پایان نامه حفاظت محیط زیست

مشکل اینجا است که کشورهای مذکور توانایی پاسخگویی به این حجم عظیم تقاضا را نخواهند داشت. طبق تحلیل آژانس بین المللی انرژی در مناطق اصلی تولید نفت در جهان، تنها پتانسیل 35 درصد سرمایه گذاری، وجود دارد. بنابراین امروزه مصرف کنندگان بزرگ انرژی در جهان درصدد هستند تا با دسترسی به منابع فرعی انرژی، از وابستگی خود کاسته و از عوارض ناشی از وابستگی دوری جویند. بنابراین در تلاش برای متنوع کردن منابع عرضه انرژی و جست و جو برای برای دستیابی به مناطق جدید تولید کننده نفت و گاز میباشد.
در این میان دریای خزر مورد مناسبی محسوب می شود.. فعالیت‌های انرژی چین در این منطقه اساساً متمرکز در کشور نفت‌خیز قزاقستان می‌باشد. انعقاد قرارداد انتقال نفت از قزاقستان به وسیله خطوط لوله به منطقه شمال غرب چین با ظرفیت انتقال روزانه 200 هزار بشکه نفت در روز به چین و نیز اعلام آمادگی قزاقستان برای صدور گاز به آن کشور دو نمونه آشکار از فعال شدن سیاست انرژی چین در آسیای مرکزی می‌باشد. این کشور تلاش میکند تا با حضور در منطقه خزر از یک طرف بررسی و تحلیل نقش خزر در معادلات ژئوپلیتیک منطقه ای منبع انرژی جایگزین برای خود در مقابل خاورمیانه پیدا کند، و از طرف دیگر با نفوذ درحیاط خلوت روسیه، ضمن کنترل رویکردهای ژئواستراتژیک این کشور، از قدرت مانور و ابتکار عملی ایالات متحده آمریکا در منطقه نیز بکاهد.
چین نیز همچون ایالات متحده علاوه بر اهداف اقتصادی، اهداف سیاسی متنوعی را از حضور در خزر دارد.متأسفانه آنچه در این میان از قلم افتاده است، موقعیت این دریا و وضع محیط زیست آن است. آنچه برای کشورها در دریای خزر مهم است منافع و افزایش بهره مندی خود از دریاست و نه محیط زیست دریایی این دریا و این مسئله خلاف اصل توسعه پایدار است.
ج) اهمیت دریای خزر برای اتحادیه اروپا و تأثیر آن در محیط زیست دریایی دریای خزر
بیش از 50 درصد مصرف کنونی انرژی اتحادیه اروپا از طریق واردات تأمین می شود . با توجه به دیدگاه های میان مدت و بلندمدت اتحادیه اروپا همچنان افزایش واردات نفت وگاز را پیش رو خواهد داشت. تلاش برای رفع تمامی چالش ها صرفاً از جنبه اقتصادی ممکن نمی باشد . زیرا تمامی کشورها با مقاصد اقتصادی سیاست های انرژی خویش را تنظیم نمی کنند. از این رو اروپا نیازمند سیاست جغرافیایی مستقلی است که به کشورهای غنی از ذخایر توجه بیشتری کند . تأمین انرژی توسط اروپا از حوزه ژئوپلیتیکی خزر تقابل با قدرت های جهانی و منطقه ای را به دنبال خواهد داشت. از جمله این قدرتها می توان به ایالات متحده امریکا، روسیه و ایران اشاره نمود.
اتحادیه اروپا قدرتی روبه رشد است که هم به لحاظ تامین نیاز های خود به انرژی و هم به لحاظ تقویت موقعیت بین المللی اروپا در پی نفوذ و بهبود موقعیت خویش در منطقه دریای خزر است. با این حال، با توجه به استفاده سیاسی روسیه از موضوع انرژی در مناسبات آن با اتحادیه اروپا، و به تبع آن مشکلات ژئوپلیتیکی عدیده اروپا در تأمین نیاز انرژی آن از روسیه، در حال حاضر اتحادیه اروپا که در صدد کاهش وابستگی خود به گاز روسیه و تامین امنیت انرژی خود از طریق راهها و کشورهای دیگری است، امضای “پروژه خط لوله نابوکو 1” بین نمایندگان پنج کشور ترکیه، اتریش، مجارستان، بلغارستان و رومانی در 22 تیر ماه 1388 در آنکارا، نمود بارزی از رویکردهای ژئوپلیتیکی جدید اروپا در رقابت با روسیه برای حضور در گستره ژئوپلیتیکی پیرامونی خزر و تأمین امنیت انرژی آن است.
