منابع پایان نامه ارشد درمورد جیره، چای، آزمایش

نداشت، اما یک رابطه معکوس بین استحکام پوسته و مقدار چای سبز در جیره مشاهده گردید. ضخامت پوسته تخم مرغ متناسب با افزایش چای سبز در جیره کاهش یافت، که این وضعیت در گروه 10 درصد چای سبز وخیمتر بود. این نتایج با آزمایشات آنگن بایر و همکاران (2005) که اثبات نمودند متناسب با افزایش پودر چای سبز در جیره پوسته تخم مرغ تولید شده سستتر و نازکتر میشود نامتناقض بود. علاوه براین، رنگ پوسته تخم مرغ، در گروه 5 درصد، نسبت به گروه شاهد مقدار روشنایی و قرمزی کمتری داشت. مقدار واحد هاو102 نیز در پرندگان تغذیه شده با 5 و 10 درصد چای سبز نسبت به گروه 1 درصد کمتر بود و همچنین هیچ گونه همبستگی بین نسبت چای سبز در جیره و رنگ زرده103 مشاهد نگردید.
نتایج بدست آمده ازمطالعات پانجا (2005) نشان دادکه گروههای آزمایشی تغذیه شده با سطوح مختلف چای سبز به لحاظ ارتفاع آلبومین، ضخامت پوسته و وزن پوسته از تفاوت معنی داری برخوردار بودند (درسطح 2 درصد). اما واحد هاو، رنگ زرده، رنگ پوسته، وزن زرده و آلبومین104 در بین گروههای آزمایشی معنیدار نبود. در آزمایشی دیگری که توسط پانجا و همکاران (2005) به انجام رسید، استفاده از سطوح مختلف چای سبز (5/0، 1، 5/1، 2 درصد) در جیره مرغهای تخمگذار سبب کاهش میزان کلسترول زرده گردید، که این اثر در سطح 1 تا 2 درصد معنیدار بود.
فصل 3
مواد و روشها
3-1- مکان و زمان آزمایش
برای بررسی اثرات چای سبز و کامبوچا و مقایسه آن با آنتی بیوتیک، پروبیوتیک و پری بیوتیک بر عملکرد جوجه های گوشتی، آزمایشی به مدت 42 روز با استفاده از 240 قطعه جوجه یک روزه گوشتی واریته “راس” انجام شد. این آزمایش در سالن مرغداری تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید باهنر کرمان انجام شد.
3-2- آماده سازی سالن
ابتدا سالن از بقایای بستر و غبار باقی مانده از دوره قبل تمیز شد. سپس کف و دیوارهای سالنها با فشار آب و شوینده شستشو داده شد. پن بندی به تعداد 24 پن در ابعاد130×130 سانتیمتر مربع در داخل سالن طراحی گردید. کلیه ملزومات داخل سالن (آبخوری، دانخوری و پنها) شستشو و با مواد ضد عفونی کننده ضد عفونی شد. هواکش سالن ها سرویس شد و بخاری دو روز قبل از جوجه ریزی برای رسیدن دمای سالن به حد مطلوب روشن شد.
3-3- مدیریت پرورش پیش از ورود جوجهها، دمای سالن به 32 درجه ‌سانتیگراد رسانده شد. بعد از وزن کشی و تقسیمبندی جوجهها به داخل پنها، ابتدا آب و سپس جیرههای آزمایشی بطور آزاد، در دسترس آنها قرار داده شد.
3-4- ترکیب جیره
جیره پایه بر اساس احتیاجات مواد مغذی توصیه شده توسط انجمن ملی تحقیقات 105 (1994) تنظیم شد. ترکیب و آنالیز خوراک مورد استفاده در این آزمایش در جدول 3-1 نشان داده شده است.
