منابع پایان نامه ارشد درمورد استرس، بهبود عملکرد، کاهش استرس

ت افزایش پیدا کرد (امبرگ و همکاران، 2002).
مصرف آنتی باکتریال سالینومایسین (ضد کلستریدیوم) و غیره که برای کنترل انتریتهای نکروتیک مورد استفاده قرار میگرفت، پس از ممنوعیت آنتی بیوتیکهای محرک رشد افزایش چشمگیری ( از 4500 کیلوگرم ترکیبات فعال قبل از ممنوعیت به 11213 کیلوگرم بعد از ممنوعیت) در دانمارک داشت (دن مپ، 2002).
1-2- داروهای با منشأ گیاهی
اجزای فعال دارویی در گیاهان به طور اساسی متابولیتهای ثانویه تولید شده از مسیرهای شیکمیک، استات-مالونات و استات-موالونات هستند ( کوک و راش، 1985؛ تیلر و همکاران، 1988) و از لحاظ شیمیایی مشخصاند، اما اغلب همپوشانی دارند. انواع اجزای عمده، ترپنوئیدها (سزکویی ترپن ها، ساپونینها، کاروتنوئیدها، و استروئیدها)، فنولها (مانند تاننها، کوئینونها، سالیسیلاتها، و لیگنینها)، و گلیکوزیدها (فلاونوئیدها، گلیکوزینولاتها، و سیانوژنها)، آلکالوئیدها، پلی ساکاریدها (مانند صمغها و موسیلاژها) و پپتیدها هستند. همچنین روغنهای فرار رزینها که اغلب شامل انواع اجزای بالا می باشند (تیلر و همکاران، 1988؛ پنگلل، 1996). متابولیتهای ثانویه تولید شده در پاسخ به تنشهای محیطی، جزء متابولیسمهای ضروری سلول و اغلب به عنوان زبالههای متابولیسمی نام برده میشوند. اما امروزه حدس زده میشود که اعمال مهم زیادی را در گیاه انجام میدهند. اعمال مهم بیشتر این اجزاء هنوز به طور کامل شناسایی نشده است (ویلیامس و همکاران، 1989؛ بننتت و واللسگروو، 1994).
حتی اگر گیاه دارویی فقط یک ماده فعال داشته باشد باز اثر آن روی بدن انسان مفیدتر از همان ماده در حالت بدست آمده از سنتز شیمیایی است. این خاصیت، ارجحیت گیاه درمانی یا استفاده از داروهایی که منشاء گیاهی دارند را به اثبات میرساند. در اینجا ماده مؤثره تنها یک ترکیب شیمیایی نیست، بلکه دارای تعادل فیزیولوژیک است که بدن آن را بهتر تحمل نموده و اثرات جانبی نیز بر جای نمیگذارد و این دلیل خوبی بر ارجح بودن طب طبیعی است، گیاهان دارویی منبع سهل الوصول از مواد بسیار مؤثری هستند که ترکیبات آنها شبیه موادی است که در متابولیسم بدن انسان بکار رفته و بنابراین به سادگی به وسیله بدن قابل جذب هستند.
