خرید و دانلود پایان نامه روزنامه نگاران

ی پنداشتند ، ابراز بی تفاوتی نسبت به تشکیل انجمن جدید کردند. البته در میان این عده ، تعدادی از افراد برجسته و قدیمی و حرفه ای مطبوعات نیز دیده می شوند .

دانلود پایان نامه
اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.
رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

گروهی از مدیران و دست اندرکاران رده دوم مطبوعات کشور که قادر به پذیرش رهبری گروه قدرتمند هیات موسس انجمن جدید نبودند ، به تردید در افکار وعمل دچار شدند و برخی از آنان در صدد تشکیل انجمن های مشابه (که ذکرش رفت ) در مقابل آن بر آمدند.احساس مشابه فوق در خبرنگاران و روزنامه نگارانی که در پی تاسیس انجمن خبرنگاری از پایین به بالا بودند به وجود آمد و برخی آنان دفاع جدی از حقوق روزنامه نگاران و خبرنگاران توسط مدیران مسئوول مطبوعات کشور ار به دیده تردید نگریستند .
و بالاخره مسوولان و اعضای سابق سندیدکای نویسندگان و خبرنگاران مطبوعات ” را که با ارسال نامه ای اعتراض خود را نسبت تشکیل انجمن جدید توسط هیات موسس آن اعلام کردند. ابراز این احساس از آن روی بود که به زعم آنان ، تشکل جدید در واقع نوعی اعلام پایان کار ” سندیکای نویسندگان و خبرنگاران مطبوعات بود . (مبانی حقوقی استقلال حرفه ای روزنامه نگاران، کاظم معتمد نژاد، مجله رسانه سال هشتم شماره 4)
با مطالعه اساسنامه انجمن جدید، ضعف اساسی قانون مطبوعات (که عبارت باشد از عدم ارائه تعریفی جامع از واژه های مطبوعات ، خبرنگار، روزنامه نگار و نویسنده ) در اساسنامه نیز مشاهده می شود طبیعی ترین و بدیهی ترین مساله و فرض، این است: انجمنی که در پی تشکل بین نویسندگان و مطبوعات است، باید تعریفی جامع و روشن از روزنامه نگار، خبرنگار، نویسنده و …ارائه دهد و جایگاه ، وظایف و نقش روزنامه نگاری را مشخص می کند . بنابراین جای این سوال باقی است که اساسا، آای هر کسی به اعتبار مطالبی که می نویسد و احیانا مدتی از زندگی خود را در ارتباط با یکی از رسانه ها یا روزنامه ها سپری کرده یا به دلایلی از جمله “بدی روزگار ” در دایره آن گرفتار آمده ، روزنامه نگار، خبرنگار یا نویسنده مطبوعات نامیده می شود؟دقت در موضوع فوق ، ضرورت یک تحقیق و نظرسنجی را دست کم در بین بخشی از اعضای تحریریه و خبرنگاران روزنامه های کثیر الانتشار مطرح کرد تا بررسی و معلوم شود : به جایگاه حقوقی انجمن های صنفی روزنامه نگاران چقدر توجه شده است؟ در مورد تاسیس و احیاء انجمن های صنفی چه نظراتی وجود دارد؟ به جایگاه حقوقی انجمن های صنفی چگونه می نگرند؟خبرنگاران و روزنامه نگاران چه انتظاراتی از انجمن های صنفی دارند؟ (مبانی حقوقی استقلال حرفه ای روزنامه نگاران، کاظم معتمد نژاد، مجله رسانه سال هشتم شماره 4)
7-2- هدف از تاسیس انجمن صنفی روزنامه نگاران ایران
17/8/75 ، یکی از از روزنامه های صبح به نقل از یک روزنامه موثق ، خبر از تاسیس یا تشکیل قریب الوقوع انجمنروزنامه نگاران ایران را داد و افزود ، اساسنامه این انجمن که برای نخستین بار پس از انقلاب، مسئولیت دفاع از حقوق روزنامه نگاران را بر عهده خواهد گرفت، توسط مدیر مسئول روزنامه های کثیر الانتشار ( غیر از دو رورنامه صبح ) تهیه شده و جزئیات آن در روزنامه های کشور منتشر شد.
