نشانی اینترنتی

دانلود پایان نامه

گردد. این نوع معاملات، می تواند هم به طریق سنتی انجام شود و هم به طریق الکترونیکی. البته بررسی ماهیت این نوع خدمات هدف این پژوهش نیست.
2- قراردادهای میزبانی وب
وقتی که شخصی بخواهد سایتی راه اندازی کند، بدواً باید فضایی از رایانه متعلق به یک شرکت یا مؤسسه را در اختیار بگیرد تا داده ها و اطلاعات محتوایی مربوط به سایت را بر روی آن قرار دهد. به مؤسساتی که این فضا را در اختیار می گذارند «میزبان» گفته می شود. این فضا دارای مشخصات و شاخص های متنوعی می باشد که همین مشخصات و شاخص ها هستند که کیفیت و کارایی یک میزبان را در ارائه «خدمات میزبانی» معین می کنند. قرارداد میزبانی وب براساس سروری که فضا را در اختیار می گذارد متنوع است.
2-1. میزبانی اشتراکی
سرور اشتراکی یا میزبانی اشتراکی نوع معمول و رایج قرارداد میزبانی است. در این نوع از قراردادهای میزبانی ،شرکت های ارائه دهندۀ این خدمات یک سرور تهیه می کنند و توسط کنترل پنل ها امکانات و فضای آن را بین مشتریان خود تقسیم بندی می کنند و از پرسنل متخصص جهت نگهداری و پشتیبانی سرور استفاده می کنند.
2-2. سرور اختصاصی
سرور اختصاصی نوعی هاست است که در آن سرور به صورت کاملاً اختصاصی مورد استفاده قرار می گیرد. از آنجا که نگهداری سرور در هر مکانی امکان پذیر نیست و شرایط خاصی را می طلبد و فراهم نمودن این شرایط نیازمند صرف هزینه بالایی است، اشخاصعادی اقدام به تهیه سرور اختصاصی از مراکز داده با پرداخت هزینه های بسیار کمتر می نمایند. مراکز داده شرایط مورد نیاز برای چنین سرورهایی را فراهم و از پرسنل تخصصی جهت نگهداری و پشتیبانی سرورها اختصاصی استفاده می نماید. کاربرانی که دارای وب سایت های پربیننده و خواستار Mail Server پایدار هستند و به طور کلی دارای اطلاعات بسیار مهم می باشند و می خواهند به صورت کامل بر روی سرور خود نظارت و کنترل داشته باشند و به جای استفاده از هاست اختصاصی وب سایت خود را بر روی سرور اختصاصی قرار می دهند. یک سرور اختصاصی به دلیل عدم استفاده اشتراکی چندین کاربر از منابع سخت افزاری یا نرم افزاری آن، ایمنی بسیار بالاتری از سرورهای اشتراکی دارد، سرعت بدون نوسان و پهنای باند وسیعی را به خود اختصاص می دهد.
2-3. سرور مجازی
بعضی از کاربران (شرکت های کوچک )که برای اجرای وب سایت ها ،سامانه های تحت وب ودر نهایت وب سایت های خود به منابع کمتری نیاز دارند به دلیل هزینه ی پایین این نوع قرار داد نسبت به سرور اختصاصی ترجیح می دهند یک قرار داد سرور مجازی منعقد سازند. امروزه برای میزبانی این نوع وب سایت ها راهکار مناسبی به نام مجازی سازیوجود دارد .در این روش یک سرور اختصاصی با منابع بالا به وسیله نرم افزار مجازی ساز به چندین سرور مجازی با منابع کمتر تقسیم می شود و هزینه کل سرور بین آنها شکسته می شود. به این نوع سرور ها عموما سرور مجازی یا VPS گفته می شود. این سرورها کاملا از لحاظ نرم افزاری وشبکه ، مستقل هستند و مانند یک سرور اختصاصی عمل می کنند،هر کدام دارای سیستم عامل جداگانه هستند و از آدرس های اینترنتی جداگانه قابل دسترس می باشند تنها نقطه اشتراک این سرورها اشتراکی بودن پردازنده ،رم وسخت افزار های دیگر می باشد. تمامی این سرور های مجازی از یک پردازنده تغذیه می شوند و از رم سرور استفاده می کنند. در مواردی به وسیله نرم افزار مجازی ساز به هرکدام ازسرورهای مجازی ،مقدار مشخصی از رم و پردازنده نیز اختصاص داده می شود که فعالیت های آنها بر روی یکدیگر تاثیر منفی نگذارد. به این سرورها ،سرورهای اختصاصی مجازی گفته می شود.
2-4. کولوکیشن