1-2-1- گیاهان دارویی به عنوان محرکهای رشد در حیوانات
اتحادیه اروپا با استفاده از آنتی بیوتیکهای خوراکی به عنوان محرک رشد به شدت مخالفت میکند. پس از ژوئن 1999 (دی ماه 1377) به دلیل احتمال بروز مقاومت دارویی در باکتریهای بیماریزای انسانی، تنها چهار ترکیب دارویی برای استفاده در صنعت دامپروری کشورهای اروپایی، مورد تأیید قرار گرفت که البته این موضوع با در نظر گرفتن شرایط خاص ایران و عدم رعایت زمان پرهیز از مصرف قبل از کشتار، بیشتر باید مورد توجه قرار گیرد. از سوی دیگر با افزایش جمعیت و به تبع آن کوتاه کردن دوره پرورش، کاهش ضریب تبدیل غذایی و نیاز به افزایش تولید گوشت، ضرورت استفاده از محرکهای رشد را افزایش میدهد. همچنین با توجه به لزوم صادرات، رعایت قوانین اتحادیه اروپا لازم به نظر میرسد. در این شرایط تعجبی ندارد که نظارت شدید اتحادیه اروپا، موجب افزایش تقاضا برای محرکهای رشد غیر دارویی شود. در پاسخ به این نیاز، تولید کنندگان اروپایی در حال اصلاح و توسعه استفاده از اسیدهای آلی، الیگوساکاریدها، آنزیمها و دیگر افزودنیها میباشند. علاوه براین، آنها اشکال جدیدی از افزودنیهای غذایی کاملاً طبیعی را پذیرفتهاند. این اشکال، محصول و فرآورده علم جدید گیاهان دارویی میباشند. اگرچه علم گیاهان دارویی علمی جدید است اما ریشه در زمانهای بسیار دور و حتی عهد باستان دارد. این نسل جدید از محرکهای رشد، شامل افزودنیهایی با منشأ گیاهی میباشند که با مخلوطی از گیاهان یا عصارههای آنها بدست میآیند. در تهیه محرکهای رشد غیردارویی، امکان اینکه اینگونه افزودنیها تنها از یک گیاه تشکیل شده باشند حتی برای گیاه پیچیدهای مثل آویشن نیز کم میباشد. راه حل بهتری که توسط تولیدکنندگان فرآوردههای محرک رشد گیاهی انجام میگیرد انتخاب و استفاده از مخلوط گروهی از گیاهان دارای مواد مؤثره، در یک فرمول اختصاصی میباشد. این مخلوطها ممکن است دارای اثرات مفیدی به شرح زیر باشند (کلایتون، 1999؛ هبیبو و همکاران، 2000؛ گلدین و همکاران، 1977؛ لی و همکاران، 2004):
1- بهبود خوشخوراکی جیره از طریق مواد طبیعی موجود در مواد گیاهی
2- بهبود در پاسخهای ایمنی بدن و افزایش فعالیت میکروب خواری در گلبول سفید
3- تحریک ترشح لوزالمعده برای افزایش آنزیمهای مترشحه داخلی به منظور کمک به هضم مواد غذایی
4- هضم بهتر پروتئین و ذخیره بهتر نیتروژن که موجب افزایش کیفیت و تولید گوشت و کاهش دفع نیتروژن به خصوص به شکل آمونیاک میگردد
5- مهار میکروبهای بیماریزا و غیرمفید در دستگاه گوارش از همان ابتدای دستگاه گوارش به واسطه داشتن مواد ضدمیکروبی
6- این مواد به واسطه وجود مقادیر مختلفی از تانن، از وقوع اسهال جلوگیری میکنند
7- جذب مواد ریز مولکولی را در روده تسهیل میکنند.
8- سلولهای آسیب دیده کبدی را بازسازی مینمایند و عمل کبد را بهبود میبخشند
9- ترکیبات مواد محرک گیاهی، با تحریک عصبی و کاهش استرسهایی مانند واکسیناسیون، بعنوان ترکیب ضداسترس عمل مینمایند
10- این مواد با سمزدایی خون و افزایش سلولهای خونی به تنظیم جریان خون کمک میکنند
11- این ترکیبات با خنثی نمودن سموم موجود در جیره، باعث بهبود عملکرد حیوان میگردند.
این محصولات کاملاً برای انسان و حیوانات بی ضرر هستند و میتوانند بدون هیچ خطری مورد استفاده قرار بگیرند. این گونه مواد میتوانند بطور دائم و بدون نیاز به درنظر گرفتن دوره حذف استفاده شوند. همچنین هیچ گونه مقاومت آنتی بیوتیکی ناشی از مصرف آنها وجود ندارد.