به نوشته این روزنامه در ماده 28 اساسنامه این انجمن ، دفاع از حقوق مادی و معنوی اعضاء در مراجع مختلف اداری و قضایی، دفاع از حیثیت شغلی در محافل بین المللی به عنوان نماینده روزنامه نگاران ایران، همکاری با مسئولان فرهنگی کشور در جهت تقویت بنیه مطبوعات و تحکیم موقعیت آنان و گسترش در مجامع و محافل بین المللی مطبوعاتی از جمله هدف های تاسیس این انجمن ذکر شده است .
اطلاعیه بعد این انجمن که، نام کامل آن در اساسنامه،” انجمن صنفی نویسندگان خبرنگاران مطبوعات” نام گرفته سه روز بعد منتشر شد و خبرنگاران و اعضای هیات تحریریه مطبوعات کشور را به مراجعه به دفتر این انجمن و ثبت نام در آن دعوت می کرد، نشان داد که عزم موسسان آن در تشکل روزنامه نگاران به ظاهر جزم است . (مقاله از نقی آقالو، رسانه ،سال هشتم، شماره چهاردهم)
به ویژه آنکه در این زمینه با نام انجمن صنفی بر اساس ماده 131 قانون کار مصوب 6/10/71 هیات وزیران به میدان آمده است . اگر چه اعضای فعال مطبوعات و رسانه های کشور کم و بیش در مرکز اطلاعات و اخبار قرار دارند و معمولا اخبار را زودتر از سایر مردم به دست می آورند ، ولی بسیاری از این اعضاء غیر از تعدادی معدود که اخبار تشکیل انجمن های صنفی و روزنامه نگاری را از ناحیه تعدادی از دست اندرکاران مطبوعات کشور به طور غیر رسمی شنیده بودند، از اعلام ناگهانی تاسیس انجمن مذکور توسط مدیران مسوول روزنامه های کثیر الانتشار بزرگ(کیهان، اطلاعات، کار وکارگر، همشهری و سلام ، ابرار ، جمهوری اسلامی، رسالت ) شگفت زده شدند. و در نتیجه احساسات متفاوتی در درونشان به وجود آمد .
قبل از اعلام تشکیل انجمن جدید، شایع بودکه تعدادی از روزنامه نگاران و دست اندرکاران مطبوعات کارهای در همین زمینه انجام داده اند و در حال تلاشند تا خانواده مطبوعات را به طریقی صاحب تشکیلات کنند. خبرهایی نیز از فعالیت مجدد سندیکای سابق می رسید. که در حال تجدید نظر اساسنامه و جذب اعضای جدید و انتخابات هیات مدیره جدید است، اما این اخبار ، وقایعی نبود که همگان بتوانند به طور عینی آنها را لمس یا درک کنند . حرکت های نیمه جانی که نشان از تردید و ناتوانی و بی انگیزی مسوولان آن بود و تمامی این عوامل باعث این شده بود که در بدنه رسانه ها و مطبوعات کشور ، احساس نیاز به تشکیل انجمن جدید ، توانا و جدی به ویژه با توجه به شرایط بحرانی و سیاسی کشور ، به طور روزافزون گسترش یابد. اخبار غیر رسمی بعدی حاکی از آن بود که غیر از مدیران روزنامه های بزرگ که اقدام به تاسیس انجمن روزن
امه نگاران ایران کردند ، کسانی دیگر در رده های دوم و سوم مطبوعات بودند که افکاری مشابه در سر داشتند و بخشی از کارهای اجرایی را نیز در این مورد انجام داده بودند ، اما این تلاش ها تلاش سیاسی بود و در پی تشکیل انجمن سیاسی روزنامه نگرای بودند و نه صنفی و بدین ترتیب ، برای تاسیس آن ، به دنبال اخذ مجوز از وزارت کشور بودند.(مقاله از نقی آقالو، رسانه ،سال هشتم، شماره چهاردهم)
بی تردید انجمن صنفی مذکور باید توسط روزنامه نکاران و نویسندگان فعال و حرفه ای مطبوعات تشکیل شود، اما به دلایل بیشمار از جمله عدم تبیین جایگاه روزنامه نگاری و روزنامه نگار، عدم امکان تشکیل به علت عدم وجود امکانات زمان ، مکان، سرمایه، تشتت و اختلافات در رزونامه ها به علت سیاسی بودن مدیران مسئوول و سردبیران آنها و در نتیجه ، جدایی اجباری خبرنگاران و روزنامه نگاران شاغل در آنها و یک سلسله دلایل مشابه و جنبی دیگر ، این امکان فقط در اختیار مدیران مسئول روزنامه ها قرار گرفت تا در فرصت و شرایط مناسب به دست آمده انجمن صنفی را تشکیل داده و آن را در کنترل خود گیرند.