در قرارداد کولوکیشن یا اشتراک فضا ، سرور تهیه شده توسط فرد مشتری به مرکز داده سپرده می شود. در این حالت مالکیت سرور کاملاً با کاربر خواهد بود. تهیه سرور برای کاربر می تواند توسط مرکز داده انجام گیرد. در واقع در این نوع قرارداد، مکانی برای قراردادن و نگهداری سرور، به کاربر واگذار می شود. با خریداری یک سرور و قراردادن آن در Server room مرکز داده، تنها هزینه هایی مثل فضای نگهداریو هزینه پهنای باند پرداخت می شود. امکان تهیه Rack توسط خود کاربر نیز وجود دارد و عملاً Server room تنها پهنای باند، Ip،برق ،کولینک و فضا را برای کاربر فراهم می نماید. در کولوکیشن در صورت بروز نقص در سخت افزار، کاربر موظف به تعمیر یا تعویض آن خواهد بود. اما در سرور اختصاصی اگر نقصی در سخت افزار بروز نماید، هزینه ای از کاربر دریافت نمی شود. مرکز داده، اتصال به اینترنت را حفظ می کند و تجهیزات محیطی چون برق اضطراری (مثل UPS) سیستم اطفای حریق و تهویه مناسب را فراهم می کند.
2-5. قرارداد بازفروشی میزبانی وب
این نوع قرارداد بین فروشندگان سرویس میزبانی، شرکت های طراحی وب و یا شرکت هایی که می خواهند در کنار خدمات رایانه ای خود، خدمات میزبان وب نیز ارائه دهند، و شرکت ها یا مؤسسات میزبان منعقد می شود. هر نماینده فروش با در اختیار داشتن یک کنترل پنل مستقل تحت وب به راحتی و بدون نیاز به تماس با مرکز اصلی داده، قادر به مدیریت کامل وب سایت های مشترکین خود می باشد. مؤسسه میزبان نیز با فراهم نمودن مجموعه ای از سرورهای Dual Processor با پهنای باند وسیع برای استفاده نماینده فروش و تمامی امکانات مورد نیاز آنان برای ارائه خدمات میزبانی وب با کیفیت بسیار بالا، راه را برای ورود به یک تجارت پرسود هموار می نماید. نمایندگان فروش در این نوع قراردادها تمایل دارند که از پشتیبانی ارائه دهندگان خدمات نهایی مطمئن شوند این موضوع به آنها کمک خواهد کرد که هیچ مسئولیتی را از اقدامات مشتری متحمل نشوند. به طور متقابل ارائه دهنده خدمات اولیه شروطی را در قرارداد می گنجاند که بازفروش را ملزم می سازد که شرایط مورد نظر خود را به امضاء کاربر نهایی برساند. (ضمیمه4،بند10)
3- قرار دادهای نام دامنه
3-1. تعریف نام دامنه
برای فراخوانی فضایی که از طریق قرارداد میزبانی وب در اختیار گرفته ایم تهیه یک نام دامنه الزامی است. نام دامنه در حقیقت نشانی یک پایگاه وب ،در فضای مجازی می باشد که در واقع شکل تسهیل شده و به خاطر سپردنی مجموعه ای از اعداد می باشد. هر یک از رایانه هایی که به شبکه اینترنت متصل می شوند ،نشانه ای دارند که به «نشانی پروتکل اینترنتی» شهرت دارد و برای هر رایانه منحصر به فرد است و به شکل عدد نمایش داده می شود به عنوان نمونه عدد 244.72.194.100 یک نشانی پروتکل اینترنتی است که برای رایانه به آسانی قابل درک است، ولی در میان کاربران رایانه ها طرفداری ندارد. سیستم نام دامنه برای رفع این مشکل پایه گذاری شده است. لذا متخصصان سیستمی طراحی کرده اند که برای هر IP یک معادل حروفی تخصیص می دهد و کاربران از این معادل های تسهیل شده تر برای یافتن سایت مورد نظر خود استفاده می کنند. استفاده از نشانی معادل سازی شده کم کم موجب می شود که این نشانی حکم «نام» را نیز برای سایت پیدا کند و کاربران برای معرفی یک سایت به جای ارائه IP آن، به ذکر نشانی آن اکتفا کنند.