اتحادیه اروپا با ایجاد ارتباط با کشورهای ساحلی خزر و احداث خط لولههای انتقال انرژی و ایجاد شرکتهای اکتشاف و بهره برداری نفت و گاز در کشورهای ساحلی موجب آسیبهای فراوانی به محیط زیست دریایی دریای خزر و به خصوص تنوع زیستی این دریا شدهاند. دردو دهه گذشته گسیل شرکت های غربی به خزر برای استخراج نفت خصوصا در بخش جمهوری آذربایجان و قزاقستان و عدم رعایت استانداردهای زیست محیطی، منابع ارزشمند آبزیان دریای خزر خصوصا ماهیان خاویاری و کلیکا را با خطر جدی مواجه ساخته و این منابع که طلای سفید دریای خزر هستند ، قربانی طلای سیاه خزر(نفت) و سودجویی کمپانی بزرگ نفتی و برخی از کشورهای ساحلی شده اند. چه اینکه برخی از قراین تکان دهنده زیست محیطی نظیر حرکت لکه های بزرگ و عمیق نفتی در خزر در اسفند 1390 از دکل های فرسوده جمهوری آذربایجان به سمت سواحل ایران– تنها کشور ساحلی خزر که در حال حاضر استخراج نفت از خزر ندارد- ، نشان می دهد که صدماتی که شرکت های نفتی غربی خصوصا بی پی بر محیط زیست خزر زده و میزنند، با توجه به شرایط جغرافیایی بسته دریای خزر به مراتب بیشتر از فاجعه آلودگی نفتی باشد که همین شرکت در فروردین 89 در خلیج مکزیک به بار آورد.
گفتار سوم: تهدیدهای زیست محیطی دریای خزر
پس از فروپاشی شوروی، شتاب برخی از کشورهای ساحلی این دریا برای بهره برداری های اقتصادی به گونه ای است که طبق شواهد موجود در آینده ای نه چندان دور انواع موجودات دریایی و پرندگان مهاجر در معرض تهدید انقراض قرار خواهند گرفت ودریای خزر به دریایی مرده بدل خواهد شد. دریای مازندران با تنوع زیستی منحصر به فرد، تالاب های بی نظیر، جنگل های استثنایی در حاشیه آن، رودخانه ها و گونه های گیاهی و جانوری کم نظیر، منابع نفت و گاز و در کنار آن ذخایر غنی ماهی گیری صنایع مهمی را از اواخر قرن نوزدهم بنیان گذاشته است. اکنون بسیاری از شرکت های چند ملیتی و عظیم نفتی در اس
تخراج، ذخیره سازی ، انتقال و فروش نفت و گاز دریای مازندران در بازارهای جهانی فعالیت دارند.
دریای مازندران که بزرگ ترین دریاچه جهان است، یک اکوسیستم بسته محسوب می شود . این دریاچه جز از طریق کانال های ولگا – دن و ولگا – بالتیک به آب های آزاد جهان راه ندارد . بنابراین تهدیدهای زیست محیطی در این پهنه آبی فوق العاده اهمیت دارد، زیرا منابع آلوده کننده , پیامدهای جدی پیدا می کند. تهدیدهای زیست محیطی دریای خزر را می توان به طور کلی به پنج دسته تقسیم نمود.
بند اول: آلودگی ناشی از منابع در خشکی
دریاى خزر که در خشکى محصور است، ظرفیت تحمل محدودترى نسبت به دریاهاى دیگر دارد و آلودگیهاى واردشده به آن یا دچار تغییرات زیست ـ ژئوشیمیایى مى‌شوند یا سالها در دریا باقى مى‌مانند.این عوامل از منابع مختلفی ناشی میگردند مانند توسعه شهری، توسعه شهرها، صنایع و کارگاهها، بنادر و اسکلهها و دخالت در ساختمان فیزیکی ساحل که تغییرات زیستگاهی را به دنبال دارد. قسمت اعظم آلایندههای بخش خشکی توسط تعداد کثیری از رودخانه و آبراهه فصلی به دریا انتقال مییابند و دهانه این رودخانهها و مناطق دریایی مجاور آنها که از تمرکز آلایندههای بیشتری برخوردار است، به عنوان مناطق بحران شناخته میشوند. مسیر دیگر انتقال منابع آلودهساز تحت تأثیر نوسانات سطح آب خزر صورت میگیرد. در مجموع میتوان انواع آلایندههای اصلی وارد شده به دریای خزر از طریق خشکی را فلزات سنگین، هیدروکربنهای نفتی، آفت کش و سموم، مواد مغذی، آلایندههای میکروبی و مواد معلق برشمرد.