یکی از اعضای هیات موسس انجمن فوق در تاریخ 17/10/75 خبر داد که تاریخ مذکور ، 600 روزنامه نگار و 31 نشریه از سراسر کشور به عضویت آن در آمده اند. به گفته وی در اولین مجمع عمومی روزنامه نگاران هیات مدیره انجمن، از میان همکاران مطبوعاتی که کاندیدا شده باشند انتخاب می شوند و پس از آن انجمن فوق زیر نظر این هیات مدیره خدمات خود را به جامعه روزنامه نگاران ارائه خواهد داد. در طول یکماه بعداز تاسیس هیات مدیره موفق گردید انجمن را به ثبت برساند و در ادامه بعد از یک اعلان عمومی ، اساسنامه در اختیار دیگر روزنامه نگاران قرار گرفت و همان زمان ارم انجمن نیز تصویب شد. (مقاله از نقی آقالو، رسانه ،سال هشتم، شماره چهاردهم)
8-2- قانون سازمان نظام رسانه ای جمهوری اسلامی ایران
« قانون سازمان نظام رسانه ای جمهوری اسلامی ایران» این روزها در بین فعالان رسانه ای و روزنامه نگاران بحث های فراوانی را ایجاد کرده است بسیاری بر این اعتقاد هستند که این قانون فضای رسانه ای را زیر سیطره دولت می برد از این رو بخش بزرگی از روزنامه نگاران ایران با آن مخالف هستند اما در مقابل کسانی هم هستند که این قانون را بر اساس شرایط واقعی امروز حاکم بر فضای رسانه ای ایران مفید ارزیابی می کنند .آنان اعتقاد دارند که باید از حداقل های موجود استفاده کرد پیش نویس قانون نظام رسانه ای که از سوی دفتر مطالعات و برنامه ریزی رسانه ها و معاونت مطبوعاتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی منتشر شد ، تا امروز مورد بحث و بررسی فراوانی کارشناسان و فعالان عرصه رسانه ها قرار گرفته است. این قانون بنا به ادعای کسانی که آنان را تنظیم کرده اند در راستای حمایت از حقوق و آزادی های مشروع رسانه های همگانی، تنظیم مناسبات و روابط حکومت، شهروندان و رونامه نگاران با یکدیگر و زمینه سازی برای حضور موثر و فعال روزنامه نگاران در عرصه های بین المللی، تنظیم شده است اما در مقابل بسیاری از فعالان رسانه ای و روزنامه نگاران بر این اعتقاد هستند که این قانون تنها موجب از بین رفتن استقلال نسبی رسانه ها می شود آنان می گویند که رسانه ها مسئول نظارت بر دولت هستند نه بر عکس . بنا به اعتقاد مخالفان این قانون، که این رسانه ها هستند که باید بر کار دولت نظارت کنند و باید دولت ذا مورد نقد و بررسی قرار دهند نه اینکه دولت خودش متولی نظارت بر رسانه ها شود به هر صورت سرنوشت نظام صنفی رسانه ها از هم اکنون مورد بحث فراوان است.
باسمه تعالی
پیش‌نویس قانون سازمان نظام رسانه‌ای جمهوری اسلامی ایران(ویرایش دوم)6/5/93
فصل اول : کلیات (تعاریف، اهداف و وظایف)
ماده 1 : در راستای اصول بیست‌ وچهارم و یکصدوشصت‌وهشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و به منظور اجرای بند «الف» ماده 10 قانون برنامه پنجم توسعه ، مصوب 1389 و حمایت از حقوق و آزادی‌های مشروع رسانه ‌های همگانی، تنظیم مناسبات و روابط حکومت، شهروندان و روزنامه نگاران با یکدیگر و زمینه‌سازی برای حضور مؤثر و فعال روزنامه نگاران در عرصه‌های بین‌المللی، «سازمان نظام رسانه ای جمهوری اسلامی ایران» به موجب این قانون تشکیل می شود.