دی ان اس که در واقع همان نظام مدیریت نام های دامنه محسوب می شود یک پروتکل شناخته شده در عرصه شبکه های رایانه ای خصوصاً اینترنت است. از این پروتکل برای ترجمه اسامی رایانه های میزبان و نام های دامنه و ارسال آن به آدرس های IP استفاده می شود. یعنی زمانی که کاربران یک نشانی اینترنتی را در مرورگر صفحه رایانه خود تایپ می کنند، این نام توسط دی ان اس، به یک آدرس IP تبدیل می شود و سپس بر اساس یک «درخواست» که از جانب رایانه وی صادر می شود، ترجمه شده و بدین ترتیب رایانه مقصد در شبکه ردگیری و یافته می شود.
3-2. انواع قراردادهای نام دامنه
دو نوع اصلی از قراردادهای حقوقی مربوط به نام دامنه وجود دارد که براساس نوع واگذاری نام دامنه و مرجع واگذاری متفاوت است.
3-2-1. قراردادهای واگذاری (تخصیص) نام دامنه
نگهداری سیستم ثبت نام های دامنه امروزه توسط مؤسسه ای با نام مؤسسه نام ها و نشانی های اینترنتی تخصیص یافته که اختصاراً «آیکان» نامیده شده، اداره می شود.آیکان یک مؤسسه خصوصی غیرانتفاعی می باشد که تحت قوانین ایالات متحده آمریکا فعالیت می کند. دو نهاد در ثبت هر نام دامنه نقش دارند که یکی دفتر ثبت نام های دامنه و دیگری مرجع ثبت کننده نام های دامنه می باشد. آیکان مسئول تعیین دفاتر ثبت و رسمیت دادن به مراجع ثبت کننده نام های دامنه می باشد.
هر کشوری می تواند اقدام به درخواست پسوند با کد اختصاری کشور خود (دو حرفی) را بنماید. ادارۀ این پسوندها، قوانین و نحوه تخصیص آنها از سوی آیکان تخصیص یافته و اداره آن در اختیار دولت ها یا مراکز معرفی شده توسط مراجع رسمی هر کشور خواهد بود.
موافقت نامه های واگذاری نام دامنه که بین یک کشور و آیکان برقرار می شود در ارتباط با انتقال مالکیت یک نام دامنه به یک کشور خاص است و تخصیص نام دامنه نامیده می شود (مثلاً .ir برای ایران و .fr برای فرانسه و .uk برای انگلستان) و باید به صورت کتبی باشد به طوری که اگر نام دامنه مورد توافق توسط مأمور امضا کننده منتقل نشده یا مبلغ مورد توافق پرداخت نشد، طرف مقابل مدرک قطعی از نقص قرارداد برای ارائه به د
ادگاه یا مرجع داوری را در دست داشته باشد.
3-2-2. قرادادهای مجوز نام دامنه
این نوع قرارداد بین یک مرجع ثبت کننده نام دامنه که در واقع واسط و نمایندۀ آیکان است- و یک متقاضی ثبت نام دامنه غیرکشوری منعقد می گردد. موضوع نام دامنه قرابت زیادی با برخی صورحقوق مالکیت فکری (بخصوص حقوق علایم تجاری )دارد و بعنوان یکی از صور جدید این قبیل حقوق قابل عرضه و حمایت است.
موضوعات متداولی که در زمان تهیه پیش نویس مجوز نام دامنه در نظر گرفته می شوند عبارتند از :
1ـ استاندار های محتوای وب سایتی که به نام دامنه اشاره خواهد داشت، 2ـ تعهد اولیه از پروانه دهنده، 3ـ ضمانت نامه برای مجوز دهنده، 4ـ صدور مجوز علامت تجاری ( مبنی براینکه در آن نام عمومی نیست)، 5ـ محاسبه هزینه ها و روش های پرداخت، 6ـ غرامتی برای مجوز دهنده یا برای هر دو طرف، 7ـ عواقب ناشی از نقص، 8ـ وحقوق فسخ وعواقب فسخ کردن.
چنانکه ملاحظه شد قراردادهای استفاده از فضای مجازی بسیار متنوع است و در این کوتاه سخن بررسی همۀ آنها مقدور نمی باشد به علاوه قرارداد نام دامنه بیشتر از قراردادهای دیگر مورد پژوهش و تحقیق بوده است بنابراین در این نوشته تنها ماهیت قراردادهای میزبانی وب بررسی می گردد.
گفتار سوم: طرفین قراردادهای استفاده از فضای مجازی


اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.
رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

مطلب مشابه :  دانلود تحقیق با موضوع تعهدات قراردادی

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

عمدتا این قرارداد دو طرف دارد؛ یک طرف ارایه دهنده فضای مجازی یا میزبان است که در بعضی قراردادها به عنوان پیمانکار معرفی می شود و طرف دیگر آن استفاده کننده این فضاست که به عنوان کارفرمای این قرارداد ،کاربر نامیده می شود.(ضمیمه 7،ماده 1)

1-ارائه کننده فضای مجازی یا میزبان
همانطور که آمد ،در جامعه اطلاعاتی (مجازی) یکی از مهمترین ابزارهای دسترسی به اطلاعات مورد نیاز ،استفاده از اینترنت می باشد. اینترنت یا شبکه رایانه ای عبارت است از رایانه هایی که از طریق سیم یا بدون سیم به یکدیگرمتصل می شوند و از این طریق کاربران می توانند با یکدیگر (با رایا نه های یکدیگر) ارتباط برقرار نمایند و اطلاعات خود را به اشتراک گذارده یا مبادله کنند. در این میان کاربرانی وجود دارند که مایلند اطلاعات و داده های آنها همیشه در معرض دید کاربران دیگر باشد بنابراین باید همیشه رایانه های آنها فعال بوده و به شبکه متصل باشد. برای فعالیت همیشگی یک رایانه علاوه بر سخت افزارها و نرم افزارهایی که ذکر آنها رفت به منابع مالی قابل توجه و دانش فنی بالایی احتیاج است که همه از عهده این توانایی ها برنمی آیند. برای رفع این نیاز در دنیا شرکت ها و موسساتی بنا شده اند که این امکانات را فراهم کرده و در اختیار کاربران قرار می دهند. این شرکت ها با ایجاد مراکزی به نام دیتا سنتر از رایانه های عظیمی بهره می برند که توسط افراد متخصصی حفظ ،نگهداری و راه اندازی می شوند و متقاضیانی که مایلند اطلاعات خود را بر روی یک پایگاه وب متصل به شبکه جهانی قرار دهند ،فضای مورد نظر خود را با انعقاد قراردادی از این شرکت ها تهیه می کنند. به این فضا که دارای مشخصات و شاخص های متنوعی می باشد میزبان گفته می شود ،مجازا به این شرکت ها نیز میزبان یا ارائه دهنده می گویند چرا که پذیرای اطلاعات متقاضیان هستند. «مایکروسافت ،غول فناوری و تولید کننده ویندوز، دیتا سنتری در شیکاگو دارد که بر اساس گزارش ها میزبان حدود ۱ میلیون سرور است. از این نظر این کمپانی دارای بزرگترین دیتاسنتر جهان با مساحت ۶۵ هزار متر مربع است.» ماده 2 قانون تجارت الکترونیک از این شرکت ها به عنوان تامین کننده یاد می کند و در تعریف آن می گوید: «عبارت از شخصی است که بنا به اهلیت تجاری، صنفی یا حرفه ای فعالیت می کند.»