بند دوم: آلودگی ناشی از بهره برداری از منابع نفت و گاز
استخراج نفت و گاز همراه با انتقال و تولید صنعتی سبب آلودگی هوا، آب و بستر در دریای مازندران می شود . آلودگی مناطق نفت خیز و پالایشگاهها تا حد زیادی ناشی از به کارگیری فناوری قدیمی، بد عمل کردن تجهیزات و یا غفلت انسان است. علاوه بر تهدید سلامتی و محیط زیست ناشی از تولید نفت در دریای مازندران، موقعیت جغرافیایی این دریا نیز به دلیل محصور بودن در خشکی و نیاز به شبکه های انتقال انرژی عامل دیگری است که تلاش برای حفاظت از محیط زیست آن را پیچیده میکند. انتقال نفت و گاز از طریق خط لوله، با امکان وجود نشت و ریزش، خطرهای نا گزیری به همراه دارد . در این رابطه روند رو به گسترش بی رویه فعالیت های لرزه نگاری، حفاری و اکتشاف در بستر دریای مازندران و تردد نفتکشها در این منطقه زمینه بروز فاجعه را تشدید کرده است. از آثار مهم آلودگی آب با منشا نفت یا پسابها، مشکلات زیست شناختی است که برای موجودات زنده دریایی بوجود می آید. از آن جا که نفت خام یک ماده خالص نیست و در آن انواع هیدروکربورها با تفاوت های فیزیکی و شیمیایی مختلف وجود دارد، هنگامی که دریا را آلوده می سازد به اشکال گوناگون تبلور پیدا می کند که برای آبزیان مضر است. سرازیر شدن انواع پساب های صنعتی بویژه نفت ، فر آورده ها و سموم، ضمن آلوده ساختن آب دریا، حیات آبزیان را نیز به خطر انداخته است.
بند سوم: نوسانهای سطح آب
سطح آب دریا در دوران های مختلف نوسان داشته است . دردوره هایی این سطح بسیار پائین بوده و در دوره هایی دیگر بالا آمده است. این فرآیند که همواره زمان بر بوده، سبب بروز تغییرهای زیست محیطی و دگرگونی در فعالیت های اقتصادی این دریا شده است . یکی از ادوار بلند کاهش سطح آب دریای مازندران که پس از دهه 1930 آغاز شد، مصادف با زمانی است که طرح های صنعتی و کشاورزی اتحاد شوروری به اجرا در آمد . همچنین تغییر بستر برخی از رودخانه ها، ایجاد دریاچه های مصنوعی، سدها، آب بندها و افزایش فعالیت های انسانی در این مناطق موجب کاهش سطح آب دریای مازندران به پائین ترین میزان ( 19 متر پائین تر از سطح دریاهای آزاد) تا سال 1977 شد. اما از سال 1978 برخلاف پیش بینی های قبلی در مورد ادامه روند کاهش سطح آب، تا سال 2000 تراز آب دریا روند افزایش خود را آغاز کرد و بطور متوسط سالانه 15 سانتی متر به سطح آب اضافه شد. چنین وضعی تا سال 1995 ادامه داشت و از این سال پس روی آب دریای مازندران مشاهده شد. بالا آمدن آب خسارات زیست محیطی و اقتصادی زیادی را به کشورهای ساحلی تحمیل کرد، از جمله باعث انتقال مواد آلوده کننده صنایع و تولیدات نفتی در مناطق ساحلی به دریا و کاهش مواد غذایی ماهیان شد.
بند چهارم: آثار زیست‎محیطی گردشگری ساحلی