ماده 2 – تعاریف : سازمان نظام رسانه‌ای : سازمان نظام رسانه‌ای جمهوری اسلامی ایران که از این پس در این قانون «سازمان» نامیده می‌شود، مؤسسه ای است حرفه‌ای، غیردولتی، غیر انتفاعی و دارای شخصیت حقوقی مستقل که به منظور تحقق بخشیدن به اهداف و انجام وظایف مقرر در این قانون تشکیل می‌گردد.
رسانه : «رسانه» در این قانون شامل کلیه وسایل ارتباط جمعی اعم از نوشتاری، شنیداری، دیداری، مجازی و هر نوع وسیله ارتباط جمعی مشابه دیگر است که در آینده ممکن است ابداع و به کار گرفته شود.
روزنامه نگار: روزنامه نگار حرفه ای کسی است که شغل اصلی او ، فعالیت فکری و تولید هرگونه محتوای نوشتاری، شنیداری و دیداری و ارائه اخبار و وقایع جاری و تحلیل و تفسیر آنها در رسانه است. کلیه روزنامه نگاران صرف نظر از نوع و مالکیت رسانه ای که در آن شاغلند، مشمول مفاد این قانون هستند.
تبصره 1: برخورداری از حمایت های مصرّح در این قانون، منوط به عضویت در سازمان است.
تبصره 2 : افرادی که شغل اصلی و مستمر آنها روزنامه نگاری نیست ولی در رسانه ها صاحب اثر هستند، عضو افتخاری محسوب می شوند و از حق رأی برخوردار نیستند.
تبصره 3 : منظور از روزنامه نگار در مفاد این قانون ، روزنامه نگار حرفه ای است. مصادیق روزنامه نگار حرفه ای در آئین نامه این قانون مشخص خواهد شد.
ماده 3 : اهداف سازمان عبارت است از :
تلاش جهت تحقق دین‌مداری ، ظلم ستیزی ، قانون‌مداری، انصاف، امانتداری، احترام به حقوق عمومی و شهروندی، احترام به حیثیت و حریم خصوصی شهروندان، روشنگری و مسوولیت ‌پذیری در تمامی فعالیتهای رسانه‌ای؛
تلاش در جهت پیشبرد و ارتقای سطح فعالیتهای حرفه‌ای رسانه‌ای؛
کمک به حاکمیت قانون، رعایت منافع ملی، امنیت ملی و رعایت اخلاق حرفه‌ای در حوزه رسانه‌ها؛
حمایت از حقوق صنفی و حرفه‌ای و شئون اجتماعی روزنامه نگاران؛
تلاش در جهت استقلال حرفه ای، تأمین امنیت شغلی و تقویت جایگاه و منزلت حرفه ای و اجتماعی روزنامه نگاران؛
نمایندگی روزنامه نگاران و تنظیم روابط آنان در تعامل با دستگاههای ذی‌ربط؛
فراهم کردن زمینه ارتباطات ملی، منطقه‌ای و بین‌المللی در حوزه رسانه‌ای؛
نظارت بر حسن اجرای این قانون و مقررات مربوط.
ماده 4 : وظایف و اختیارات سازمان به شرح زیر ا
ست :
تدوین مقررات و ضوابط و دستورالعملهای خاص صنفی روزنامه نگاران؛ اعطای پروانه روزنامه نگاری و نظارت بر فعالیت حرفه ای روزنامه نگاران‌ براساس این قانون و مقررات مربوط؛
ایجاد وحدت رویه در اجرای وظایف سازمان‌های نظام رسانه‌ای استانی؛
تدوین منشور و اصول اخلاق حرفه ا ی روزنامه نگاری؛
نظارت بر حسن اجرای اصول اخلاق حرفه‌ای روزنامه نگاری؛
نظارت بر نحوه ایفای مسئولیتهای اجتماعی روزنامه نگاران
حمایت از حقوق حرفه‌ای رسانه‌ها و روزنامه نگاران؛
ایجاد بسترهای لازم برای تحقق وظایف و تکالیف رسانه‌ها و روزنامه نگاران؛
ارتقای دانش و توانمندی حرفه‌ای روزنامه نگاران؛
ایجاد هماهنگی در ارتباط و تعامل روزنامه نگاران، تشکل‌های رسانه‌ای و رسانه‌های داخلی با مجامع رسانه‌ای منطقه‌ای و بین‌المللی
عضویت در سازمان‌ها و مجامع منطقه‌ای و بین‌المللی رسانه‌ای در چارچوب قوانین و مقررات کشور
اقدام برای رفع مشکلات رفاهی، مالی و تأمین اجتماعی روزنامه نگاران؛
رسیدگی به تخلفات حرفه ای روزنامه نگاران ؛
همکاری با مراجع ذی‌صلاح قضایی در رسیدگی به اتهامات رسانه ها و روزنامه نگاران و ارائه نظرهای مشورتی؛
پیشنهاد اصلاح و تغییر قوانین و مقررات رسانه‌ای به مراجع ذی‌صلاح
انجام مسئولیت‌ها و وظایفی که در دیگر قوانین و مقررات به سازمان محول می‌شود.
