منابع پایان نامه ارشد درمورد اضافه وزن

استفاده از این سطوح سبب کاهش در میزان کلسترول گوشت ران میشود.
نتایج کانکو وهمکاران (2005) نشان داد که استفاده از 5/2 درصد پودر چای سبز ژاپنی در جیره جوجههای گوشتی از سن 3 تا 8 هفتگی اثر معنیداری روی پروفیل سرم جوجهها ندارد.
2-5-6- اثر چای سبز بر وزن اندامهای گوارشی و خصوصیات لاشه
نتایج بدست آمده از بیسواس و واکیتا (2001) با استفاده از سطوح 5/0، 75/0، 1 و 5/1 درصد پودر چای سبز نشان داد که استفاده از سطوح 1 و 5/1 درصد پودر چای سبز وزن لاشه بدون امعاء واحشاء74، درصد لاشه75 و درصد کل قسمتهای خوراکی76 را کاهش میدهد، اما نسبت امعاء و احشاء77 در تمامی گروههای آزمایشی تفاوت قابل ملاحضهای نداشت. علاوه براین، درصد گوشت ران78 درسطح 5/1 درصد پودر چای سبز افزایش و درصد گوشت بال79 در تمام گروههای تغذیه شده با پودر چای سبز کاهش نشان داد. همچنین، درصد گوشت کل80 و درصد ماده خشک، چربی خام و پروتئین خام گوشت سینه در بین گروههای آزمایشی تفاوت معنیداری نداشت. هرچند، به طور عددی در گروههای که پودر چای سبز دریافت کرده بودند میزان چربی و پروتئین گوشت نسبت به گروه شاهد کاهش و افزایش یافته بود. وزن نسبی چربی محوطه شکمی81 در پاسخ به جیرههای حاوی سطوح بالای پودر چای سبز کاهش داشت. مطالعات اوانس و همکاران (1992) نشان داد که سطح بالای کاتشین در چای سبز اثر مهارکنندگی روی جذب لیپیدها دارد. که این از تجمع بیش از اندازه لیپید در کبد و دیگر بافتها جلوگیری میکند.
کاهش چربی لاشه می تواند مربوط به اثر مهاری پودر چای سبز روی خوراک مصرفی باشد، که این سبب کاهش لیپوژنسیس کبدی (تشکیل چربی) و تجمع چربی در بافت چربی و ماهیچهای میشود (سادون و لکلرک، 1983).
در مطالعه پانجا (2005) با استفاده از سطوح 5/0، 1، 5/1 و 2 درصد پودر چای سبز درجیره جوجههای گوشتی تفاوت معنیداری در میان گروههای آزمایشی از لحاظ درصد لاشه و درصد چربی محوطه شکمی مشاهده نشد. در آزمایش رحمانی و همکاران (2008) استفاده از پودر برگ سبز چای کاهش چربی حفره شکمی و بزرگ شدن لوزلمعده را به دنبال داشت، ولی بر راندمان لاشه بی تأثیر بود. در این ارتباط به نظر میرسد جیرههای حاوی سطوح بالای برگ سبز چای به دلیل بالا بودن سطح فیبر و همچنین برخی مواد ضد تغذیه ای در آنها قادر به تأمین برخی مواد مغذی از جمله انرژی برای رشد یا ذخیره چربی نبودند. یکی از علل افزایش شدید فعالیت ترشحی و به دنبال آن افزایش اندازه لوزالمعده می تواند غیر فعال شدن آنزیمهای گوارشی مترشحه از این بافت توسط مواد ضدتغذیهای موجود در برگ سبز چای از جمله ترکیبات فنلی باشد (رحمانی و همکاران، 2008).
نتایج توماس و همکاران (2007) نشان داد که استفاده از سطوح 5/0 و 1 درصد چای سبز در جیره جوجههای گوشتی در سنین 1 تا 21 روزگی اثری روی وزن نسبی ارگانهای گوارشی و دستگاه رودهای نداشت، اما طول روده در پرندگان تغذیه شده با سطح 5/0 درصد چای سبز بطور معنیداری کاهش نشان داد.
