منبع مقاله با موضوع آزادی قراردادها

دانلود پایان نامه

اووسیت ها را ارزیابی می کنند و از باروری و وضعیت مناسب آن اطمینان حاصل می کنند.
مرحله انتقال جنین: حدود دو تا پنج روز پس از استخراج اووسیت ها، پس از آنکه جنین حاصل مراحی از رشد را پشت سر گذاشت، آن را به وسیله یک کاتتر (میل جراحی ظریف) از طریق گردن رحم وارد رحم می نمایند. این مرحله معمولا بسیار سریع و بدون درد است.
اگر در IVF تعداد فولیکول های استفاده شده بیش از 3 یا 4 عدد باشد، امکان چند قلویی افزایش می یابد.
دو هفته پس از انجام عمل یک تست بارداری قبل از ساعت 9 صبح انجام می شود. و نتیجه موفق یا ناموفق به زوجین اعلام خواهد شد.
دو هفته پس از مثبت بودن تست حاملگی، یک سونوگرافی اولیه انجام می گیرد. در صورتیکه اووسیت بالغ باشد، 80 درصد احتمال باروری دارد و هر چه درجه رسیدگی آن کمتر باشد، یا علت نازایی عامل مردانه باشد، احتمال باروری کمتر می شود.
لقاح خارج از رحمی برای اولین بار در مشهد در سال 1375 با موفقیت در مرکز ناباروری انجام گرفت. و از آن زمان تا کنون موارد بسیاری انجام شده است.
لقاح خارج از رحمی فرآیندی است که شامل اقدامات پزشکی می باشد که موجب تحریک تکامل ، رشد، و بلوغ تخمک های رها شده از تخمدان ها می شود. وقتی که تخمک ها به حدا کثر رشد و بلوغ رسیدند، ازفولیکولها برداشته شده و در یک مایع مخصوص، یا محیط کشت در آزمایشگاه قرار داده می شوند. تخمک ها سپس در ظروف کشت با اسپرم ترکیب می شوند و رویان ها در یک انکوباتور( که محیط کاملا کنترل شده است و در یک دمای دقیق تنظیم و دارای هوای خالص تهویه شده می باشد) قرار داده می شوند. اخیرا نشان داده شده که استفاده از هوای پاک و تصفیه شده ، میزان موفقیت لقاح خارج از رحمی را افزایش می دهد .
درIVF بیمارانی که لوله های فالوپ آنها آسیب دیده باشد می توانند حامله شوند .
این روش همچنین وسیله مناسبی برای کمک به بیمارانی است که دچار اندو متریوز،ناباروری شدید مرد ، و بسیاری بیماری های دیگری است که موجب عدم حاملگی می شوند .

