص آلوده کننده پرداخت مخارج اجرای تدبیر پیشگیری و رفع آلودگی با پرداخت غرامت خسارت ناشی از آلودگی را به خواهد داشت.
بند دوم: حمایت از محیط زیست دریایی در حقوق بین الملل دریاها
اهمیت دریاها و اقیانوس‌ها در حمل و نقل، شیلات، تأمین انرژی، برخورداری از منابع عظیم معدنی و سهم آنها در برقراری توازن زیست‌ محیطی بر همگان آشکار است؛ لیکن دریاها و اقیانوسها نیز مانند سایر بخش‌های محیط زیست، قربانی بهره‌برداری سوءانسانی شده است. استفاده از آب‌ها در نتیجه افزایش سریع جمعیت و صنعتی شدن جوامع، بسیار متنوع بوده و گسترش یافته است. این بهره‌برداری اغلب بدون ملاحظه ظرفیت و توان این بخش از محیط زیست صورت میگرفت و تا مدت‌ها، حتی تمهیداتی موثر و مناسب برای حفاظت از آن اندیشیده نشده بود. وسعت جغرافیائی آب‌ها (نسبت به مناطق خشکی) و فقدان قدرتی فراملی در حمایت از این اکوسیستم، عامل اساسی در تخریب محیط زیست دریاها در اثر استفاده بشر بوده است. همچنین تنوع جغرافیائی مناطق مختلف دریائی جهان و کثرت و گونا‌گونی منابع آلاینده دریائی، خود باعث پیچیدگی مسئله شده و بر تلاش‌هایی که جهت استفاده درست و منظم از آب‌ها و اقیانوس‌ها صورت گرفته، تأثیر منفی داشته است.
بحث در مورد حمایت از محیط زیست دریاها و اقیانوس‌ها در حقوق بین‌الملل، موضوع نسبتاً جدیدی محسوب می‌شود. در واقع در همین قرن بیستم بود که انسان به اهمیت محیط زیست و پیوستگی تمام اجزاء آن به یکدیگر پی برد. پر واضح است که از این دیدگاه، هوا، اقیانوس‌ها، رودخانه‌ها و حیات‌وحش نمی‌توانند براساس مرزهای موجود به اجزاء جداگانه و منفک تقسیم شوند. آلودگی و دیگر صدمات زیست ‌محیطی قطع نظر از حاکمیت دولت‌ها و حدود و ثغور آن پدید می‌آید و مفید این معناست که حمایت از محیط زیست باید لزوماً بین‌المللی باشد.
در واقع، حوادث تلخ زیست ‌محیطی محرک اصلی نهضت حفاظت از محیط زیست دریائی بوده‌اند. مرگ جانداران دریائی در ابعادی گسترده در نتیجه نشت نفت خام از کشتی ”توری کانیون“ در ۱۹۶۷، تخریب و آلودگی سواحل و آب‌های کانال ”سانتاباربارا“ بر اثر نشت نفت از سکوی نفتی کمپانی یونیون در اوایل ۱۹۶۹ و اتفاقات دیگری ازین دست دولت‌ها را بر آن داشت که از سرسختی دست برداشته و به ‌سوی اتخاذ تدابیر بین‌المللی مناسب برای مبارزه با آلودگی گام بردارند؛ به‌ویژه آنکه با تشکیل کنفرانس جهانی استکهلم (ژوئن ۱۹۷۲) نگرش جدیدی در مورد محیط زیست به نام حقوق بشر ایجاد شد. در حقیقت ضرورت اقدام بین‌المللی موثر و دقیق در حفاظت از محیط زیست دریائی، با سانحه کشتی توری کانیون احساس شد.