تعدادی از مواد با منشأ گیاهی مانند پلی فنلها (میوهها، سبزیجات، گیاهان مختلف، و گونههای تند گیاهی)، هیدروکسی بنزوئیک، هیدروکسی سینامیک اسید، فلاونوئیدها، آنتوسیانینها، پروآنتوسیانینها، ایزوفلاونوئیدها، و توکوفرولها یک نقش پایه در حفظ مکانیسمهای آنتی اکسیدانی دارند (جمروز و همکاران، 2004a). در ادامه باید گفته شود استفاده از جایگزینها برای آنتی بیوتیک محرک رشد تنها راه حل برای حذف آنتی بیوتیک از خوراک جوجههای گوشتی نمیباشد، بلکه حذف آنتی بیوتیک محرک رشد مستلزم بهبود پرورش و مدیریت میباشد. بهبود مدیریت محیطی، بهداشت و وضعیت سلامت حیوان برای حداقل کردن اثر منفی حذف آنتی بیوتیک محرک رشد در خوراک ضروری میباشد.
1-2-2- عصارههای گیاهی و سیستم ایمنی
در بین مکملهای غذایی که میتوانند پاسخ ایمنی حیوانات را به طور معنی داری تحت تأثیر قرار دهند، اسانسها و عصارههای گیاهی اهمیت خاصی دارند. این ترکیبات از طریق زیر سیستم ایمنی را تقویت میکنند (جمروز و همکاران، 2004a).
1- بهبود ترشح آنزیمهای اندوژنوس
2- تحریک اشتها
3- بهبود قابلیت هضم و جذب مواد مغذی
4- بهبود تعادل میکروبی دستگاه گوارش
5- کاهش جمعیت اشریشاکلی و کلستریدیوم و تحریک تکثیر لاکتوباسیلوس در روده ها
6- حفاظت لایه پرزهای روده
7- آنتی باکتریال
8-آنتی ویروس و ضد اسهال و محرک سیستم ایمنی هستند
1-3- هدف آزمایش
هدف از انجام این آزمایش، بررسی اثر استفاده از چای سبز و چای کامبوچا و مقایسه آن با آنتی بیوتیک، پروبیوتیک و پری بیوتیک بر پارامترهای عملکرد، دستگاه گوارش، قابلیت هضم مواد مغذی و پارامترهای خونی جوجههای گوشتی بود.
فصل 2
بررسی منابع
2-1- آنتیبیوتیکها
آنتیبیوتیکها گروهی از ترکیبات شیمیاییاند که بصورت بیولوژیکی توسط برخی از گیاهان و یا میکروارگانیسمهایی مانند قارچها تولید شده و خاصیت آنتی باکتریال یا بازدارنده رشد باکتریها را دارند. یک آنتیبیوتیک به عنوان یک ماده کمپلکس ضد میکروبی که از تخمیر میکروبی مشتق میشود و یا از مشتقات ساختمانی سنتتیک میباشد تعریف میشود و آن ماده یک آنتاگونیست برای رشد میکروب در غلظتهای خیلی کم میباشد (ACVM group, 2000). اثرات مفید کاربرد سطوح پایین تر از حد درمان آنتیبیوتیکها توسط مور و همکاران در سال 1946 با گزارش بهبود رشد جوجههای گوشتی تغذیه شده با استرپتومایسین به اثبات رسید. نشان داده شده است که کاربرد آنتیبیوتیکها در جیره سبب بهبود رشد و کارایی مواد مغذی در جوجههای گوشتی (وودوارد و همکاران، 1988؛ میلس و همکاران، 1984) و بوقلمونها (سالمون و استرانس، 1990؛ ویبل و همکاران، 1991) و نیز افزایش همگنی گله (میلس و همکاران، 1984) و بهبود هضم و جذب رودهای کربوهیدراتها و چربیها میگردد (ایسسن و دسومر، 1963). بیان شده است که عوامل ضد باکتریایی به طرق گوناگونی از جمله کاهش ضخامت لایه اپیتلیوم روده (فولر ، 1989)، کاهش توکسینها و متابولیتهای میکروفلور روده (کوسیتو، 1973)، تعدیل