کانکو وهمکاران (2005) نیز نشان دادند که استفاده از 5/2 درصد پودر چای سبز ژاپنی در جیره جوجههای گوشتی از سن 3 تا 8 هفتگی وزن لاشه و وزن چربی محوطه شکمی را نسبت به گروه شاهد کاهش می دهد.
2-5-7- اثر چای سبز بر عملکرد طیور
کانکو وهمکاران (2005) در آزمایشی که سطح 5/2 درصد پودر چای سبز را بر عملکرد جوجههای گوشتی از سن 3 تا 8 هفتگی مورد بررسی قرار دادند، متوجه شدند که استفاده از سطح 5/2 درصد چای سبز، باعث کاهش معنیدار وزن بدن و خوراک مصرفی در مقایسه با تیمار شاهد میگردد. پانجا (2005) بیان نمود که استفاده از سطوح مختلف چای سبز (5/0، 1، 5/1 و 2 درصد) در جیره جوجههای گوشتی اثر معنی داری بر مصرف خوراک، افزایش وزن، ضریب تبدیل، ابقا نیتروژن و انرژی مصرفی نداشت.
علاوه براین، مطالعات رحمانی و همکاران (2008) نشان داد که پودر سبز چای به طور معنیداری باعث کاهش وزن بدن، خوراک مصرفی، اضافه وزن روزانه و افزایش ضریب تبدیل غذایی جوجهها در کل دوره میگردد. برعکس توماس و همکاران (2007) گزارش نمودند جیرههای آزمایشی مکمل شده با چای سبز به طور معنیداری مصرف خوراک 7 و 21 روزگی را کاهش و ضریب تبدیل 7 و 14 روزگی را بهبود میدهد.
مطالعات صورت گرفته توسط پانجا (2005) نشان داد وقتی مرغهای تخمگذار سویه Isa brown به مدت 10 هفته (از 26 تا35 هفتگی) با جیره حاوی چای چینی تغذیه گردیدند، مصرف خوراک، تولید تخم مرغ، وزن تخم مرغ و حجم تخم مرغ به طور منفی تحت تأثیر قرار گرفت. زیرا تانن موجود در برگهای چای با پروتئین جیرهای باند شده و قابلیت هضم و متابولیسم پروتئین را کاهش میدهد(تانیت، 2002؛ نیتیا، 1994).
کوجیما و یوشیدا (2008) با استفاده از سطوح مختلف چای سبز (0، 1، 5، 10 درصد) به مدت 21 روز در جیره غذایی مرغهای تخمگذار (در مرحله آخر تخمگذاری) گزارش کردند که تفاوت معنیداری بین گروه شاهد و سطح 1 درصد از لحاظ میزان تولید تخم مرغ، وزن تخم مرغ82، حجم تخم مرغ83، خوراک مصرفی، ضریب تبدیل84 وجود نداشت. علاوه براین، بین گروههای آزمایشی تغذیه شده با سطوح 5 و 10 درصد نیز تفاوتی مشاهده نگردید. هرچند، بین گروههای آزمایشی شاهد و سطح 1 درصد چای سبز در مقایسه با گروههای آزمایشی تغذیه شده با سطوح 5 و 10 درصد چای سبز تفاوت معنیدار وجود داشت.
یامان و همکاران (1999) نیز کاهش در مصرف خوراک در جیرههای غنی شده با عصاره چای سبز گزارش نمودند.کانکو و همکاران (2001) کاهش معنی دار وزن بدن نسبت به گروه شاهد در جوجههای تغذیه شده باجیرههای غنی شده با 5/2 و 5 درصد چای سبز بعد از 10 هفته گزارش کردند. علاوه براین، نتایج بدست آمده از مظالعات کانکو و همکاران (2000) با استفاده از عصاره چای سبز با نتایج بالا نامتناقض بود.