بعد از این حادثه نامناسب بودن اقدامات بازدارنده و قوانین در مورد مسئولیت حمل و نقل دریائی مطرح شد.دولت بریتانیا با دعاوی سیاسی درصدد فائق آمدن بر خسارات قابل توجهی که برای اشخاص خصوصی و مؤسسات دولتی پیش آمده بود، داشت. از این‌رو آن دولت از کشورها درخواست کرد که برای رسیدگی به این مسئله سازمان بین‌الدولی مشورتی دریائی (ایمکو) تشکیل جلسه دهد. همچنین بعد از این سانحه، مجمع عمومی سازمان ملل متحد در ۱۷ دسامبر ۱۹۶۸، قطعنامه ۲۴۱۴ در مورد همکاری بین‌المللی در مسائل مربوط به اقیانوس‌ها را تصویب نمود و از کشورهای عضو و سازمان‌های بین‌المللی دعوت نمود که روند اتخاذ موافقنامه‌های بین‌المللی مؤثر در جلوگیری و کنترل آلودگی دریائی را بهبود بخشند. در ۲۱ دسامبر همان سال، مجمع عمومی از دبیرکل درخواست نمود که آلودگی دریاها را به‌دلیل گسترش استفاده از بستر دریاها مورد مطالعه قرار دهد.در طول این دوره، تلاش‌های جهانی، بر دستیابی به راه‌حل مسائل ناشی از سوانح مولد آلودگی جدی دریائی تمرکز یافته بود.
سانحه توری کانیون، خود مشکل حل دعاوی در مورد غرامت و مسائل مربوط به مسئولیت در حقوق موجود را آشکار نمود. در نتیجه، ایمکو پیش‌نویس دو کنوانسیون را در ۱۹۶۹ آماده نمود که یکی به مسؤولیت مدنی برای جبران خسارات ناشی از آلودگی نفتی و دیگری به مداخله در دریای آزاد در موارد حوادث آلودگی نفتی مربوط می‌شود. متعاقباً در ۲۹ دسامبر ۱۹۷۲ دولت‌های شرکت‌کننده در کنفرانس لندن، کنوانسیون مربوط به جلوگیری از آلودگی دریائی به‌وسیله ریزش ضایعات و دیگر مواد را امضاء کردند. یک‌ سال بعد نیز در لندن، کنوانسیون جلوگیری از آلودگی ناشی از کشتی‌ها (کنوانسیون مارپول مورخ ۲ نوامبر ۱۹۷۳) به امضاء رسید. در همان سال سومین کنفرانس ملل متحد در مورد حقوق دریاها شروع به‌کار نمود که بعد از سال‌ها تلاش کنوانسیون ۱۹۸۲ حقوق دریاها به امضاء رسید که حدود ۶۰ ماده از آن (کل بخش دوازدهم و مواد پراکنده‌ای در سایر بخش‌ها) به حمایت و حفاظت از محیط زیست دریائی اختصاص داده شد. در این بند به بررسی کوشش های جهانی و منطقه ای برای حفاظت از محیط زیست دریایی می پردازیم.
الف: جایگاه محیط زیست دریایی در کنوانسیون حقوق دریاها 1982
در زمینه حفاظت از محیط زیست دریایی علاوه بر اقدامات دولت ها در سطح ملی، کوشش های قابل توجهی در سطح جهانی و منطقه ای صورت گرفته اند که ناشی از همکاری مشترک میان دولت ها در سطح بین المللی( از جمله در قالب سازمان های تخصصی مربوطه ) برای حمایت و حفاظت از دریاها به عنوان میراث مشترک همه نسل ها بوده است. اقدامات جهانی و منطقه ای در زمینه حمایت از محیط زیست دریایی طیف گسترده ای را شامل گردیده اند. از جمله ا
ین اقدامات عبارت بودند از تنظیم اصول و معیارهای زیست محیطی برای حفاظت از دریاها، برگزاری اجلاس های بین المللی در زمینه های گوناگون محیط زیست دریایی، تهیه اعلامیه های اصولی در جهت توسعه قواعد ناظر بر حفاظت از محیط زیست دریایی، برقراری نهادهای نظارتی و تخصصی برای حفاظت از دریاها و تدوین کنوانسیون های منطقه ای و بین المللی در زمینه محیط زیست دریایی.


اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.
رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

مطلب مشابه :  خرید و دانلود پایان نامهروابط بین الملل

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

مهم ترین سند بین المللی که ساختار کلی را برای حمایت از محیط زیست دریایی ارائه میدهد، کنوانسیون 1982 سازمان ملل متحد راجع به حقوق دریاها می باشد. بخش دوازدهم این کنوانسیون با عنوان حمایت و حفاظت از محیط زیست دریایی ( مواد 192 تا 237 ) به طور ویژه به مسأله حمایت و حفاظت از محیط زیست دریایی متمرکز است، قسمت های دیگری نیز از این کنوانسیون مقرراتی را در زمینه محیط زیست دریایی دربردارند.قسمت پنجم از بخش دوازدهم کنوانسیون با عنوان « قواعد بین المللی و قوانین ملی در زمینه پیشگیری، کاهش و کنترل آلودگی محیط زیست دریایی » قواعد و اصول کلی حاکم بر پیشگیری، کاهش و کنترل آلودگی دریایی ناشی از شش منبع عمده آلودگی را دربرمی گیرد.براساس این قسمت منابع آلودگی دریایی عبارتند از:
1) آلودگی ناشی از فعالیت های انجام شده در خشکی ( ماده 207 )؛
2) آلودگی ناشی از فعالیت در بستر دریا در منطقه تحت صلاحیت ملی ( ماده 208 )؛
3) آلودگی ناشی از فعالیت های انجام شده در بستر و زیربستر دریاهای آزاد ( منطقه میراث مشترک بشریت) ( ماده 209)؛
4) آلودگی ناشی از دفع مواد زاید ( ماده 210 )؛
5) آلودگی ناشی از رفت و آمد کشتی ها ( ماده 211)؛
6) آلودگی ناشی از اتمسفر ( ماده 212)؛
در ضمن مواد قسمت پنجم از بخش دوازدهم کنوانسیون مزبور به طور اساسی مقررات مشابهی را دربر می گیرند و دولت ها را ملزم می نمایند تا اقدامات ذیل را انجام دهند:
الف) پذیرش قوانین و مقررات برای پیشگیری، کاهش و کنترل آلودگی محیط زیست دریایی ناشی از منابع مذکور، به ویژه قوانین و مقرراتی که تأثیر آنها در مورد این منابع آلودگی کمتر از تأثیر قواعد و معیارهای بین المللی و رویه ها و شیوه های توصیه شده نباشد،
ب ) اتخاذ هر نوع تصمیم دیگری که برای پیشگیری، کاهش و کنترل چنین آلودگی هایی ضروری باشد،
ج) کوشش برای هماهنگی برنامه ها در ارتباط با پیشگیری، کاهش و کنترل آلودگی های محیط زیست دریایی ناشی از منابع مذکور در سطح منطقه ای به طور مقتضی، و
د) کوشش در جهت تدوین قواعد، معیارها، رویه ها و شیوه های توصیه شده در سطح جهانی و منطقه ای، از جمله از طریق سازمان های بین المللی صلاحیت دار برای پیشگیری، کاهش و کنترل آلودگی محیط زیست دریایی ناشی از منابع مذکور.
ب: اقدامات ایمو در راستای حفاظت از محیط زیست دریایی
ایمو یکی از موسسات تخصصی سازمان ملل متحد است که بیش 160 دولت عضو آن می باشند.این سازمان در زمینه مسائل مربوط به دریاها به ویژه کشتیرانی فعالیت دارد. به هرحال نظر به اینکه استفاده کشتی ها از دریاها نیازمند نیازمند تدوین اصول و قواعدی می باشد، ایمو نقش خود را به عنوان سازمان صلاحیت دار در زمینه مسائل مربوط به استفاده از دریاها و در چارچوب اساسنامه 1948 خود در این زمینه ایفاء نموده است. ایمو از زمان آغاز فعالیت های خود اصول و قواعدی را در کنوانسیون های بین المللی و اسناد خود در خصوص استفاده از دریاها ( از جمله در زمینه مبارزه با آلودگی دریایی و حفاظت از محیط زیست دریاها ) درج نموده است. تا جایی که به حفاظت از محیط زیست

مطلب مشابه :  فایل پایان نامه حقوقهزینه نگهداری

Author: مدیر سایت

دیدگاهتان را بنویسید