تحقیق و پایان نامه

شناسایی و رتبه بندی عوامل موثر بر جذب بیمه گذاران بیمه های …

بیمه تکمیلی درمان:(غلامعلی ثبات.۱۳۹۲)
سازمان ها و شرکت های موفق برای بالابردن رضایتمندی کارکنان خود انواع خدمات رفاهی و درمانی را برای آنان فراهم می آورند . زیرا معتقدند که کارکنان راضی به سازمان وفادار مانده و در جهت تحقق اهداف سازمان گام بر می دارند. به همین منظور سازمان های دولتی و خصوصی که تعداد کارکنان آنها و افراد تحت تکفلشان بیش از ۷۰ نفر باشند ، می توانند در جهت دستیابی به این هدف ، این گروه را تحت پوشش بیمه نامه درمان تکمیلی بیمه قرار دهند. با این کار سازمان آرامش و اطمینان را درهنگام بروز بیماری یا حادثه به آنان هدیه می کند.
: هزینه هایی که توسط این بیمه نامه می تواند پرداخت گردد، به شرح زیر می باشد
جبران هزینه های بیمارستانی : بستری و جراحی در بیمارستان و مراکز جراحی محدود( با بیش از ۶ ساعت بستری) ، آنژیوگرافی قلب و انواع سنگ شکن.
همچنین جبران هزینه های جراحی مغز و اعصاب ( به استثناء دیسک ستون فقرات ) ، قلب ، پیوند کلیه ، مغز استخوان و پیوند ریه و کبد حداکثر تا دو برابر تعهد بیمارستانی.
هرینه های زایمان طبیعی و سزارین.
:هزینه های پاراکلینیکی شامل موارد زیر
جبران هزینه های سونوگرافی ، ماموگرافی ، انواع سی تی اسکن ، انواع آندوسکوپی ، ام آر آی ،
جبران هزینه های مربوط به تست ورزش ، نوار عضله ، نوار مغز ، آنژیوگرافی چشم ، نوار عصب. اعمال مجاز سرپایی شامل : شکستگی ها ، گچ گیری ، ختنه ، بخیه ، کرایوتراپی ، اکسیزیون ، لیپوم ، تخلیه کیست و لیزر درمانی.
جبران هزینه های مربوط به رفع عیوب انکساری چشم به میزان ۴ دیوپتر و بیشتر برای هر چشم.
هزینه آمبولانس (داخل شهری و بین شهری) و سایر فوریت های پزشکی در صورتی که نهایتا به بستری شدن بیمه شده در بیمارستان گردد.
در بیمه نامه درمان گروهی ، جهت تعداد بیش از ۴۰۰۰ نفر ، تخفیفات گروهی از ۵ درصد الی ۲۰ درصد اعمال می گردد. 
فصل دوم
(ادبیات وپیشینه پژوهش)
 
