منابع پایان نامه ارشد درمورد مصرف کننده، مواد محرک، تجانس

حساسیت حیوان نسبت به برخی عوامل بیماریزا گردد. با مصرف آنتی بیوتیکها، باکتری هابه آنها مقاوم شده و میتوانند این مقاومت را از طریق ژنتیکی و پلاسمیدها به باکتریهای نسل بعد انتقال دهند. باقی ماندن این داروها در محصولات دامی مانند گوشت و تخم مرغ و مصرف آنها توسط انسان، امکان انتقال به انسان را فراهم میکند. این امر باعث میشود که پاتوژنهای بدن انسان به آنتی بیوتیکها مقاوم گردند، به طوری که در موقع بروز بیماری یا عفونت در افراد، مصرف آنتی بیوتیکها مؤثر واقع نگردد. کارایی هضم در طیور بستگی به میکروارگانیسمهایی دارد که به طور طبیعی در دستگاه گوارش یافت میشوند. بنابراین هنگام استفاده از آنتی بیوتیکها در خوراک یک خطر بالقوه وجود دارد و لازم است میزان این خطر، در برابر فایدهای که از انجام آن حاصل میشود، محاسبه و مقایسه شود.
روشهای بسیاری برای کاهش مصرف آنتی بیوتیک به عنوان محرک رشد گسترش یافته است. امروزه افزودنیهای خوراکی جایگزین شونده آنتی بیوتیکها شامل پروبیوتیکها، پری بیوتیکها، آنزیمها، مواد محرک سیستم ایمنی، روغنهای گیاهی، اسیدهای آلی و فرمالدئید به میزان زیادی مصرف میشوند.
یکی از این افزودنیهای خوراکی گیاهان دارویی میباشد.گیاهان دارویی به دلیل داشتن ترکیبات پیچیده میتوانند همزمان به اهداف مختلفی واکنش بدهند. ضمناً مقاومت به این ترکیبات گزارش نشده است. از دیگر مزایای این ترکیبات نسبت به محرکهای رشد شیمیایی میتوان به بهبود سیستم ایمنی خصوصاً در بیماریهای تضعیف کننده سیستم ایمنی اشاره کرد. هر چند واکسنها خواص تحریک ایمنی را دارند ولی به تنهایی برای حفاظت پرنده در مقابل عوامل بیماریزا کافی نیستند، در ضمن واکسنها خواص بهبود رشد ندارند. بنابراین استفاده از این ترکیبات در صنعت طیور میتواند مفید باشد. با توجه به تاریخچه و گستردگی گیاهان دارویی در ایران، میبایست استفاده از این منبع عظیم خدادادی و طبیعی که فاقد هر گونه آثار سویی میباشد بیشتر مورد توجه قرار گیرد. امروزه بهرهگیری از دانش فنآوری روز در صنعت گیاهان دارویی باعث تنوع تولید این فرآورده شده است، و انتظار میرود که با تهیه انواع محصولات گیاهی با کاربردهای تخصصی در زمینههای مختلف پزشکی، دامپزشکی و دامپروری، در حذف مواد شیمیایی نامطلوب و کاهش ناهنجاریها و داشتن طبیعتی سالم، گامهای مؤثری برداشته شود.
1-1- مقاومت به آنتی بیوتیک ها
1-1-1- تعریف مقاومت
در صورت مقاوم بودن یک باکتریوم به یک آنتی بیوتیک، دستیابی غلظت مناسب آنتی بیوتیک در بافتهای بدن موجود زنده به حد مساوی یا بالاتر از حداقل غلظت بازدارنده رشد باکتری (MIC1) امکان پذیر نبوده، و نتیجه حاصله شکست درمان خواهد بود. با وجود این، بطور سیستماتیک نباید نتیجهگیری شود که شکست درمان مترادف مقاومت به آنتی بیوتیک است (موژنی، 1382).
