پایان نامه های سری سوم

بررسی اثرات حجم اعتبارات اعطایی بانک کشاورزی بر رشد و توسعه کشاورزی ایران- …

۴/۱۱

۱/۷

۱/۲

سهم ارزش افزوده بخش کشاورزی در تولید ناخالص داخلی (درصد)

۳/۱۴

۱۶/۱۲

۶۷/۱۲

۵/۱۳

مأخذ: حساب های ملی ایران، بانک مرکزی
۲-۲-۲- تشکیل سرمایه در بخش کشاورزی
اجرای اصلاحات ارضی در سال ۱۳۴۱ همراه با پیامدهایی بود که بر اساس آن مالکان با بکارگیری ماشین آلات کشاورزی مالکیت خود را بر زمین ها حفظ می کردند ولی از سویی نیز به دلیل فرار سرمایه ها از مناطق روستایی به مناطق شهری و از بخش کشاورزی به بخش صنعت و خدمات، از شدت رشد سرمایه گذاری در بخش کشاورزی کاسته شد، بطوریکه در سال ۱۳۴۵ سرمایه گذاری در بخش کشاورزی با رشد منفی روبرو بوده است. از سال ۱۳۴۵ تا ۱۳۴۹ به توجه به اینکه دولت از راه تعاونی های روستایی می کوشید، خلاء ایجاد شده از فرار سرمایه های کشاورزی به دیگر بخش ها را پر کند، ولی به دلیل نداشتن توانایی مالی، نتوانست کمبود سرمایه گذاری یاد شده را جبران کند. لذا سرمایه گذاری در کشاورزی رشد ناچیزی داشته است. در سال ۱۳۵۰ و ۵۱ به دلیل افزایش در خود توجه سرمایه گذاری ثابت دولت در بخش کشاورزی که سهم آن بیش از ۴۰ درصد کل سرمایه گذاری بخش کشاورزی را در برمی گیرد، کل سرمایه گذاری بخش کشاورزی از رشد چشمگیری برخوردار بوده است (ترکمانی و شیرزاد، ۴۶:۱۳۸۳)
در دوره ۵۶-۱۳۵۲، سرمایه گذاری در بخش کشاورزی سالانه بطور متوسط ۶/۵ درصد رشد داشته که با توجه به افزایش درآمدهای نفتی در این دوره، نقش دولت برای سرمایه گذاری در این بخش بسیار بیشتر از بخش خصوصی بوده است. البته باید گفت که سرمایه گذاری در بخش کشاورزی در سال ۵۴ به سبب افزایش قیمت نفت، به میزان حداکثر خود رسیده بود (شاکری و موسوی، ۹۸:۱۳۸۲).
در دوره ۶۷-۱۳۵۷ که مصادف با وقوع انقلاب و جنگ ایران و عراق و تحریم های اقتصادی متعدد بود، سرمایه گذاری در بخش کشاورزی نوسان های فراوانی داشته، بطوریکه طی این دوره نرخ رشد سالانه منفی بوده است.
در این دوره رشد سالانه پرداخت های عمرانی دولت به این بخش بطور متوسط ۱/۵۲- درصد بوده است که این رشد منفی با توجه به افزایش سهم بخش دفاع از کل بودجه دولت در دوران جنگ، توجیه پذیر است. در مقابل، سرمایه گذاری در بخش خصوصی طی این دوره سالانه بطور متوسط ۳/۷ درصد رشد داشته است. البته سیاست های تثبیت قیمت کالاهای کشاورزی و کاهش اعتبارات اعطایی بانک ها به این بخش در بعضی سال ها منجر به کاهش درآمد انتظاری کشاورزان و در نتیجه کاهش سرمایه گذاری بخش خصوصی در این بخش شده است (همان).
تشکیل سرمایه در بخش کشاورزی در طول سال های اجرای برنامه اول توسعه به قیمت های سال ۱۳۷۶، از ۴/۲۴۱۳ میلیارد ریال در سال ۱۳۶۸ به ۲/۳۳۲۵ میلیارد ریال در سال ۱۳۷۲ افزایش یافته است. نسبت تشکیل سرمایه در بخش کشاورزی به کل تشکیل سرمایه ثابت ناخالص داخلی کشور نیز در طول سال های برنامه اول بین ۴ درصد و ۹/۴ درصد در نوسان بوده است. بدین ترتیب می توان گفت به رغم تمامی توانمندی ها و نقشی که این بخش در امنیت غذایی کشور دارد، سهم سرمایه گذاری در بخش کشاورزی در برنامه اول کمتر از ۵ درصد تشکیل سرمایه ثابت ناخالص داخلی کشور است که این میزان متناسب با نیازهای این بخش به سرمایه و جبران استهلاک سرمایه های ثابت نیست (حکیمی پور و کریمی، ۱۷۴:۱۳۸۳). لازم به ذکر است که در طی سال های اجرای برنامه اول توسعه کشور، روند سرمایه گذاری در این سال به دلیل کاهش سرمایه گذاری ثابت دولت در امور آب است. در جدول شماره ۲-۴ سهم سرمایه گذاری در بخش کشاورزی از کل تشکیل سرمایه ثابت ناخالص داخلی کشور ارائه شده است.
جدول شماره۲-۴: سهم سرمایه گذاری در بخش کشاورزی از کل تشکیل سرمایه ثابت ناخالص داخلی کشور
(قیمت ثابت سال ۱۳۹۰) (میلیارد ریال)

حتما بخوانید :   تحقیق - بررسی اثرات حجم اعتبارات اعطایی بانک کشاورزی بر رشد و توسعه کشاورزی ایران- ...

سال
شاخص
۱۳۶۷ ۱۳۶۸ ۱۳۶۹ ۱۳۷۰ ۱۳۷۱ ۱۳۷۲ ۱۳۷۳
تشکیل سرمایه در بخش کشاورزی ۱/۲۰۳۷ ۴/۲۴۱۳ ۴/۲۸۲۶ ۳/۴۱۰۰
برای دانلود متن کامل این پایان نامه به سایت  fumi.ir  مراجعه نمایید.

You may also like...