پایان نامه ارشد حقوق : نگارگری ایران

به تعریف کلمه مبتذل و مستهجن نموده که تفاوت چندانی با معانی لغوی آن ندارد. بر اساس این قانون مبتذل به آثاری اطلاق می گردد که دارای صور قبیحه بوده و مفهومی مخالف شریعت و اخلاق اسلامی را تبلیغ و نتیجه گیری کند. همچنین در قانون نحوه ی مجازات اشخاصی که در امور سمعی و بصری فعالیتهای غیر مجاز می نمایند مصوب 1386، تعریفی مشابه قانون 1372 اظهار گردیده است.
طبق تبصره 1 بند ب ماده ی 3 قانون فوق الذکر مبتذل چنین تعریف شده است:
«آثار سمعی و بصری «مبتذل» به آثاری اطلاق می گردد که دارای صحنه ها و صور قبیحه بوده مضمون مخالف شریعت و اخلاق اسلامی را تبلیغ و نتیجه گیری می کند.»
بند دوم: مستهجن
«مستهجن نیز به آثاری اطلاق می گردد که محتوای آنها نمایش برهنگی زن و مرد و یا اندام تناسلی و یا نمایش آمیزش جنسی باشد.»
تبصره 5 بند الف ماده 3 قانون فوق الذکر در تعریف مستهجن بیان داشته:
«آثار سمعی و بصری «مستهجن» به آثاری گفته می شود که محتوای آنها نمایش برهنگی آلت تناسلی و یا نمایش آمیزش جنسی باشد.»
لازم به ذکر است که راجع به این که استهجان در امور سمعی نیز مصداق دارد یا خیر، اختلاف نظرهایی وجود دارد که در مباحث بصری به شرح آن خواهیم پرداخت.
گفتار چهارم: عفت و اخلاق
بند اول: عفت

عفت، لغتی عربی است که از ریشه عفف به معنای مناعت و پاکدامنی می باشد. عفت چشم پاکی و حالتی است که وقتی برای نفس حاصل می شود، انسان را از غلبه شهوت نگه می دارد و عفیف نیز به انسان خود نگهدار، پاکدامن، پارسا و چشم پاک اطلاق می شود.
جعفری لنگرودی در تعریف عفت عمومی چنین می نویسد:
«عفت عمومی درجه ای است از عفت که نوع مردم (نه عموم) علاقه به صیانت آن داشته باشند و تابع شرایط زمان و مکان است همچنین بیان می دارند هنگامی که زخم و آسیبی بر پیکر پاکدامنی، پرهیزگاری، پارسائی و حصار حریم خانواده ها وارد شود گویند که حریم عفت جریحه دار شده است.» (جعفری لنگرودی، 1384، 453)
بند دوم: اخلاق
در تعریف اخلاق گفته شده است:
«قواعدی که در زمان و مکان معین، توسط اکثریت یک اجتماع، رعایت آن لازم شمرده می شود یا عمل به آنها نیکو تلقی می شود و مقررات اخلاقی هم بدون ضمانت اجرا نیست.» (جعفری لنگرودی، 1384 ،20)
بنابراین عفت و اخلاق عمومی عبارت است از ارزشهای اخلاقی و دینی که مورد قبول جامعه و توده مردم قرار گرفته و این ارزشها معمولاً از تعالیم دینی یا عرف سنتی منبعث می شود. با توجه به تعاریف فوق، تعریفی که می توان از جرایم بر علیه عفت و اخلاق عمومی کرد باین ترتیب است که: فعل و یا ترک فعلی که باعث آسیب و جراحت بر پیکره پاکدامنی و قواعد حسنه مورد قبول اکثریت مردم جامعه معین در زمان معین می شود.