مقدمه
خدمت به مشتری از مهمترین مسائل سازمانها است. هیچ سازمانی نمیتواند به حیات خود ادامه دهد مگر آنکه بتواند به تعداد کافی مشتریان را جذب و برای خود نگه دارد. تلاش در این راه در حالی که هر روز رقابت سختتر و شدیدتر میشود ذهن مدیران سازمانها را مشغول کرده است. به عقیده بیشتر صاحبنظران، مطمئنترین راه به منظور ادامه حیات و موفقیت آن است که با کیفیت خدمات و ارائه تسهیلات بهتر نسبت به دیگر رقبا و سازمانها، همواره در ذهن مشتریان بمانند.
با شکل گرفتن رقابت در میان سازمانها، آنها راههای گوناگونی را برای تجدید حیات سازمانی خود بررسی میکنند و نوآوریهایی اعمال میکنند که بتوانند مشتریان خود را جذب کنند. توجه به مشتریان در شرکتهای بیمه و ارائه تسهیلات و اطلاعات و خدمات برتر و افزایش دانش و آگاهی بیمهگذاران، باعث نگرش جامع مشتریان به سازمانهای بیمه شده و تعهد عمیق و رضایت بیشتر آنها را به دنبال خواهد داشت (حاجیها و دیانی،۱۳۸۹).
۲-۲ تقسیم بندی یا طبقه بندی انواع بیمه:
۲-۲-۱ طبقهبندی خدمات بیمه:
بیمه یک خدمت (یا محصول) مالی همگن نیست. انواع متعددی از پوششهای بیمه وجود دارند که نه تنها هرگز جانشین یکدیگر نیستند بلکه خدمات مکمل یکدیگر هم محسوب نمیشوند، طبقهبندی بازارهای متفاوت بیمه، معمولاً بر اساس مفهوم نفع قابل بیمه یا بر اساس ماهیت خطرهایی که بیمهگذار با آن رو به روست، انجام میگیرد.
اصولاً، تمایزی اساسی بین «بیمه اجتماعی» و «بیمه خصوصی» وجود دارد. بیمه اجتماعی بر اساس این نظریه شکل گرفته است که عاملهای اقتصادی با ریسکهای عامی روبهرو هستند که خودشان از عهده عواقب این گونه ریسکها بر نمیآیند. بیمه اجتماعی، بیمه اجباری است که منافع آن را قانون تعیین میکند ولی بیمه خصوصی شامل اکثر بیمههای اختیاری میشود که برای پوشش ریسکهای خاص در نظر گرفته شده است. البته، معیار واحدی برای تمایز بین این دو، که در همه جا کاربرد داشته باشد وجود ندارد. برخی از بیمههای خصوصی را دولت به فروش میرساند و همه بیمههای اجباری نیز از نوع بیمههای اجتماعی نیستند. (دورفمن[۱۷]، ۱۹۸۷).
در طبقهبندی خدمات بیمه، منطقهبندی ریسک اهمیت بسیاری دارد. قرارداد بیمه اغلب در جایی ارائه می شود که عامل اقتصادی در آن جا حضور دارد، اما موقعیت نفع قابل بیمه ممکن است متفاوت باشد. بیمه ریسکهایی که با تجارت بینالمللی کالا و خدمات مرتبط است سزاوار طبقهبندی ویژهای است. بیمه دریایی و همین طور بیمه حمل و نقل هوایی که از نظر تاریخی با الگوی تجارت بینالملل مرتبط است، بخشی از خدمات مرتبط با مجموعه اسناد و مدارک فروش محسوب میشود که برای موفقیت و انجام گرفتن سریع تجارت بینالمللی کالا ضروری است. (کیلی[۱۸]، ۱۹۹۰).
با توجه به انواع ریسک، قراردادهای بیمه نیز انواع متعددی دارد. ماهیت حقوقی بیمهنامهها در کلیه موارد یکسان نیست و گهگاه میتوان تفاوتهایی بین آنها تشخیص داد. به طور کلی بیمه در دو زمینه کلی زیر مورد استفاده قرار میگیرد
۲-۲-۲ بیمههای اجتماعی (اجباری)
بیمههای اجتماعی که «بیمههای اجباری» یا «بیمههای ناشی از قانون» نیز خوانده میشود بیشتر در مورد کارگران و طبقات کمدرآمد جامعه کاربرد دارد؛ یعنی افرادی که از یک سو نیروی تولیدی جامعه محسوب میشوند و از دیگر سو، خود کمتر به فکر تأمین آینده و معیشت خویش هستند. در نتیجه، دولت در جهت حمایت از این قشر، به موجب قانون، ایشان را زیر چتر حمایت بیمههای اجتماعی قرار میدهد.