جدول3-1- ترکیب و اجزای جیرههای پایه مورد استفاده در سنین 0 تا21 و 21 تا42 روزگی جوجههای گوشتی مورد آزمایش (برحسب درصد)
مواد خوراکی
جیره آغازین (21-0)
جیره پایانی (42-21)
گندم
60
69
کنجاله سویا
7/31
14/23
روغن سویا
4
25/4
دی کلسیم فسفات
45/1
1
پودر صدف
78/1
7/1
لیزین
14/0
25/0
متیونین
38/0
26/0
نمک
25/0
2/0
پیش مخلوط مواد معدنی و ویتامینی
3/0
2/0
آنزیم زایلاناز
1/0
1/0
مواد مغذی محاسبه شده
انرژی قابل سوخت و ساز (کیلوکالری در کیلوگرم)
3083
3202
پروتئین خام (درصد)
5/22
2/19
لیزین (درصد)
13/1
13/1
متیونین (درصد)
55/0
55/0
فسفر قابل دسترس (درصد)
34/0
34/0
کلسیم (درصد)
97/0
97/0
1. هر کیلوگرم مکمل ویتامینه حاوی 4400000 واحد بین المللی ویتامین A، 72000 واحد بین المللی ویتامین D، 14400 میلیگرم ویتامین E، 2000 میلیگرم ویتامین K، 640 میلیگرم کوبالامین، 612 میلیگرم تیامین، 3000 میلیگرم ریبوفلاوین، 4896 میلیگرم اسید پانتوتنیک، 12160 میلیگرم نیاسین، 612 میلیگرم پیرودوکسین، 2000 میلیگرم بیوتین و 260 گرم کولین کلراید می باشد.
2. هر کیلوگرم مکمل معدنی حاوی 5/64 گرم منگنز، 8/33 گرم روی، 100 گرم آهن، 8 گرم مس، 640 میلیگرم ید، 190 میلیگرم کبالت و 8 گرم سلنیوم می باشد.
3-5- تیمارهای آزمایش اول
گروههای آزمایش شامل سطوح مختلف 5، 10، 15 و 20 درصد کامبوچا و 1 درصد پودربرگ سبز چای بودند، که به جیره اضافه میگردید.
گروه 1: شاهد
گروه 2: جیره پایه+ 2/1 گرم محلول 5 درصد کامبوچا به ازاء هر گرم جیره
گروه 3: جیره پایه+ 2/1 گرم محلول 10 درصد کامبوچا به ازاء هر گرم جیره
گروه 4: جیره پایه+ 2/1 گرم محلول 15 درصد کامبوچا به ازاء هر گرم جیره
گروه 5: جیره پایه+ 2/1 گرم محلول 20 درصد کامبوچا به ازاء هر گرم جیره
گروه 6: جیره پایه+10 گرم پودر چای سبز به ازاء هر کیلوگرم جیره
لازم به ذکر است که در این آزمایش به ازاء هر گرم جیره 2/1 گرم آب اضافه گردید، چون در گروه کامبوچا این 2/1 گرم آب توسط محلول کامبوچا (بعنوان نمونه محلول 20 درصد) تأمین شده بود. دراین تحقیق آب صرفاً در جهت از بین بردن اثر رطوبت از آزمون به جیرههای شاهد و چای سبز اضافه گردیده شد.
3-6- متغییرهای اندازه گیری شده در آزمایش اول
پارامترهای اندازهگیری شده در آزمایش اول عبارت از وزن بدن، مصرف خوراک، ضریب تبدیل غذایی، کلسترول، HDL، تریگلیسیرید، گلوکز و وزن نسبی ارگانها بودند.
3-7- تیمارهای آزمایش دوم
گروههای آزمایشی شامل آنتی بیوتیک، پروبیوتیک، پری بیوتیک، چای کامبوچا و چای سبز بود، که به جیره اضافه میگردید.
گروه 1: شاهد
گروه 2: جیره پایه+15 میلی گرم در کیلوگرم آنتی بیوتیک ویرجینیامایسین
گروه 3: جیره پایه+1 گرم در کیلوگرم پروبیوتیک گالیپرو
گروه 4: جیره پایه+1 گرم در کیلوگرم پری بیوتیک فرمکتو
گروه 5: 2/1 گرم محلول 20 درصد کامبوچا به ازاء هر گرم جیره
گروه 6: 10 گرم پودر چای سبز به ازاء هر کیلوگرم جیره
پروبیوتیک مورد استفاده در این آزمایش، گالیپرو106 بود. گالیپرو یکی از انواع پروبیوتیک موجود در بازار میباشد که شامل سویه باسیلوس سابتیلیس میباشد.