گفتار پنجم : اهدای تخمک
قانون و آیین نامه اجرای آن به جهت شورای نگهبان از جهت حفظ فروج و منع اختلاط میاه و انساب تلقیح داخل رحمی را ممنوع اعلام داشته ولی در مورد اهداء جنین ممنوعیتی در نظر نگرفته و مجاز شناخته است . شاید آن دسته از فقهایی که منع ادخال اجزای ژنتیکی بیگانه و غیر زوج به فرج را شامل اجزا و از جمله تخمک زن دیگر می دانند و به اطلاق و عموم و ظاهر آیات و روایات استناد می کنند ، بر تنظیم قانون و آیین نامه به نحو مذکور تأ ثیر گذار بوده است .
لیکن آنچه که مذکور افتاد، قابل تأمل است و در جایی که امکان انتقال نطفه‌ی مخلوط شده دیگران و جنین حاصل از آن که اجزای آن شامل اسپرم و تخمک متعلق به بیگانگان می‌باشد وجود دارد، چرا اجزای آن قابل انتقال نباشد و به عبارت دیگر وقتی که یک کل قابل انتقال است، چرا اجزای آن قابل انتقال نباشند. به نظر می‌رسد که فقهای محترم معاصر همانند بسیاری از مسائل دیگر مثل سن بلوغ و ازدواج دختران و دیه اقلیت‌های دینی و … در این خصوص نیز باید بحث‌های جدیدی را شروع و با توجه به عدم انسداد باب علم، اجتهاد تازه‌ای بنمایند. زیرا هزینه‌های پزشکی تهیه و انتقال اسپرم و تخمک به رحم متقاضی و عوارض جسمانی و بهداشتی ناشی از آن به مراتب کمتر از تولید جنین و انتقال آن می‌باشد و بهتر آن است که از این هزینه‌های زاید نیز ممانعت به عمل آید. لازم به یادآوری است که در این روش اسپرم یا تخمک را عیناً وارد رحم نمی‌کنند، بلکه آنها را شستشو و پس از طی مراحل مختلف آماده‌سازی، تعداد اسپرم از صدها میلیون اسپرم آزاد شده در یک انزال را به همراه حداکثر سه عدد تخمک وارد رحم می‌کنند.
گفتار ششم : اجاره رحم
از آنجای که اهدای جنین وجه تشابهی از نظر نگه داری جنین دارد لذا ما در این مبحث بیشتر با اجاره رحم و ماهیت قرار داد آن آشنا می شویم تا وجه تمایز آندو مشخص گردد.
اجاره رحم با پیشرفت های چشمگیر دانش پزشکی انبوهی از مسائل جدید را پیش روی پژوهشگران و صاحب نظران فقه و حقوق قرار داده است. یکی از این عرصه ها، استفاده از رحم جایگزین به عنوان یکی از روش های نوین در درمان ناباروری می باشد. در این روش زن و شوهری که اسپرم و تخمک سالم دارند ولی رحم زن قابلیت پرورش و نگهداری جنین را نداشته باشد از مادر جانشین کمک می گیرند ، به عبارتی دیگر جنین لقاح یافته از زوجین به رحم زن دیگری منتقل می شود و پس از دوران بارداری و زایمان، کودک متولد شده به صاحبان تخمک و اسپرم تحویل داده می شود.
در حقوق ایران موضوع رحم جایگزین مشمول قانون خاصی نیست و همانند کشورهای فنلاند و یونان، بدون اینکه قانون خاصی برای آن وجود داشته باشد، این شیوه باروری مورد استفاده قرار می گیرد. البته شاید در بدو امر به ذهن خطور کند که پذیرش مسئله اهداء جنین و تصویب قانون نحوه اهدای جنین به زوجین نابارور در سال 1382 به طور ضمنی بر تأیید رحم جایگزین دلالت می کند؛ زیرا به هر حال لازم است جنین لقاح یافته در رحم زن پذیرنده جنین جای گیرد، لیکن به نظر می رسد این توهم بدوی هم به سرعت قابل رفع است؛ زیرا همان طور که در ماده 1 این قانون آمده، آن چه مجاز شمرده شده است اهداء و انتقال جنین های حاصل از تلقیح خارج از رحمی زوج های قانونی به رحم زنانی است که پس از ازدواج و انجام اقدامات پزشکی ، ناباروری آن ها به اثبات رسیده است؛ در حالیکه در بحث رحم جایگزین، زن قبول می کند تا جنین در رحم او جای گیرد و رشد نماید تا پس از به دنیا آمدن به پدر و مادر متقاضی تحویل داده شود.
در بحث رحم جایگزین آن چه که در دکترین حقوقی مورد توجه بیشتری قرار گرفته است بررسی حکم شرعی استفاده از رحم جایگزین و مشروعیت یا عدم مشروعیت آن می باشد.
و در مورد ماهیت قرارداد فوق الذکر سخنی به میان نیامده و همین امر موجب بروز مشکلاتی گردیده است و این بی مهری تا به آن جا رسیده است که برخی از نویسندگان براین اعتقادند که بحث پیرامون تعیین ماهیت حقوقی قرارداد رحم جایگزین بی ثمر است و حقوقدانان نباید بر سر تشخیص ماهیت حقوقی رحم جایگزین، خویش را به تکلف بیفکنند علی الخصوص که چنین مقرر است که آن را سرانجام قراردادی مستقل و مشمول ماده 10 قانون مدنی بدانند.
این نظر منصفانه به نظر نمی رسد؛ زیرا آن چه مسلم است این است که تعیین ماهیت حقوقی قرارداد استفاده از رحم جایگزین از اهمیت فراوانی برخوردار است چون با تعیین ماهیت حقوقی آن در قالب یکی از عقود معین یا نامعین است که شرایط انعقاد و آثار این عمل مشخص می شود و به این وسیله از بروز بسیاری از مشکلات جلوگیری می گردد.
قرارداد رحم جایگزین به عنوان یک عمل حقوقی دو طرفه، مخلوق اراده دو طرف آن یعنی پدر و مادر متقاضی و مادر جانشین می باشد، از این رو عقود از میان اعمال حقوقی گستره مناسب تری است که بتوان سبب و شرایط پدیده جانشینی در بارداری را در آن مورد بررسی قرار داد .
عقود و قراردادها منحصر به عناوین معین و قالب های خاص نیستند و اصل آزادی قراردادها به حکومت اراده دامنه گسترده تری بخشیده است و آن را از حصار عقود معین خارج نموده ، کلیه عقود و قراردادهای خصوصی بانام و بی نام معتبر و الزام آورند، مشروط برآن که شرایط عرفی و عقلایی عقد را دربرداشته باشند و مخالف نظم عمومی و اخلاق حسنه نباشند؛
بهتر است برای انعقاد قرارداد رحم جایگزین ابتدا به عقود معین (با نام) مراجعه و از آن ها استفاده شود و در صورتی که چنین امری ممکن نباشد، مطابق با ماده 10 قانون مدن
ی و اصل آزادی قراردادها، قراردادی خصوصی تنظیم و طرفهای آن، خود، شرایط و آثار آن را طبق قواعد عمومی قراردادها و حاکمیت اراده تعیین کنند.