مبحث سوم: تاریخچه مختصر هنرهای صوتی- تصویری
گفتار اول: موسیقی
ابلیس اولین ترانه خوان و نوحه گر بود وقتی آدم از درخت منع شده خورد، ترانه سر داد و وقتی حوا به زمین هبوط کرد، نعمتهای بهشتی را متذکر گشت و نوحه ی جزع و نزع کرد. پیدایش آهنگ نزد انسان فطری و غریزی است، چنان که نهاد و شعر گویی چنین است. همچنین طلب آرامش پس از انجام کار و یافتن وسیله ای برای عدم خستگی انجام کار نیز از غرایز انسان است و موسیقی پاسخگوی این خواست انسان است. بعد از حمله اسکندر در زمان سلوکیان و اشکانیان، ایران تحت تأثیر تمدن یونانی واقع شد و به نظر می آید که در موسیقی ایران تحولی صورت گرفت و در دوره ساسانی پایه و اساس موسیقی ملی ایران ریخته شد. دستگاههای موسیقی در بار خسروپرویز مرکب از هفت خسروانی بوده و اختراع آنها را به نکیسا، خواننده معروف خسروپرویز نسبت می دهند. به علاوه 30 لحن و 360 دستان یا آهنگ وجود داشته که با ایام هفته، ماه و روزهای سال ساسانیان تناسب داشته است.
ابن خلدون در مقدمه تاریخ خود درباره جایگاه موسیقی در دربار سلاطیت ایران و چگونگی نفوذ آن در میان اعراب می نویسد:

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

«پارسیان به موسیقی میلی فراوان داشتند، اما اعراب پیش از اسلام با موسیقی و سایر هنرهای زیبا آشنا نبودند و تنها در شعر و ساختن قطعات منظوم تبحر داشتند.» (ایرانی، 1370، 17)
گفتار دوم: فیلم، عکس، سینما

در سال 1660 میلادی، برای اولین بار ریاضی دان دانمارکی (دوانگشتین) در شهر رم یک نور افکن تصویر انداز که در آن نور مصنوعی جانشین خورشید شده بود را به معرض نمایش گذاشت. اختراع واقعی عکاسی از طرف «ژوزف لیفورینپس» به عمل آمد. وی در سال 1832 میلادی موفق گردید، تصاویر بادوامی تهیه کند. افتخار اختراع سینماتوگرافی نصیب «لویی لومیر» گردید که در 13 فوریه 1895 میلادی، دستگاهی را که جهت برداشتن و دیدن تصاویر بود به ثبت رسانید. (اسدی زاده، 1373، 485)
گفتار سوم: مجسمه سازی و نقاشی
نگارگری ایران پیشینه ای دراز دارد، مانند دیوار نگاره های باستانی و سنگ نبشته ها، نقاشی و کنده کاری و برجسته نگاری بر روی اشیای کاربردی و لوازم آیین زاد و مرگ و هر آنچه در دو حوزه ی هنرهای رسمی و هنرهای مردمی آفریده شده است. همچنین تندیس های تمام هیکل یا نیم تنه، نقش برجسته های تخت جمشید و طاق بستان و بیستون و نقش رجب تا برسیم به دوران اسلامی ایران که علاوه بر مجلس بزم و رزم و آذین های تذهیب و تشعیر مینیاتوریست ها در کتابها و هر آنچه که نگارگران در مرقع ها و قطعه ها در زمینه چهره گشایی و شبیه کشی و گل و مرغ خیالی می یافتند. مصری ها به روی دیواره مقبره ها نقاشی می کردند و از میان این نقاشی ها پاره ای متعلق به 6 هزار سال پیش هستند. شیخ محمد نقاش از اولین مقلدان شیوه ی فرهنگی است که از حمایت شاه اسماعیل برخوردار بوده است. (احمدی راد، 1383، 7)
باید اعتراف نمود که هنر مصر از قدیمی ترین هنرهای زمان گذشته است. هنرها که شامل نقاشی و مجسمه سازی و معماری می شوند از چهار هزار سال قبل از میلاد مسیح وجود داشته است اهرام ثلاثه مصر و مجسمه های ابوالهول از این نمونه است. آشوریان نیز در زمینه مجسمه سازی و نقاشی در معابر و قصرها بسیار پیشرفته بوده اند. لازم به ذکر است که هنر معماری و مجسمه سازی و نقاشی و سایر هنرها در یونان از نوع تکامل یافته ترین و منسجم ترین شکل هنرهای زمان خویش به شمار می رود. اگر بتوان مصر را از نظر قدرت در دنیا پیشقدم دانست. باید یونان را به عنوان مهد پرورش و تکامل هنر دانست. (اسدی زاده، 1373، 40)
سخن محقق (نتیجه گیری)
با توجه به تعاریف و سابقه ای که از جرایم صوتی و تصویری به عمل و ابراز گردیده به نظر می رسد که تعاریف ابرازی جامع و مانع بوده و به درستی فقها و قانونگذار توانسته ماهیت اینگونه جرایم که بر ضد عفت و اخلاف اسلامی نیز می باشد را تعریف کند. از لحاظ سابقه این جرایم نیز حائز اهمیت می باشند. چرا که با اطلاع کامل از زمان پیدایش اولین قوانین موجود در رابطه با موضوع بهتر می توانیم ارتباط آن را با فرهنگ و ارزشهای یک ملت مطابقت و فراز و نشیب های موجود از ابتدا تا کنون را مورد نقد قرار دهیم.