1-1-2- مخاطرات ناشی از باقی مانده داروها
مخاطرات باقی ماند? داروها برای مصرف کننده: (موژنی، 1382)
– خطرات مستقیم که شامل تأثیرات سمی بر روی عضو (بعنوان مثال، آپلازی مدولا ناشی از کلرامفنیکل)، آلرژیهای غذایی (بعنوان مثال، ناشی از پنی سیلین)، اثرات ناقص الخلقه سازی، جهشزایی و سرطانزایی (بعنوان مثال، فوران ها) شامل میباشند.
– خطرات غیرمستقیم با انتخاب سویههای باکتریایی مقاوم مربوط بوده که سرانجام میتواند به بیماریهای باکتریایی در انسان منجر شود که درمان آنها در انسان مشکل خواهد بود.
یک مثال در مورد مقاومت باکتریایی در مورد باکتری سالمونلا است. مقاومت آنتی بیوتیکی سالمونلاها نسبت به آنتی بیوتیکهای متداول در حال افزایش است، به طوری که مطالعات فرهودی (1368) نشان میدهد در کشور ما مقاومت نسبت به آمپی سیلین در سال 1368 برابر 85 درصد و تحقیقات همین محقق در سال1376، 95 درصد بوده است. لذا یافتن ماد? ضد میکروبی جدید به ویژه با منشأ گیاهی از اهمیت خاصی برخوردار است. مقاومتهای آنتی بیوتیکی تهدید جدی برای سلامتی انسان و دام به ویژه با ایمنی ضعیف بوده و لذا یافتن مواد ضد میکروبی ارزان و مؤثر لازم و ضروری است (دخیلی و همکاران، 1385).
1-1-3- مصرف بی رویه آنتی بیوتیکها در طیور و سایر حیوانات و خطرات آن برای بهداشت انسان
مصرف آنتی بیوتیکها به میزان کم در جیره طیور و سایر حیوانات، ضریب تبدیل غذائی را بهبود میدهد و از نظر اقتصادی، مقرون به صرفه است. برای این کار، از داروهائی از قبیل تتراسیکلین، پنی سیلین و غیره استفاده میکنند. این گونه کاربرد آنتی بیوتیکها منتج به تکوین و نگهداشت جمعیتهای مقاوم باکتریهای گرم منفی رودهای در دستگاه گوارش طیور و سایر حیوانات شده است. بسیاری از این اجرام عوامل ژنتیک خارج کروموزومی (عواملR) دارند که مقاومت شدید در برابر یک یا چند آنتی بیوتیک مورد مصرف در درمانگاه را ایجاد میکنند. این امر از نظر بهداشت انسان و حیوانات به طور بالقوه زیانآور است و مخصوصاً در انسان، میتواند موجب پراکنده شدن سالمونلاهای بیماریزا شود. همچنین انتقال اشریشیاهای مقاوم از حیوانات به انسان گزارش شده است که موجب میشود تا تعداد این باکتری های مقاوم در روده انسان افزایش یابد. (تاج بخش ،1383).
جوجههای کبابی یکی از منابع مهم باکتریهای مقاوم در برابر آنتی بیوتیک هستند و در کشتارگاه، سویههای مقاوم محتویات جوجههای آلوده، لاشه سایر طیور را آلوده میکنند. معلوم شده که این سویههای با منشأ طیور، میتوانند روده انسانهای داوطلب را تحت سیطره خود قرار دهند، در آنجا استقرار یابند، و پلاسمیدهای مربوط به مقاومت داروئی خود را به سویههای مقیم روده انسان انتقال دهند. در یک بررسی، حضور پلاسمیدهای IncH (گروه عدم تجانسیH) را در لاشههای طیور گزارش کردهاند. این پلاسمیدها را عموماً مربوط به گونههای سالمونلا میدانند ولی به طور اتفاقی در سویههای اشریشیاکلی انسانی یا حیوانی نیز یافت میشوند. وجود این نوع پلاسمیدها در کلی باسیلهای لاشه طیور، از جنبه توان انتقال به سالمونلاها و تأثیر بد آن در بهداشت انسان، دارای اهمیت خاصی است. این پلاسمیدها، مقاومت در برابر داروهای آمپیسیلین، استرپتومیسین، تتراسیکلین، کلرامفنیکل، کانامیسین، همچنین سولفانامیدها، و تری متوپریم را ایجاد میکنند (تاج بخش ، 1383).