با توجه به بالا بودن میزان فیبر خام برگ چای (5/15 درصد) به نظر میرسد یکی از عوامل مؤثر بر این روند، حجیم بودن جیرههای غذایی حاوی این ماده و به دنبال آن کاهش مصرف غذا و میزان اضافه وزن روزانه باشد (رحمانی و همکاران، 2008). علاوه براین، بالا بودن غلظت پلی فنولهای (گراهام، 2000) موجود در برگ چای از جمله تانن (حدوداً 8/9 درصد) میتواند تأثیر منفی بر مصرف خوراک، به واسطه تشکیل پیوند با مواد مغذی مختلف بخصوص پروتئینها و آنزیمهای گوارشی مؤثر بر آنها داشته باشد و قابلت هضم و دسترسی این مواد را برای حیوان کاهش دهد (بیسواس و واکیتا، 2001).
بطورکلی، پلی فنولهای چای به واسطه تشکیل کمپلکسهای گوناگون نقش مهمی در ته نشین شدن پروتئینها و مهارآنزیمها بازی میکنند. (کارتریونا و همکاران، 1998؛ شی و همکاران 1994). مشخص شده که بیشتر، پلی فنولها از جمله تانیک اسید85، گالوتانین86، کاتشین87، پروآنتوسیانید88 توانایی ایجاد واکنش با پروتئینها را دارند، که این منتج به ته نشین شدن پروتئین میگردد. این مواد به واسطه ایجاد کمپلکسهای قوی منجر به تغییر در شکل مولکولی آنزیمها و کاهش فعالیت کاتالیتیکی89 آنها میشوند (هی و همکاران، 2006).
مشخص شده است که چندین آنزیم نظیر تریپسیناز90، پروکسیداز91، تریپسین92 (هانگ و همکاران، 2004)، دکربوکسیلاز93 (برتولدای و همکاران، 2001)، اسکولین اپوکسیداز94 (ابی و همکاران، 2000) و ریبونوکلاز95 (قوش و همکاران، 2004) توسط پلی فنولهای چای دناتوره میشوند. بنابراین به نظر میرسد که پلی فنولهای چای با آنزیمهای هضمی باند شده و آنها را ته نشین میکنند. مصرف بیش از اندازه پلی فنولهای چای سبب کاهش در قابلیت هضم خوراک میشود (هی و همکاران، 2006).
در آزمایش که توسط هی و همکاران (2006) صورت گرفت، توان باندکنندگی پلی فنولهای چای (غلظت 05/0 میلی گرم در هر میلی لیتر) در شرایط آزمایشگاهی با آنزیمهای مشخص (آلفا-آمیلاز، پپسین، تریپسین و لیپاز) مورد بررسی قرار گرفت. در این آزمایش نسبت مهارکنندگی آلفا-آمیلاز، پپسین، تریپسین و لیپاز بترتیب 61، 32، 38، 54 درصد بود. این اثر مهارکنندگی توسط افزایش در غلظت پلی فنول تشدید میشود. بنابراین، این ترکیبات سبب کاهش در قابلیت هضم کربوهیدراتها، پروتئینها و لیپیدها میگردند. آنزیمها میانجیگر واکنشهای هیدرولیز در دستگاه گوارش میباشند. بنابراین ممکن است پلی فنولهای چای بعنوان یک فاکتور ضد تغذیهای عمل کند.
به نظر میرسد مکانیسم اصلی در ایجاد پیوند بین پلی فنولهای چای و پروتئین اثرات متقابل غیر کووالانت باشد (دروستی، 2000؛ سیبرت و همکاران،1996). پلی فنولهای چای حاوی گروههای هیدروکسیل96 و گروههای گالویل97 در ساختار مولکولیشان میباشند. گروههای پلی فنولیک میتوانند پیوند هیدروژنی با گروههای قطبی (آمید، گوانیدین، پپتید، آمین و کربوکسی) پروتئین ایجاد کنند. ترکیب و مقدار گروههای قطبی پروتئین آنزیم، روی شکلگیری و قدرت پیوند بین پلی فنولهای چای و آنزیمها تأثیر دارد.