ویژگیهای بیمههای اجتماعی این است که اولاً شخص دیگری (کارفرما) در پرداخت قسمت اعظم حق بیمه مشارکت دارد و درصد کمتری را بیمه شده میپردازد؛ ثانیاً برخلاف بیمههای بازرگانی که حق بیمه متناسب با ریسک تعیین میشود، در بیمههای اجتماعی حق بیمه درصدی از حقوق یا دستمزد بیمه شده است و ارتباطی با ریسک ندارد. (موئنه و والستین[۱۹]، ۲۰۰۱).
۲-۲-۳ بیمههای بازرگانی (اختیاری)
به بیمههای بازرگانی، «بیمههای اختیاری» هم اطلاق میشود و در آن بیمهگذار به میل خود و آزادانه به تهیه انواع پوششهای بیمهای بازرگانی اقدام میکند در بیمههای بازرگانی، بیمهگذار و بیمهگر در مقابل هم متعهد هستند: بیمهگر در مقابل دریافت حق بیمه از بیمهگذار، تأمین بیمهای در اختیار وی قرار میدهد.
بیمه های بازرگانی به دو دسته بیمه های غیرزندگی و زندگی تقسیم میشوند :
الف- بیمه های غیر زندگی : بیمه های غیر زندگی شامل بیمه های اشیا، بیمه های مسئولیت و بیمه زیان پولی میباشد. در بیمه های اشیا، موضوع تعهد بیمه گر شیئی است؛ یعنی آنچه قابل تقویم به وجه نقد است. بیمه اشیا، قراردادی برای جبران زیان وارده و پرداخت غرامت است. نتیجه این میشود که بیمه گذاری که متحمل زیانی شده است نمیتواند غرامتی بیشتر از مقدار واقعی دریافت کند؛ یعنی وضعی بهتر و مساعدتر از زمان قبل از بروز حادثه داشته باشد. بیمه مسئولیت، بیمه ای است که مسئولیت مدنی بیمه گذار را در قبال اشخاص ثالث بیمه میکند (رجدا[۲۰]، ۲۰۱۱)
بیمههای بازرگانی، با توجه به نوع و طبیعت خطر، به دو دسته بزرگ بیمههای دریایی و غیردریایی تقسیم میشود تقسیمبندی دیگری که تقریباً منسوخ شده و مورد استفاده نیست، تقسیم به بیمههای اموال و اشخاص است. بازارهایی نیز وجود دارند که به موجب آنها بیمههای بازرگانی به دو دسته بیمههای زندگی و غیرزندگی تقسیم میشوند. اصولاً بازارهای بیمهای با توجه به قوانین و مقرارت بیمهای و ساختار بازار از تقسیمبندیهای مختلف استفاده میکنند. در اینجا، بیمههای بازرگانی به بیمههای اشیا، مسؤولیت، زیان پولی و بیمه اشخاص به شرح زیر تقسیم شدهاند:
۲-۲-۴ بیمههای اشیاء
در این نوع بیمه، موضوع تعهد بیمهگر شیئی است، یعنی آنچه قابل تقویم به وجه نقد است. بیمه اشیا، قراردادی برای جبران زیان وارده و پرداخت غرامت است. نتیجه این میشود که بیمهگذاری که متحمل زیانی شده است نمیتواند غرامتی بیشتر از مرز واقعی دریافت کند، یعنی وضعی بهتر و مساعدتر از زمان قبل از بروز حادثه داشته باشد.
از مهمترین ویژگی انواع بیمههای اشیا خسارتی بودن آنهاست. حداکثر تعهد بیمهگر تا سقف مبلغ بیمه شده خسارت وارده به بیمهگذار است. به عبارت دیگر بر اثر تحقق خطر بیمه شده، وضعیت مالی بیمهگذار، نامتعادل میشود که بیمهگر این وضعیت نامتعادل را برطرف میکند. بیمههای اشیا، متنوعترین شاخه بیمه های بازرگانی است. بر اثر پیشرفت تکنولوژی و ورود انواع محصولات و فراوردههای صنعتی و غیره، با وجود اینکه تسهیلات و رفاه اجتماعی برای مردم به همراه دارد، پتانسیل خسارت را نیز با خود به ارمغان میآورد.
بیمهگران طرحها و پوششهای بیمهای را برای جبران خسارت و زیانهای احتمالی ناشی از این گونه خطرها به بازار بیمه عرضه میکنند. در نتیجه انواع بیمههای اشیا به طور مرتب در حال افزایشاند که در زیر به تعدادی از آنها اشاره میشود:

  1. بیمه آتش سوزی، انفجار، صاعقه و خطرهای اضافی نظیر سیل، زلزله، طوفان، شکست شیشه، ترکیدگی لوله آب، ضایعات ناشی از برف و باران، دزدی
  2. دانلود کامل پایان نامه در سایت pifo.ir موجود است.

You may also like...