در پژوهشی جالب، تعداد کل باکتریها و همچنین تعداد باکتریهای گرم منفی هوازی و یا بیهوازی اختیاری مقاوم در برابرعوامل ضدمیکروبی را در مدفوع جوجههای که به جیره غذائی آنها مواد ضدمیکروبی اضافه شده بود، مورد مطالعه قرار دادند. در این بررسی باکتریهای مقاوم در برابر تتراسیکلین، کلرامفنیکل، استرپتومیسین، آمپی سیلین، یا کانامیسین مشخص شد. اشریشیاهای مقاوم، از تمام نمونهها جدا گردیدند و تعداد آنها 105 تا 1010 CFU2 به ازای یک گرم مدفوع بود. مقاومت، در پروتئوس میرابیلیس،کلبسیلا نمونیا و گونههای سودوموناس، همگانی نبود و در جوجههائی که این نوع مقاومت را نشان میدادند، تعداد مقاومها از گروهی به گروه دیگر متفاوت بود (حدود 103 تا 108 CFU به ازای هر گرم مدفوع). در مجموع، مقاومت نسبت به تمام عوامل ضد میکروبی (به استثنای کلرامفنیکل در اشریشیاکلی) حدود 103 CFU به ازای هر گرم مدفوع در کل مجموع باکتریها بوده است. بطورکلی از این بررسی چنین بر میآید که سیطره و تزاید باکتریهای هوازی و یا بیهوازی اختیاری گرم منفی در برابر آنتی بیوتیکها در جوجههای تازه متولد شده تا حدی مربوط به انتخاب ناشی از مصرف مکمل غذایی آنتی بیوتیکدار است. ولی اجباری نیست که حتماً منشأ جایگزینی سویههای مقاوم، مصرف غذای محتوی آنتی بیوتیک باشد، آنچه از این امر مهمتراست وجود سویه های مقاوم، در محیط اطراف جوجههای تازه متولد شده است. اگر باکتریهایی که اولین بار جوجه را مورد تهاجم قرار میدهند، حساس و یا مقاوم باشند با همین خاصیت در روده سیطره پیدا میکنند، چه پرنده با غذای مکملدار تغذیه شود یا نشود. بنابراین مصرف مداوم و بی رویه آنتی بیوتیکها چه در حیوان و چه در انسان بیش از آنکه برای خود حیوان و یا انسان خطر داشته باشد، برای محیط زیست خطرناک است که از این رهگذر حیوانات و انسانهای پاک، بطور آنی آلوده به میکروبی میشوند که از قبل، مقاومت دارند (تاج بخش، 1383).