فصل دوم: سوابق تقنینی جرایم صوتی- تصویری
همانطور که ابراز خواهد شد تمدن ایران از قدیمی ترین تمدن های دنیاست و شخص ایرانی از با فرهنگ ترین اشخاص می باشد. در ایران باستان قوانین مختلفی وجود داشته تا بدین طریق بتوانند جامعه را به درستی شکل دهند و اشخاص قانونمدار که اصول اخلاقی و قانونی جامعه را رعایت می کنند، تربیت نمایند. در این فصل از ابتدایی ترین قوانین موجود در ارتباط با موضوع که با فرهنگ و اصول اعتقادی مردم اجین شده مورد بررسی قرار خواهد گرفت. در ادامه به نزدیکترین قوانین مصوب اشاره می شود و سیر تکامل قانون مربوطه مدنظر قرار خواهد گرفت. همچنین تفاوت ها و تعارض های موجود هر دوره از قوانین مورد بحث و رسیدگی قرار می گیرد.
مبحث اول: ریشه جرایم سمعی و بصری
تمدن ایران از جمله تمدن هایی است که ریشه های عمیق مدنیت و قانون مداری پیکره آن را استوار ساخته و در قانون گرایی از سابقه ای بس طولانی برخوردار است. به عنوان نمونه می توان از مجموعه ی قوانین حمورابی و یا قوانینی که در زمان هخامنشیان وضع شده نام برد. در واقع ریشه های حقوق موضوعه ی ایران را باید در سال های قبل از 1324 هـ. ق جستجو کرد و این کاوش را تا بدان ایام روابط ایران و اروپای گسترش یافته و امواج فرهنگ جدید مغرب زمین که افکار متفکرین قرن هجدهم فرانسه را به کشور می رساند، ادامه داد و در این میان می توان به «کتابچه ی قانون کنت» که بر پایه اخلاق عرفی استوار بود، اشاره نمود. این کتابچه در باب جنحه و جنایت بر ضد دولت و مذهب اشعار می دارد: کسی که کتاب یا تصویری انتشار دهد که بر ضد دولت و یا مذهب بوده باشد از پنج ماه الی پنج سال حبس خواهد شد.
همانطور که گفته شد، با توجه به اینکه عفت و اخلاق عمومی در همه زمانها بیش و کم دارای حرمت بوده، قانون گذاران از آن حمایت نموده و با اعمالی که موجب خدشه دار شدن عفت و اخلاق عمومی می شد، به طریق مختلفی مبارزه و با جرم انگاری این اعمال، برای آنها ضمانت اجرای کیفری قائل شده تا افراد نتوانند امیال جنسی خود را وسیله انحطاط جامعه و افراد آن قرار دهند. در مباحث بعدی به سوابق تقنینی این دسته از جرایم که مربوط به صوت و تصویر که ارتباط مستقیم با عفت و اخلاق است مورد بررسی قرار می دهیم.
مبحث دوم: بررسی جرایم سمعی و بصری در قوانین کیفری موضوعه
یکی از عوامل سنجش تمدنها وجود قوانین پیشرفته در آن تمدنها است. بعبارت روشن تر در بررسی تمدنها وجود قوانین پیشرفته و با سابقه ی طولانی یکی از فاکتورهای مهم در ارزشمندی آن تمدنها می باشد. اصولاً قانونمداری با مدنیت عجین می باشد و از جوامع مدنی آنکه قانونمدارتر است مدنی تر نیز می باشد از این منظر می توان گفت که تمدن ایران از جمله تمدنهای نادری است که ریشه عمیق مدنیت و قانونمداری پیکره آنرا استوار ساخته و از سابقه‌ ی بسیار طولانی و پرافتخاری در قانون گرائی برخوردار است. در بررسی این تمدن کهن به مجموعه ی قوانین حمورابی و یا قوانینی که در زمان هخامنشیان وضع شده برخوردار می کنیم که این قوانین از جمله قدیمی ترین قوانین جهان شمرده می شوند.