شرکت میزبان شخص حقوقی است و چون شخص حقوقی یک فرد انسانی نیست که بتواند مستقیماً و بدون دخالت دیگری حقوق خود را اجرا کند و اعمال حقوقی انجام دهد، و قانونگذار نیز در “ماده 598 ق.ت.” مقرر کرده است که: «تصمیمات شخص حقوقی بوسیلۀ مقاماتی که به موجب قانون یا اساسنامه صلاحیت اتخاذ تصمیم دارند گرفته می شود» ، لذا باید در قرارداد میزبانی وب ،نماینده حقوقی شرکت و مقاماتی که امضای آنها معتبر است مشخص گردد.
شرکت میزبان همچنین باید براساس نوع شرکت تجاری که به ثبت رسانده است ،از قانون تجارت تبعیت نماید. بعلاوه این نوع شرکت ها باید مقررات خاص صنفی- اعم از مسایل فنی و حقوقی- را رعایت کنند. کمیسیون فضای مجازی سازمان نظام صنفی رایانه ای استان تهران، در تاریخ 24/4/92 در 17 بند شرایط ارائه خدمات میزبانی وب و ثبت دامنه را اینگونه اعلام کرده است:« 1-شرکت ارائه دهنده خدمات باید ثبت شده باشد. 2- شرکت عضو شاخه حقوقی سازمان نظام صنفی رایانه ای استان مربوطه باشد.3- شرکت دارای رتبه بندی معتبر از شورای عالی انفورماتیک کشور باشد یا دارای لیست بیمه وکد اقتصادی باشد. 4- شرکت در سامانه مالیات برارزش افزوده ثبت نام کرده و گواهی مربوطه را ارائه دهد.5- ساعات اداری شرکت در وب سایت رسمی آن شرکت مشخص و مجموع این ساعات از 40 ساعت در هفته بیشتر باشد. 6- نام ثبتی شرکت در وب سایت به همراه ایمیل و نشانی و تلفن ثابت (نه همراه) درج شده باشد. 7- شرکت باید شرایط سرویس خدمات میزبانی وب مصوب سازمان نظام صنفی رادر وب سایت خود قرار داده و طبق آن اقدام به سرویس دهی کند. 8- مشخصات پلن های میزبانی وب و تعرفه های خدمات به صورت بروز روی وب سایت مشخص شده باشد. 9- امکان پاسخ گویی به صورت حضوری در محل شرکت در ساعات اداری وجود داشته باشد. 10- کارشناس فروش تمام وقت جهت رسیدگی به درخواست ها و پاسخ دهی به صورت تلفنی و حضوری وجود داشته باشد. 11- شرکت دارای پرتال کاربران با قابلیت ورود مشترکان به آن جهت مشاهده و انجام اموری مانند تمدید سرویس ها را داشته باشد. 12- نحوه بکارگیری و وجود اطلاعات (شامل فایل ها، ایمیل ها و دیتابیس ها) و برنامه زمان بندی آنها مشخص بوده و توسط کاربران قابل مشاهده باشد. 13- شرکت دارای پورتال پشتیبانی و سیستم تیکت جهت پاسخگویی باشد. 14- شرکت دارای بخش رسیدگی به شکایات در پورتال پشتیبانی بوده یا دارای ایمیل اختصاصی جهت رسیدگی به شکایات باشد. 15- شرکت باید ظرف مدت حداکثر 24 ساعت پاسخ اولیه درخواست های کتبی (مبتنی بر ایمیل با تیکت) مربوط به پشتیبانی فنی را ارسال کند. منظور از پاسخ اولیه پاسخی است که توسط نیروی پشتیبانی سطح 1 شرکت ارسال شده و به معنی ارجاع آن به سطوح بالاتر پشتیبانی یا شروع عملیات لازم مربوط به درخواست است. 16- جهت بررسی این امر یک ایمیل حاوی یک لینک به صورت اتفاقی به ایمیل پشتیبانی متقاضی ارسال می شود و زمان بین ارسال ایمیل تا

مطلب مشابه :  پژوهش میان رشته ای

Author: مدیر سایت

دیدگاهتان را بنویسید