فصل دوم : سازمان و تشکیلات سازمان
مبحث اول : ارکان
ماده 5 : ارکان‌ سازمان به شرح زیر است :
الف‌ – مجمع‌ عمومی‌ سازمان‌ که‌ از این پس در این‌ قانون‌ «مجمع عمومی‌» نامیده‌ می‌شود.
ب‌ – شورای‌ عالی‌ سازمان‌ که‌ از این پس در این‌ قانون‌ «شورا» خوانده‌ می‌شود و دبیرخانه‌ آن‌ در ساختمان مرکزی سازمان‌ که‌ در تهران‌ است‌، مستقر می‌باشد.
ج‌ – رئیس‌ کل سازمان‌.
د – هیأت‌ مدیره‌ سازمان نظام رسانه‌ای استان و شورای‌ هماهنگی‌ استانی‌.
هـ – هیأت‌ عالی‌ رسیدگی به تخلفات حرفه ای‌.‌
و – بازرسان‌.
تبصره‌ : وظایف‌ و اختیارات‌ و ساختار تشکیلاتی‌ شورای‌ هماهنگی‌ استانی‌ به‌ پیشنهاد رئیس‌ کل‌ به‌ تصویب‌ شورای‌ عالی‌ خواهد رسید.
مبحث دوم : مجمع عمومی
ماده 6 : ترکیب ‌مجمع عمومی ‌به ‌شرح ‌زیر می‌باشد:
مجمع عمومی عبارت است از مجموع اعضای هیأت مدیره های استانی که برای یک دوره چهارساله عهده دار وظایف مجمع خواهند بود.
ماده 7 : وظایف‌ مجمع‌ عمومی عبارت است از:
1 – انتخاب‌ اعضای‌‌ حقیقی شورای‌ عالی‌ برای‌ دوره‌ چهار ساله‌ و بازرسان‌ به طور سالانه‌؛
2- انتخاب رئیس کل سازمان و معرفی به رئیس جمهور جهت صدور حکم؛
3- استماع‌ گزارش‌ شورای‌ عالی‌، رئیس‌ کل‌ و بازرسان‌ و تصویب‌ سیاستهای‌ کلان‌ پیشنهادی‌ شورای‌ عالی‌؛
4- برکناری و یا قبول استعفای رئیس سازمان؛
5 – مذاکره‌ و اتخاذ تصمیم‌ در سایر اموری‌ که‌ در دستور کار جلسه‌ قرار دارد و طبق‌ قوانین‌ و آئین‌نامه‌های‌ مربوطه‌ و سایر ضوابط‌ در صلاحیت‌ مجمع‌ عمومی می‌باشد.
تبصره‌ 1 : آئین‌نامه‌ داخلی‌ مجمع‌ عمومی به‌ پیشنهاد شورای‌ عالی‌ به‌ تصویب‌ مجمع‌ عمومی خواهد رسید.
تبصره‌ 2 : در اولین‌ جلسه‌ مجمع عمومی، یک رئیس‌، دو نایب‌ رئیس‌ و یک‌ منشی‌،‌ براساس‌ آئین‌نامه‌ داخلی مجمع عمومی، از میان اعضا انتخاب خواهند شد.

تبصره 3 : مجمع عمومی موظف است حداقل سالیانه یک جلسه برگزار نماید.
مبحث سوم : شورای‌عالی
ماده 8 : اعضای شورای‌ عالی‌ عبارتند از:
1 – هشت نفر از اعضای مجمع عمومی سازمان نظام رسانه‌ای متشکل از سه روزنامه نگار

Author: 92

دیدگاهتان را بنویسید