شماره مطبوعاتی که از مروجان مکس و ابتذال بودند زیاد بود بطوریکه فساد و مسائل خلاف عفت و اخلاق عمومی جوانان و نوجوانان و نسل نو را مورد تهدید جدی قرار داده که در این میان رقابت سختی بین برخی از مطبوعات وجود داشت بطور مثال مجلاتی که بنام علمی و اجتماعی و ادبی و هنری چاپ می گردید اهداف بسیار بی شرمانه ای دنبال نموده و اغلب مطالب آن اختصاص به رمانها، داستانها و عکسهای شهوت انگیز و مقالات منافی عفت داشت و گاهی شعائر اسلامی را تمسخر می کردند مانند حجاب دختران مسلمان و یا یک پسر جوان مؤمن را با یک تیپی لااوبالی قرار داده و مقایسه می کردند. همچنین باید اضافه نمود که تعداد زیادی از فیلمهائی که در سینما نمایش داده میشد به صور مختلف موجبات انحراف جوانان را فراهم می کرد. فرار پسرها، گمشدن دخترها، ربوده شدن اطفال از محوطه دبستانها و ازدیاد نوزادان سر راهی از ثمرات سینماها در این دوره بود. (ناصری، 1382، 28)
اما لازم است که این نکته بیان گردد که وجود قانون جزائی تنها نمی تواند افعال مجرمانه را از بین ببرد یا حتی آنها را در جامعه تقلیل بدهد بلکه غیر از وجود قانون بایستی اراده ی اجرای قانون نیز وجود داشته باشد چه اینکه اراده ی اجرای قانون نباشد قوانینی هر چند جامع و پیشرفته باشند و هر چند منطبق با نیازهای جامعه و شرایط حاکم باشند غیر از سطور سیاهی که بر کاخ ها نقش بسته اند اثری نخواهد داشت و واقعیت این است که در دوران نظام شاهنشاهی در مورد جرایم سمعی و بصری هیچ مشکل قانونی وجود نداشت اما چرا هر روز گسترش می یافت؟ بایستی در نحوه ی اجرا یا بهتر بگوئیم عدم اجرای قوانین این امر را جستجو کرد.
مبحث سوم: مقررات حاکم بر جرایم مربوط به صوت و تصویر قبل از انقلاب اسلامی
گفتار اول؛ جوامع و جرایم سمعی و بصری
در مورد مسائل مربوط به صوت و تصویر همواره در جوامع مختلف موضوع ابتذال و استهجان و حراست از اخلاق عمومی مطرح می گردد بطوریکه حتی در کشورهای غربی نیز وقتی موضوع صوت و تصویر مطرح می گردد می بینیم که بحث ممنوعیتها و نهایتاً نگرانی از بهم خوردن روابط سالم اجتماعی و اخلاق عمومی رخ می نماید و در نتیجه در کشورهائی مثل فرانسه و سایر کشورها برخی استفاده ها از پدیده های پیشرفته صوتی و تصویری توسط قوانین کیفری ممنوع می گردد. البته وقتی به پیکره یک اجتماع نگاه دقیقی بیندازیم می بینیم که نگرانی های عقلای جوامع از اخلاق عمومی شان در برابر پدیده های صوتی و تصویری نه تنها قابل دفاع و توجیه است بلکه در بعضی موارد لازم و ضروری است خصوصاً وقتی که مسائلی مثل تجارت و بردن سود از این پدیده ها نیز مطرح می گردد لذا صرفنطر از رژیم سیاسی حاکم بر کشور، ما ملاحظه می کنیم که در زمان رژیم طاغوت نیز موضوع مقابله با ابتذال و استهجان در صوت و تصویر مطرح بوده و بصورت قوانین کیفری در قانون مجازات عمومی و برخی قوانین دیگر وارد شده است که در مباحث آتی به بحث و بررسی در خصوص قوانین قبل از انقلاب می پردازیم.