جمعیت میکروبی روده کوچک (دیبنر و ریچاردز، 2005؛ نای ولد، 2007)، کاهش میکروارگانیسمهای عفونتزا (جورگر، 2003)، مهار باکتریهایی که با میزبان برای مواد مغذی ضروری رقابت میکنند (ایسسن، 1973) و کاهش فعالیت اوره آز باکتریایی و در نتیجه کاهش میزان تولید گاز آمونیاک (جین وهمکاران، 1997)، سبب بهبود عملکرد و کارایی مواد مغذی میشوند. محققین زیادی اثر ویرجینیامایسین جیره بر بهبود قابلیت هضم پروتئین خام، انرژی، کلسیم، فسفر و منگنز را گزارش نمودند. پلورا و همکاران (1980) گزارش نمودند که افزودن ویرجینیامایسین به جیرهای که از لحاظ پروتئین خام کمبود داشت سبب بهبود وزن و کارایی مواد مغذی گردید. به هر حال استفاده بی رویه از این ترکیبات به دلیل امکان باقی ماندن این مواد در فرآوردههای طیور و امکان ایجاد سویههای مقاوم باکتریایی توصیه نمیشود. به همین دلیل استفاده از ترکیبات جایگزین با کارایی آنتیبیوتیکها که فاقد این اثر مضر باشند به شدت احساس میشود. تجویز آنتیبیوتیکها از طریق خوراکی یا آب آشامیدنی به منظور درمان و پیشگیری از بیماریها و یا برای تحریک رشد، احتمالاً بر گروههای اصلی میکروارگانیسمهای موجود موثر است. به منظور دستیابی به حالت ثبات، جایگزینی با اشکال مقاوم در برابر آنتیبیوتیکها حالت موجود را حفظ میکند. اما خطرات بهداشتی میتواند پس از اخذ پلاسمیدهای مقاوم در برابر آنتیبیوتیک توسط عوامل بیماریزا یا اعضای فلور طبیعی بروز نماید. با این وجود، تجویز کوتاه مدت آنتیبیوتیکها و تجویز همزمان میکروارگانیسمهای پروبیوتیکی مقاوم در برابر آنتیبیوتیک ممکن است استقرار آنها را به طور رضایت بخشی بهبود بخشد و تغییر فلور را نیز آسانتر سازد )افشار مازندران، 1380).
2-1-1- ویرجینیامایسین (virginiamycin)
ویرجینیامایسین یک پپتید مرکب متعلق به خانواده استرپتوگرامین3 می باشد و توسط یک سویه تغییرپذیر Sterptomyces virginia که بطور اصلی در خاک بلژیک یافت می شود، تولید می شود ( دسومر و دیجک، 1955).
ویرجینیامایسین یک مخلوط از دو ترکیب شیمیایی مشخص و متمایز می باشد که یکی پپتید حلقوی غیر اشباع (C28H35N3O7) با وزن مولکولی 526 (فاکتورM) و دیگری یک هگزا دپسی پپتید لاکتوس حلقوی بزرگ (C43H49N1O10) با وزن مولکولی 824 (فاکتور S) می باشد (کروی و دنکس، 1972). این دو فاکتور M و S در یک نسبت بهینه 4 به 1 که اجازه افزایش فعالیت ضد باکتریایی را به ویرجینیامایسین می دهد، با هم ترکیب می شوند. ویرجینیا مایسین بطور اصلی بر ضد باکتریهای گرم مثبت در هر دو نوع هوازی و غیر هوازی، عمل می کند (چامپنی وتوبر، 2000). ویرجینیامایسین در برابر عضوهای خانواده انتروباکتریسه مانند ای. کولای و گونه های سالمونلا غیر فعال است (بایوت، 1979). اکثر باکتریهای گرم منفی نسبت به استرپتوگرامین ها

مطلب مشابه :  دانلود پایان نامه با موضوعرفتار شهروندی، ارباب رجوع، وجود رابطه

Author: admin3

دیدگاهتان را بنویسید