گروههای گالویل موجود در پلی فنولهای چای خاصت هیدروفوبیکی98 دارند (هی و همکاران، 2006a). چندین آمینو اسید هیدروفوبیک در پروتئین آنزیمها شناخته شده، که عبارت ازپرولین، فنیلآمین، تیروزین هستند، که بنظر میرسد پلی فنولهای چای پیوند محکمی از طریق ارتباط هیدروفوبیکی ایجاد میکنند. وقوع پیوند هیدروژنی و ارتباط هیدروفوبیک، شکل مولکولی آنزیم را تغییر میدهد، و منتج به اثر شدید روی فعالیت آنزیم میشود. بنابراین، میتوان نتیجه گرفت که پلی فنولهای چای بعنوان یک فاکتور ضدتغذیهای عمل میکنند. اثرات مهار کنندگی پلی فنولها روی آنزیمهای هضمی، ممکن است ناشی از اثرات اشتراکی ارتباط هیدروفوبیکی یا پیوند هیدروژنی در شکلگیری کمپلکس پلی فنولهای چای و آنزیم باشد(هی و همکاران، 2006b).
مطالعات نشان داده که اپی گالوکاتشین گالات متابولیسم را بالا برده و به سوزاندن چربی کمک میکند. دالو و همکاران (1999) نشان دادند که میزان متابولیسم در حالت استراحت99 در انسان پس از مصرف 90 میلیگرم اپی گالوکاتشین گالات (سه بار در روز) 4 درصد افزایش مییابد. وسترترپ-پلانتنگا و همکاران (2005) نتیجه گرفتند که مصرف دائم مقادیر کمی از کافئین (کافئین چای سبز) کاهش وزن را از طریق ترموژنسیس100 و اکسیداسیون چربی ها بهبود میدهد. در مطالعات حیوانی اپی گالوکاتشین گالات کاهش 21 درصدی وزن بدن رتها را در پی داشت. در این آزمایش رتهای تزریق شده با اپی گالوکاتشین گالات اشتهایشان را از دست داده بودند و چند روز پس از تزریق روزانه مصرف خوراک آنها به کمتر از 60 درصد حالت طبیعی رسید. همچنین، اپی گالوکاتشین گالات سبب بی حس شدن رسپتورهای لپتین101 در مطالعات حیوانی گردید (یانگ-هسی، 2000). لپتین پروتئینی با وزن مولکولی 16 کیلو دالتون و 167 اسیدآمینه بوده، که از بافت چربی ترشح میشود. لپتین از طریق دو نوع رسپتور در بدن عمل میکند. یک نوع رسپتور بلند که در بخشهایی از مغز و هیپو تالاموس وجود دارد. این نوع رسپتورها از خانواده سیتوکینهای نوع یک است و با فعال شدن این رسپتورها توسط هورمون لپتین باعث مهار اشتها و افزایش متابولیسم بدن از طریق اثر روی هورمونهای تیروئیدی و آدرنال میشود (دیلون و همکاران، 2001؛ ال-هاسچیمی وهمکاران 2000).
فرم دوم رسپتورهای لپیتین در بافتهای محیطی مانند ماهیچهها، چربی، کبد و روده وجود دارد و با فعال شدن آنها اثرات متابولیسمی زیادی در رابطه با تنظیم انرژی و وزن بدن در بافتها اعمال میکنند (ال-هاسچیمی وهمکاران 2000.؛ کوریا و همکاران، 2002).
2-5-8- اثر چای سبز روی کیفیت تخم مرغ
مطالعات صورت گرفته توسط کوجیما و یوشیدا (2008) با استفاده از سطوح مختلف چای سبز (0، 1، 5 و 10 درصد) در جیره طیور تخمگذار نشان دادند که استحکام پوسته تخم مرغ در بین گروههای آزمایشی تفاوت معنیدار

مطلب مشابه :  منبع تحقیق با موضوع within، ۱۰.۰%، ۱۰۰.۰%، .۰%

Author: admin3

دیدگاهتان را بنویسید