پری بیوتیک مورد استفاده، یکی از پری بیوتیک های تجاری موجود در بازار به نام فرمکتو107 بود، که از تخمیر کنترل شده سویه انتخابی آسپرژیلوس108 تولید میشود. از مسیلیوم این قارچ جهت تولید اجزاء این محصول بهره گرفته شده است. این فرآورده بعنوان سوبسترا مورد استفاده قرار گرفته و بطور مؤثری سبب تحریک و تعادل جمعیت باکتریای روده کوچک و بزرگ میگردد.
3-8- کلیاتی در مورد نحوه اجرای آزمایش
با توجه به اینکه بررسی اثر چای کامبوچا روی جوجههای گوشتی برای اولین بار صورت میگرفت و همچنین بدلیل عدم تعیین بهترین سطح استفاده از آن در جیره جوجهها در مطالعات پیشین، این مطالعه در قالب 2 آزمایش صورت پذیرفت. در آزمایش اول سطوح مختلف چای کامبوچا (محلول 5، 10، 15، 20 درصد کامبوچا) جهت تعیین بهترین سطح مورد بررسی قرار گرفتند. بعد از تعیین بهترین سطح (سطح 20 درصد) آزمایش دوم اجرا گردید.
3-9- متغیرهای اندازهگیری شده در مزرعه برای آزمایش دوم
3-9-1- افزایش وزن بدن
در ابتدای دوره پرورش، جوجهها وزن شده و میانگین وزن آنها محاسبه شد. در پایان هر هفته وزن کشی جوجههای هر گروه آزمایشی با ترازوی دیجیتال با دقت 10± گرم انجام و نتایج به صورت میانگین یادداشت گردید. قبل از وزن کشی حدود 4-3 ساعت به جوجهها گرسنگی داده شد. برای محاسبه افزایش وزن در هر مقطع زمانی، اختلاف وزن انتها و ابتدای مقطع پرورش تعیین گردید. در ذیل نحوه محاسبه افزایش وزن روزانه آورده شده است:
=افزایش وزن واحد آزمایشی (گرم)
(مجموع وزن جوجهها در ابتدای دوره-مجموع وزن جوجهها در پایان دوره)
=افزایش وزن روزانه یک جوجه در دوره آغازین (گرم)
21×افزایش وزن روزانه یک جوجه =افزایش وزن یک جوجه در دوره آغازین (گرم)
3-9-2- خوراک مصرفی
هر روز مصرف خوراک واحدهای آزمایشی از روی اختلاف بین مقدار خوراک مصرف شده در ابتدای روز و خوراک باقی مانده در آخر روز تعیین گردید.
نحوه محاسبه خوراک مصرفی برای هر جوجه در طول دوره آزمایشی به صورت زیر بود: (روابط برای دوره آغازین نوشته شده اند)
=روز مرغ
(تعداد تلفات×تعداد روزهایی که تلفات زنده بودهاند)+(21×تعداد جوجه زنده در پایان 21 روزگی)
=خوراک مصرفی یک واحد در دوره آغازین (گرم)
(وزن ظرف و دان در انتهای دوره آغازین)-(وزن ظرف و دان در ابتدای دوره آغازین)
=خوراک مصرفی روزانه هر جوجه (گرم)
21×خوراک مصرفی روزانه هر جوجه =خوراک مصرفی هر جوجه در طول دوره آغازین(گرم)
همین کار را برای دوره رشد و با احتساب تعداد روزهای دوره انجام دادیم تا بتوانیم خوراک مصرفی را به طور مجزا برای هر دوره محاسبه نمائیم.