گفتار دوم: بررسی ماده 213 از قانون مجازات عمومی سابق
پس از انقلاب مشروطیت اولین قوانین جزائی که توسط مقنن در ایران وضع شد قانون مجازات عمومی سال 1304 می باشد. ماده 213 مکرر از این قانون به جرایم سمعی و بصری پرداخته است و با توجه به اینکه رژیم سیاسی قبل از انقلاب اسلامی نگرش شبیه به نگرشهای ممالک غربی نسبت به اخلاق و روابط جنسی داشته بنظر می رسد که نباید حساسیت زیادی به موضوع جرایم صوتی و تصویری اعمال می گردید اما وقتی منصفانه نه ماده 213 از قانون مجازات عمومی سابق را که شباهت کاملی با ماده 640 از قانون مجازات اسلامی دارد مطالعه می کنیم می بینیم که اغلب دانشمندان و حقوقدانان آن زمان نیز صرف نظر از اینکه دیدگاه رژیم سیاسی چه بوده و در این خصوص آیا واقعاً در صدد ترویج فحشا و فساد بودند یا خیر؟ و آیا عملاً اجرای ماده 213 مذکور را به تعطیلی کشیده بودند یا بنحو دلخواه تفسیر و اجرا می کردند یا خیر؟ در زمینه ی ابتذال اخلاق عمومی از طریق صوت و تصویر حساسیت قابل تحسینی داشته اند.
قانون مجازات عمومی ایران تقریباً ترجمه ی قانون مجازات فرانسه بوده است و هر چند در این قانون بوضوح مواردی مثل دفاع از اخلاق عمومی جامعه مشاهده می گردد اما بلاشک تصویب قانون یک امر است و اجرای آن امری دیگر چه اینکه می گویند در برخی موارد قوانینی مرده متولد میشوند یعنی قانون تصویب می گردد اما هیچ زمینه ای برای اجرای آن قانون وجود ندارد و هیچ اراده ای که صاحب قدرت و ابزار کافی برای اجرای قانون است نمی خواهد آنرا اجرا کند.
ماده ی 213 مکرر قانون مجازات عمومی سابق اشعار می داشت اشخاص ذیل به حبس تأدیبی از یک ماه تا یکسال محکوم خواهند شد:
«1-هر کس نوشته یا طرح گراور یا نقاشی یا تصویر و یا مطبوعات و یا اعلانات یا علایم یا فیلم سینما و یا بطور کلی هر شیء دیگر را که عفت و اخلاق عمومی را جریحه دار نماید برای تجارت یا توزیع یا معرفی انظار عمومی گذاردن بسازد یا نگهدارد. هر کس اشیاء مذکور در فوق را شخصاً با بوسیله ی دیگری وارد یا صادر کند و بنحوی از انحاء آنها را منتشر نماید.
2-هر کس ولو بطریق غیر علنی تجارت اشیاء فوق را بنماید و یا به نحوی از انحاء متصدی و یا واسطه ی هر قسم معامله ی راجع به آنها گردد و یا آنها را منتشر کرده و یا به معرض انظار عمومی بگذارد و یا معمولاً از کرایه دادن اشیاء مذکور تحصیل مال نماید.
3-هر کس برای تشویق به معامله ی اشیاء مذکور در فوق و یا ترویج آن اشیا بنحوی از انحاء اعلان نماید که فلان شخص فاعل یکی از اعمال ممنوعه ی فوق می باشد و همچنین هر کس اعلان یا اعلام نماید که چگونه یا بوسیله چه اشخاص یکی از اشیاء مذکور در فوق را میتوان مستقیماً یا غیر مستقیم بدست آورد. محکمه ی حاکمه باید ضبط یا محروم نمودن اشیاء مذکور را بدهد.
4-مفاد این ماده شامل اشیائی نخواهد بود که از محصولات صنایع مستظرفه محسوب یا جنبه ی علمی داشته و برای مقاصد علمی به اشخاصی که سن آنها بیش از 18 سال است فروخته شده و یا در موزه به انظار عمومی گذارده می شود.»
قانون مجازات عمومی ایران مصوب 1304 ، تقریباً ترجمه قانون مجازات عمومی 1810 میلادی فرانسه بوده و همانطور ک

مطلب مشابه :  پایان نامهمسئولیت بین المللی

Author: 92

دیدگاهتان را بنویسید