از دیدگاه نویسندگان حقوقی عقدهای «اجاره اشخاص» ، «جعاله»، «عاریه»، « ودیعه» و «صلح» در بین عقود معین، و قرارداد ماده 10 به عنوان عقد غیرمعین ساختار مناسب تری با توافق و تعهد به جانشینی در بارداری دارند.
قرارداد رحم جایگزین قابلیت تطابق با عقد اجاره اشخاص را دارد چون موضوع منفعت بودن نیروی کار انسان و همچنین این موضوع که اجاره اشخاص یکی از انواع اجاره هاست و شخص اجیر می تواند به موجب آن، منافع یا منفعت خاصی را از خود در برابر اجرت معینی برای مدت معینی به مستأجر تملیک کند و یا اینکه در برابر اجرت معینی انجام دادن کاری را به عهده گیرد، در فقه و حقوق ایران امری پذیرفته شده است و اختلافی در آن وجود ندارد. اجاره زن برای شیردادن نوزاد و به بیان دیگر «قرارداد جانشینی در شیردهی» به علت تناسب خوبی که با بحث جانشینی در بارداری دارد هم مثال مناسبی است که می توان در این باره به آن استناد کرد.
قرارداد رحم جایگزین با عقد جعاله نیز قابلیت تطبیق دارد؛ زیرا مادر جانشین در قرارداد جانشینی در بارداری متعهد می شود تا در برابر پاداش یا اجرت معلومی با استفاده از روش های نوین باروری با جنین معین متعلق به والدین متقاضی باردار شود و با تحمل دوره بارداری و شرایط آن، از جنین در رحم خود نگهداری و آن را پرورش دهد و پس از زایمان نیز نوزاد متولد شده را به والدین حکمی یا متقاضی تحویل دهد.
اگرچه ماهیت حقوقی قرارداد استفاده از رحم جایگزین با برخی از عقود معین مانند اجاره اشخاص و جعاله تطابق دارد، اما این امر منافاتی با تطبیق قرارداد رحم جایگزین با عقد صلح ندارد؛ زیرا صلح عقدی مستقل می باشد و جنبه فرعی نسبت به عقود دیگر ندارد و می تواند در مقام معاملات بدون اینکه شرایط واحکام خاصه آن معامله را داشته باشد واقع شود.
بر خلاف آن چه ادعا شده است قرارداد رحم جایگزین قابل تطبیق با عقد ودیعه نمی باشد زیرا در قرارداد مادر جانشین نگهداری از نطفه به عنوان جهت اصلی قرارداد رحم جایگزین مدنظر طرفین قرارداد نیست. عمل سپردن جنین به منظور پرورش آن در رحم انجام می گیرد نه برای نگهداری و مادر جانشین نیز به عنوان پرورش جنین در رحم خود، آن را می پذیرد نه این که از آن نگهداری کرده و هر وقت مورد مطالبه قرار گرفت باز پس دهد و در واقع عقد به منظور پرورش جنین در رحم مادر جانشین منعقد می گردد.
قرارداد رحم جایگزین نیز قابل تطابق با قرارداد رحم جایگزین نیست زیرا براساس ماده 635 قانون مدنی « عاریه عقدی است که به موجب آن احد طرفین به طرف دیگر اجازه می دهد که از عین مال او مجاناً منتفع شود، در فقه نیز در این نکته که عاریه باید از عین مال باشد اجماع وجود دارد، در حالی که رحم زن مال نیست و اعضای بدن وی نیز مال تلقی نمی گردد.