1-1-4- پاتوژنهای مهم
انتروپاتوژنهای انگلی نظیر گونههای سالمونلا، گونههای کامپیلوباکترها، باکتریهای هم غذا با میزبان نظیر اشرشیاکلی، انتروکوکسی و گونههای بیماریزا برای حیوانات نظیر پاستورلا و گونههای اکتینو باسیلوسها، تعدادی از گونههای هستند که مقاومت در مقابل مواد ضدمیکروبی در آنها توسعه پیدا کرده است (مک اون و فدروکا-کرای، 2002). مقاومت باکتری ای. فیزیوم به پنی سیلین اولین بار در سال 1983، ومقاومت به وانکومایسین اولین بار در سال 1988 در اروپا مشاهده شد. در آزمایشات صورت گرفته مشخص شد که کمتر از 2 درصد ای. فیزیوم جدا شده از ترشحات مدفوعی جوجههای گوشتی آلوده، به آمپی سیلین و وانکومایسین مقاومت نشان دادهاند، در حالی که نتایج تحقیقات صورت گرفته از سال 1995 تا 1997 نشان داد که مقاومت میکروبی ای. فیزیوم به آمپی سیلین، به 83 درصد و به وانکومایسین، به 52 درصد رسید .(W.H.O., 1997) نتایج آزمایشات صورت گرفته نشان داد که باکتری ای. فیزیوم به چندین نوع از آنتی بیوتیکها شامل آمینوگلوکوکسیدازها و کوئینولونها مقاوم است. در سال 1989 در آمریکا گزارش شد که آنتیبیوتیک وانکومایسین در برابر ردههایی از ای. فیزیوم مقاومت نشان داده است. مقاومت ای. فیزیوم به چندین آنتی بیوتیک و تحمل شرایط نامساعد، نگرانی اصلی انجمنهای پزشکی است. نگرانی ویژه برای میکروب اس. تایفیموریوم دی تی 104است، که عامل افزایش دهنده موارد سالمونلا در انسان است. سالمونلا تایفیموریوم ابتدا متعلق به گوسالهها بوده و بعد در میان غذای خوک، طیور و گوسفند پخش گردید. محصولات خرد شده گوشت مانند سوسیسها و برگرها منبع اصلی غذای آلوده هستند .(W.H.O., 1997) باکتری اس. تایفیموریوم به تعداد بسیاری از آنتی بیوتیکها که بطور معمول استفاده میشوند نظیر آمپی سیلین، کلرامفنیکل، استرپتومایسین، سولفونامید، تتراسایکلین و بسیاری دیگر مقاوم است (W.H.O., 1997).
1-1-5- منع استفاده از آنتی بیوتیکها در جیره طیور
مواد ضد میکروبی به مقدار قابل توجهای به عنوان افزایش دهنده رشد در حیوانات مزرعه استفاده میشوند، این امر خطرات زیادی را برای سلامتی انسان به بار میآورد (وایتت،2000). استفاده متناوب و زیاد از آنتی بیوتیکها به عنوان افزودنی غذایی منجر به افزایش شمار باکتریهای مقاوم به مواد ضد میکروبی میشود و سرانجام باعث مشکل شدن درمان عفونتهای باکتریایی در انسان میگردد (گرسما و هلیلینگ، 1986؛ مک درموتت و همکاران، 2002). بسیاری از کشورها علاقهمند به کاهش یا حذف استفاده از ترکیبات ضد میکروبی در غذای حیوانات هستند تا سرعت توسعه مقاومت میکروبی کاهش پیدا کند (مک اون و فدروکا-کرای، 2002). در سال 1986 در سوئد استفاده از آنتی بیوتیکهای محرک رشد ممنوع شد (وایروپ، 2001). در سال 1995 استفاده از آوپرسین و در سال 1998 استفاده از ویرجینیامایسین منع گردید. مقاومت گلیکوپپتیدی باکتری ای. فیزیوم در جوجههای گوشتی بعد از منع استفاده از آوپرسین، از7/72 درصد به 8/5 درصد در سال 2000 کاهش پیدا کرد (آرستروپ و جنسن، 2002).
1-1-6- هزینه ممنوع کردن آنتی بیوتیکهای محرک رشد
ممنوعیت آنتی بیوتیکهای محرک رشد زمانی که برای اولین بار در اروپا اعلام شد، صنعت طیور با یک افزایش بزرگ در میزان تلفات و شیوع بیماری و یک افت در تولید مواجه گردید. در اواخر 1999 در دانمارک ضریب تبدیل خوراک از 78/1 قبل از ممنوعیت به بالای 84/1 بعد از ممنوعی

مطلب مشابه :  منبع پایان نامه درباره اکسیداسیون

Author: admin3

دیدگاهتان را بنویسید