3-9-3- ضریب تبدیل غذایی
محاسبه ضریب تبدیل در هر مقطع پرورش، از تقسیم مصرف خوراک بر افزایش وزن در همان مقطع به دست آمد.
محاسبه ضریب تبدیل غذایی از طریق فرمول زیر صورت گرفت:
=ضریب تبدیل غذایی در هر دوره آزمایشی
3-9-4- تلفات
در طول دوره آزمایش تعداد تلفات و وزن آنها به همراه مشخصه مربوط به گروه آزمایشی به طور دقیق ثبت گردید تا افزایش وزن و خوراک مصرفی جوجههای تلف شده در طی آزمایش برای محاسبه ضریب تبدیل غذایی منظور شود.
3-9-5- کشتار جهت تفکیک لاشه
در روز 42 دوره پرورش، تعداد 2 عدد پرنده از هر واحد آزمایشی بطور تصادفی انتخاب شده و بعد از وزن کشی، کشتار شد. پس از کشتار پرنده بلافاصله تخلیه دستگاه گوارش، تفکیک لاشه صورت گرفت. فاکتورهای مورد اندازه گیری شامل: وزن لاشه?، وزن سنگدان، وزن پانکراس، وزن چربی بطنی، وزن کبد، وزن طحال و وزن بورس فابریسیوس میباشد. تمام داده ها به وزن زنده بدن تصحیح شدند و بصورت نسبی (درصدی از وزن بدن) بیان شدند.
3-9-6- تهیه نمونه برای بررسیهای مرفولوژی روده و تثبیت نمونههای روده
در سن 42 روزگی از هر واحد آزمایشی یک قطعه پرنده انتخاب و پس از ثبت مشخصات و وزن کشی، کشتار گردید. پس از باز کردن لاشه دستگاه گوارش خارج گردید و سپس سنگدان، طحال، روده‌ کوچک و بورس فابریسیوس به طور جداگانه توزین شدند. در مرحله بعد روده‌ کوچک را از اتصالات روده بند آزاد کرده و آنرا در کنار یک خط کش مدرج میگسترانیم، سپس از هر سه قسمت روده باریک قطعاتی به طول 8 سانتیمتر از قسمت میانی آن جدا گردید. تمایز بافت شناسی این سه قسمت نامشخص است و برای تمایز آنها از ویژگیهای تشریحی ظاهری یا ماکروسکپی استفاده میشود. دوازدهه از سنگدان شروع شده و در اطراف لوزالمعده حلقهای را تشکیل میدهد. مجاری صفراوی و لوزالمعده به دوازدهه وارد میشوند. قسمت انتهایی خم دوازدهه ابتدای ایلئوم فوقانی در نظر گرفته میشود. به این صورت که انتهای دوازدهه نقطهای در نظر گرفته میشود که روده کوچک از اتصال با لوزالمعده جدا میشود. ایلئوم فوقانی از انتهای دوازدهه شروع و به زایده مکل ختم میشود. سرانجام ایلئوم تحتانی از محل زایده ‌مکل تا محل اتصال روده کور در نظر گرفته میشود.
قطعات جدا شده با استفاده از سرنگ50 میلی لیتری حاوی محلول بافر فسفات سالین شستشو شدند. سپس یک انتهای روده با استفاده از نخ مسدود شد و توسط سرنگ دیگری که حاوی محلول تثبیت کننده کلارک بود پر شد و سپس با استفاده از نخی که شماره نمونه به آن متصل شده بود انتهای دیگر نمونه محکم بسته شد تا محلول تثبیت کننده از درون قطعه روده خارج نشود. سپس نمونهها در ظرف شیشهای حاوی محلول تثبیت کننده برای مدت یک ساعت قرار گرفتند. در مرحله بعد نمونهها از محلول تثبیت کننده خارج و انتهای بدون شماره‌ آنها جدا شد تا نمونهها از محلول تثبیت کننده تخلیه شوند. نمونهها از محل

مطلب مشابه :  دانلود پایان نامه با موضوعرفتار شهروندی، ارباب رجوع، وجود رابطه

Author: admin3

دیدگاهتان را بنویسید