دانلود پایان نامه
اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.
رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

مطلب مشابه :  پایان نامهحقوق بشر

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

مناطق ساحلی به ‎طور فزاینده‎ای به عنوان مقصد گردشگران مطرح است که به ‎دلیل مزایای هوای معتدل، سواحل بی‎نظیر به ‎طور چشمگیری مورد توجه گردشگران قرار گرفته است. نبود سیستم مناسب فاضلاب برای هتل‌ها و مکانهای گردشگری موجب آلودگی آب‌های زیرزمینی از طریق فاضلاب و رودخانه، دریاچه و ساحل می‌شود. فعالیتهای گردشگری مانند حمل و نقل قایق‌های موتوری گردشگران، ریخته‎ شدن سوخت قایق‌ها به دریا، تمیز کردن قایق‌ها و ریختن آب کثیف آن به دریا، به ‎ویژه در بنادر بسته که سیستم چرخش آب کند است، موجب آلودگی سواحل می‌‎شود.
بند پنجم: هجوم گونه‎های مهاجم دریایی
دریای خزر به‎ سبب تنوع گونه‎ای منحصر، ارزش‎های اکولوژیکی و اقتصادی بسیار دارد. میان کاهش ذخایر ماهی کیلکا و حضور شانه‎دار مهاجم در خزر رابطه علّی وجود دارد.دریای خزر از راه کانال ولگا ـ دن با اقیانوس‎‌های جهان رابطه دارد و سبب ورود گونه‎های مهاجم از راه آب توازن کشتی به دریای خزر شده است. بسته شدن مسیر مهاجرت تخریب و کاهش مناطق تخم‎ریزی طبیعی، سبب شده ‌که تخم‎ریزی طبیعی برخی از گونه‎های خاویاری کاملا از بین برود. در کشور‎های حاشیه دریای خزر به ‎منظور توسعه فعالیت‎های کشاورزی و اقتصادی دخالت‌های غیرمعقولانه در اکوسیستم دریای خزر و حوضه آبریز آن صورت گرفته، که آثار زیانبار و جبران‌ناپذیری بر تنوع‎زیستی و محیط‎ زیست این دریا گذاشته است.

مبحث سوم: بررسی زمینه و تاریخچه شکل گیری کنوانسیون تهران
گفتار اول: سابقه همکاری های زیست محیطی در دریای خزر ( قبل و بعد از فروپاشی شوروی )
بند اول: سابقه همکاری های زیست محیطی در دریای خزر قبل از فروپاشی شوروی
سابقه فعالیت های زیست محیطی در دریای خزر به مفهوم کنونی آن به دهه 1960 میلادی بر می گردد . بر اساس موافقتنامه همکاری علمی و فنی ایران و اتحاد شوروی 25 فوریه 1971/ 6 اسفند 1349 ، تفاهم نامه ای در زمینه مبادله اطلاعات، اسناد فنی، علمی و کارشناسی برای بررسی مسائل زیست محیطی دریای خزر به امضاء رسید که به دنبال خود توافق بر سر ایجاد یک گروه دائمی در سال 1973/1352 به همراه داشت . این گروه کار در اجلاس هفتم خود در تهران سال 1983/ 1362 یادداشت تفاهم جدیدی منعقد کردند.
در ادامه همکاری های ایران و شوروی در زمینه، محیط زیست دریای خزر، در سال 1988/1369 همکاری دو کشور تحت عنوان “کمیسیون دائمی فنی ایران و شوروی ” شکل جدیدی به خود گرفت که از طرف ایران وزارت نیرو مرجع ملی بود . دلیل اصلی این امر نیز مشکلات ناشی از نوسان های سطح آب بود که با بالا آمدن سطح آب مناطق وسیعی از سواحل ایران و شوروی زیر آب رفته و مشکلات زیست محیطی زیادی ایجاد شده بود.
علاوه بر همکاری دو کشور در زمینه نوسان های آب، همکاری های شیلاتی دو کشور به ویژه در مساله بازسازی ذخایر، مقابله با صید قاچاق و همچنین کنترل موثر بر فعالیت های صیادی در دریای مازندران از مهم ترین محورهای حفاظت از محیط زیست دریای مازندران در این دوره تلقی میشود.