اکثر حقوقدانان قرارداد استفاده از رحم جایگزین را یک قرارداد خصوصی پذیرفته شده براساس ماده 10 قانون مدنی می دانند که هریک ملزم به اجرای تعهداتی هستند که با اراده خود آن را پدید آورده اند و بدین ترتیب منبع تعهدات طرفین قرارداد رحم جایگزین، یعنی مادر جانشین و پدر و مادر متقاضی، قرارداد خصوصی ایجاد شده به وسیله آن هاست .
اگر به این موضوع ازدید زندگی طفل توجه شود ، می توان گفت زن صاحب رحم یا اجیر با نوزاد بیگانه نیست ، زیرا این کودک درحالت جنینی از خون این زن تغذیه کرده و و بعد از ولادت نیز شیر ناشی از این حمل ، مناسب ترین غذای این کودک است . بنابر این چون علاقه این زن به کودک کمتر از صاحب تخمک نیست و کودک به شیر این مادر و گرمای عاطفی و تپش قلب او که مدتها با وی مانوس بوده نیاز مبرم دارد ، شایسته نیست که نوزاد را از شیر این مادر و احساس و عواطف وی محروم کرده او را در محیطی نامانوس قرار دهیم .بنابر مراتب مذکور بهتر است حضانت و تربیت طفل از طرف دادگاه در صورت بروز اختلاف به کسی سپرده شود که مصلحت طفل اقتضاء می کند و از جهت حرمت نکاح و حق ملاقات و توارث و انفاق ، این زن را هم مادر طفل بدانیم گر چه این طرز تفکر مشکلاتی در روابط مردم ایجاد خواهد کرد .
گفتار هفتم: ICSI
ICSI مخفف کلمه انگلیسیِIntra cytoplasmic sperm Injection و به معنیِ تزریق اسپرم به داخل سیتوپلاسم تخمک می باشد. در این روش تخمک تنها با یک اسپرم مرد در ظرفی در آزمایشگاه ترکیب می‌شود. بعد از باروری، جنین حاصل در رحم زن قرار داده می‌شود.
مبحث سوم : بیان نظرات مختلف در باروری های پزشکی
گفتار اول : جواز مطلق
نظریه جواز مطلق اصل باروری پزشکی در همه انواع و اقسام آن از این گروهند مقام معظم رهبری آیت الله خامنه‌ای، آیت الله سید حسن طباطبایی قمی، آیت الله محمد یزدی و آیت الله سید محمد موسوی بجنوردی.
استدلال این گروه به طور خلاصه این است که هیچ آیه، روایت و دلیل شرعی خاصی بر ممنوعیت آن وجود ندارد. اگر چه در تلقیح اسپرم بیگانه یا باروری با آن احتیاط را در ترک دانسته و پرهیز از محرمات را واجب می‌دانند. در میان فقهای اهل سنت کسی با این نظر موافق نیست.
گفتار دوم : ممنوعیت مطلق
نظریه ممنوعیت مطلق اصل باروری‌های پزشکی در همه انواع و اقسام آن حتی اگر ضروری باشد
از این گروه‌اند آیت الله میلانی (چنان که از اطلاق کلامشان در استفتای نقل شده از ایشان بر می‌آید). و از فقهای اهل سنت، شیخ رجب تمیمی، شیخ ابراهیم شقره، شیخ عبدالله بن زیاد آل محمود مطلقاً حرام می‌دانند و شیخ عبداللطیف فرفور، بکر ابو زید محمد شریف احمد به تحریم این اقسام تمایل دارند.
استدلال این گروه (فقهای اهل سن
ت) این است که به دلیل آیه نساؤکم حرث لکم فأتوا حرثکم أنّی شئتم؛ «زنان شما کشت زار شمایند، پس هرگونه که خواهید به کشت‌زار خود درآیید» .


برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید
رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

مطلب مشابه :  خرید پایان نامهران

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

مـی‌گویند تولیـد نسل باید از راه معـاشرت طبیعی زوجـین صورت گیرد، چون آیـه می‌گوید مکان کشت و تولید نسل شما باید زنانتان (رحم آنها) باشد و به غیر تجاوز نکنید، بنابراین، لقاح بین تخمک و اسپرم زوجین باید از راه جماع باشد، وگرنه مخالف نص آیه است. به اضافه آیات دیگری مثل «خلق من ماءِ دافق، یخرج من بین الصلب و الترائب» .
دلالت دارد که تولید نسل از آب جهنده که به طور طبیعی از مکان‌های خاصی خارج می‌گردد، وارد قرار مکین یعنی رحم می‌گردد، در حالی که باروری‌های پزشکی این خصوصیت را ندارند. همچنین به آثار زیان بار آن، مثل هتک عِرض، آگاهی بیگانه بر عورت بدون وجود ضرورت و نیز وجود دلیل معتبر شرعی و قواعد «درء المفاسد مقدم علی جلب المصال»، «ما غلب ضرره فهو ضرر محض» و قاعده «سدالذرایع» استناد کرده، همه اقسام را حرام می‌دانند، اگرچه در ذات و اصل خود حرام نباشند. لکن به خاطر عوارض و آثار زیان بار حرام می‌گردند.
گفتار سوم : جواز مطلق و مشروط
نظریه جواز مطلق باروری‌های پزشکی بین زوجین و جواز مشروط بین بیگانگان
گروهی از فقها باروری پزشکی بین زوجین را ]خواه با تلقیح داخل رحمی (IuI) باشد یا لقاح آزمایشگاهی (IvF و…)[ از جهت جایز بودن فرق نمی‌گذارند. چنان که از اینان گروهی لقاح بین اسپرم و تخمک بیگانه را اگر به شیوه (IuI) باشد، حرام می‌دانند و در صورتی که به شیوه (IvF) از جهل صورت گیرد (یا به منظوری غیر از تولید مثل باشد، مثل شبیه سازی دست یا پا و…) مجاز می‌دانند، اما به جهت تولید نسل انسانی جایز نمی‌دانند. از این گروه هستند آیت الله محمد مؤمن قمی و آیت الله محسن حرم پناهی.
استدلال این گروه این است که تلقیح به شیوه(IuI) به خاطر روایت‌های خاص (قرار دادن نطفه بیگانه در رحم زن بیگانه) حرام است. اما نسبت به ترکیب اسپرم و تخمک دو بیگانه در خارج از رحم هیچ دلیلی برای منع یافت نمی‌گردد؛ پس جایز است.
گفتار چهارم : جواز مطلق و منع مطلق
نظریه جواز مطلق باروری‌های پزشکی بین زوجین و منع مطلق آن بین بیگانگان آنچه ملاک حرمت یا حلیت، یا جواز یا منع قرار می‌گیرد، ترکیب اسپرم و تخمک زوجین یا دخالت عامل بیگانه است و شیوه‌های به کارگیری، هیچ گونه تأثیری در جواز یا حرمت اصل، موضوع

Author: مدیر سایت

دیدگاهتان را بنویسید