بند دوم: سابقه فعالیت های زیست محیطی در دریای خزر پس از فروپاشی شوروی
پس از فروپاشی شوروی، ایران که حساسیت و نگرانی خاصی نسبت به امر حفاظت از محیط زیست دریای مازندران داشت، برای اولین بار ایده همکاریهای منطقه ای را با مشارکت پنج کشور ساحلی دریای مازندران برای حفاظت از محیط زیست این پهنه آبی مطرح کرد. برگزاری نشست سران کشورهای ساحلی دریای خزر در حاشیه گردهمایی سران اکو در تهران در 29 بهمن 1370/ 17 فوریه 1992 اولین گام اساسی در این زمینه می باشد. در نتیجه این نشست که با حضور روسای جمهور ایران و ترکمنستان، کفیل ریاست جمهوری آذربایجان، معاون نخست وزیر قزاقستان و سفیر روسیه در تهران تشکیل شد، بیانیه ای صادر شد که در آن بر لزوم تشکیل سازمان همکاری دولت های ساحلی دریای مازندران تاکید شد . ایجاد کمیته رژیم حقوقی دریای مازندران، کمیته تحقیقاتی، علمی و کنترل نوسان های آب، کمیته حمل و نقل، کمیته ماهیگیری (کمیته منابع بیولوژیک دریای مازندران) و کمیته حفاظت محیط زیست دریای مازندران در این نشست مطرح شد. اختصاص سه کمیته از پنج کمیته یاد شده به مسائل زیست محیطی، خود نشانگر اهمیت این امر تلقی می شود. البته ایده تشکیل سازمان همکاری کشورهای ساحلی دریای مازندران به رغم تهیه پیش نویس سند مربوطه از سوی ایران و روسیه، به دلیل عدم استقبال دیگر کشورها به ویژه مخالفت های صریح جمهوری آذربایجان که ناشی از ملاحظات سیاسی این کشور بود، محقق نشد . فعالیت کمیته های تخصصی به جز کمیته حقوقی، به دلیل اختلاف نظرهایی که راجع به رژیم حقوقی دریای خزر وجود داشت، پس از مدتی متوقف و ادامه فعالیت آنها به حل و فصل مسأله رژیم حقوقی موکول شد. در ادامه همکاری ها در زمینه حفاظت محیط زیست دریای خزر برای مدیریت ذخایر ماهیان خاویاری”کمیسیون منابع زنده دریای خزر ” در 1371 تشکیل شد . ابتدا روسیه، پیش نویس موافقتنامه های با عنوان “حفاظت و بهره برداری منابع زنده دریای مازندران” را تهیه و جهت بررسی و امضاء به سه کشور آذربایجان، قزاقستان و ترکمنستان ارسال کرد که در خرداد 1371 / ژوئن 1992 در تاشکند امضاء شد . به دنبال آن چندین جلسه دیگر برگزار شد، ولی در مورد بعضی از معیارها مانند محدوده و طول منطقه ماهیگیری کشورها، تعریف و تعیین مرز دریایی و جایگاه حقوقی آن به توافق نرسیدند . موافقت نامه پیشنهادی تاکنون به امضاء نرسیده است . به علت تأخیر در توافق و امضاء موافقتنامه، روسیه پیشنهاد تشکیل “کمیسیون منابع زنده آبزیان دریای مازندران ” را مطرح کرد که در آذر 1371/ دسامبر 1992 در آستاراخان به تصویب رسید. براساس این توافق، نمایندگان رسمی شیلات کشورهای حاشیه دریای مازندران عضو کمیسیون به حساب می آیند. ابتدا چهار کشور بازمانده از فروپاشی اتحاد شوروی عضو کمیسیون منابع زنده دریای مازندران بودند. نمایندگان شیلات جمهوری اسلامی ایران

Author: 92

دیدگاهتان را بنویسید